Restaurantbespreking: Blue Elephant Brussels

Bangkok, Koeweit, Beiroet, Bahrein, Malta, Lyon, Parijs, Londen, Kopenhagen, Brussel, sinds kort Dubai en Moskou en in de nabije toekomst ook nog Jakarta, Jeddah en Abu Dhabi: Blue Elephant is meer dan een restaurant, het is een begrip.

Onder de noemer ‘Royal Thai Cuisine’ delen de twaalf vestigingen dezelfde ingrediënten, die vanuit Thailand zelf worden aangevlogen, een gelijkaardige inrichting en een groot gedeelte van de menukaart, terwijl de chefs worden opgeleid in de prestigieuze kookschool in Bangkok. De Blue Elephant in Londen passeerde al de revue bij ons, tijd, dus, om het ook wat dichter bij huis te proberen en te gaan kijken of het Brusselse restaurant het even goed doet. Deze eetgelegenheid was immers de allereerste Blue Elephant die ooit openging, inmiddels toch al 27 jaar geleden. De oprichting ervan hebben we te danken aan de Thaise Khun Nooror Somany Steppe, die er samen met haar Belgische echtgenoot Karl Steppe in geslaagd is een waar succesverhaal te schrijven…

Inrichting & ontvangst

Blue Elephant Brussels bevindt zich op de Waterloosesteenweg in Ukkel. Verder buiten het centrum van Brussel, dus, maar dicht bij een aantal uitstekende gastronomische restaurants. In veel opzichten is het gebied in en rond Ukkel het ware Brusselse culinaire centrum voor fijnproevers en dus zorgt Sathit ‘Joe’ Srijettanont, de chef van Blue Elephant Brussels, er best voor dat zijn gerechten van een uitstekende kwaliteit blijven.

Er is aan alles aandacht besteed: de façade maakt duidelijk dat het hier om een Thai restaurant gaat, terwijl de binnenkant veel groter is dan op het eerste gezicht zou kunnen vermoed worden. Links bij het binnenkomen staat een vitrinekast waarin allerlei producten die door Blue Elephant worden gepromoot verkocht staan geëtaleerd: rijst, de Blue Elephant kookboeken, keramiek, koper, glaswaren, porselein en linnen. Verwacht geen peperdure snuisterijen, maar wel heel betaalbare eetwaren en servies, waarop het olifantenlogo gewoonlijk prominent aanwezig is.

De verschillende zalen lopen in elkaar over, al zijn er ook op de eerste verdieping enkele tafels beschikbaar.

We worden vriendelijk ontvangen door het erg rustig zaalpersoneel, dat een beetje verlegen overkomt. Het duurt even voor men begrepen heeft wie we zijn, maar uiteindelijk worden we doorheen de ene zaal naar de andere geleid, waarbij duidelijk wordt dat dit een vrij ruim restaurant is, met maar liefst 120 couverts. Omdat Blue Elephant Brussels potentieel nog meer eters kan ontvangen, kunnen bezoekers gewoonlijk de nodige privacy krijgen en worden ze niet snel gestoord door het geroezemoes van andere gasten. Bovendien is het vaak mogelijk een favoriet plekje te reserveren. De inrichting zelf is vrij uniform, met veel knap gelakt donkerbruin hout, rotan, decoraties uit Thailand, blauwe tafellakens, orchideeën en andere planten. Jammer genoeg zijn de brugjes, riviertjes en vijvertjes van bijvoorbeeld Blue Elephant London hier niet aanwezig, maar wie kickt op een exotisch interieur zonder dat alles heel chique of superklassiek hoeft te zijn, zal zich hier zeker in zijn of haar sas voelen.

Menu

Als aperitief kiezen we voor een keertje eens een niet-alcoholische drank. Onze verse Thaise kokosnoot wordt bijna in zijn geheel geserveerd, met bovenin een gaatje waar een rietje in is gestoken. De kokosnoot kokosmelk smaakt heerlijk fris en vers, terwijl het klein beetje kokosvlees dat we recupereren zachter is dan de kokosnoot die we uit andere tropische gebieden halen en bovendien veel vlugger smelt op de tong.

Als wijn krijgen we een witte huiswijn van het merk Blue Elephant die, gezien de prijs, verrassend goed meevalt. Een topwijn is dit zeker niet, maar de neus is net zoals je die van een exotisch restaurant mag verwachten: fris en fruitig, met veel citrusvruchten. Het wijntje drinkt lekker weg, al zou een andere drank voor sommige gerechten misschien beter geschikt zijn.

De porties lichtjes pikante Thaise kroepoek vooraf zijn erg royaal en worden snel bijgevuld, waardoor we de nodige zelfbeheersing moeten uitoefenen om vooraf niet teveel te eten. Zoals bekend gaat het om dunnere, krokantere en kruidige varianten van wat de meeste Chinese restaurants plegen te serveren, maar wie op de lijn moet letten, doet er best aan de mandjes met de gefrituurde snacks op een veilige afstand te houden.

Er wordt gevolgd met de ‘parels van de Blue Elephant’, een prachtig boeket waarop verschillende voorgerechten prijken. We krijgen te horen dat bij elk gerechtje een andere saus hoort en volgen de aanbevelingen dan ook nauwgezet. We beginnen met de lenterolletjes, krokante rijstkroketjes met daarin een fantastische mix van vermicelli, garnaal, varken en groenten. Vaak zijn dit soort miniloempia’s erg onevenwichtig en proef je enkel het vettige omhulsel, maar dat is in dit geval zeker niet zo. Ook de mengeling van krab en varken die we terugvinden in de boven stoom klaargemaakte dim sim is heel evenwichtig. De zachte krab is uiterst complementair met het (mager) varkensvlees, waarvan er net niet teveel in dit gerechtje aanwezig is. Over de kleine Naraihapjes zijn onze meningen verdeeld. Op zich lijkt de mengeling van scampi, calamares (inktvis) en kip helemaal in orde te zijn, maar er de kruiden binnenin domineren het gerecht net iets teveel, net als het limoengras bijna (maar net niet) onze vermicellisalade overheerst. Dat geldt echter helemaal niet voor de gegrilde kippenspiesjes, een klassieker in de Thaise keuken die met pindasaus wordt gegeten. Zelf zijn we een fan van zowel de Thaise kippenspiesjes met pindasaus als de Japanse yakitorivariant met sojasaus. Het basisingrediënt wordt goed in zijn waarde gelaten, ook al hebben we niet te maken met de beste kippenspiesjes die we ooit hebben gegeten. Al bij al vormen deze ‘parels van de Blue Elephant’ een uitstekende selectie van lekkere voorgerechten! Verwacht overigens een portie per eter, wat goed past bij de traditionele Thaise gebruiken, waarbij iedereen samen van dezelfde gerechten proeft.

Net voor de eerste hoofdgerechten worden aangerukt, vervoegt de uiterst sympathieke chef Joe onze tafel om met ons mee te eten. Joe blijkt een heel aangename gesprekspartner te zijn en is zelf duidelijk nog enthousiast over de gerechten die in het restaurant worden opgediend, al blijft hij ook kritisch tegenover de prestaties van zijn keukenpersoneel. Hij zorgt voor verschillende hoofdgerechten, die allemaal samen, maar in aparte schotels, worden opgediend.

De reuzengarnalen met twee pepers (zwart en groen) zijn fantastisch. Het vlees is van een kwaliteit die je van een doorsnee oosters restaurant niet kunt verwachten, terwijl de pepers heel vers proeven. Zonder enige twijfel ons favoriet hoofdgerecht! Ook de yam nua, een gehakte filet pur van gegrild rundvlees met munt, citroen en chili, mag er echter wezen. Het evenwicht tussen de sterke kruiden en het rundvlees wordt hier wel gevonden en we zijn dan ook niet verbaasd dat dit een erg populair gerecht is. De yam nua smaakt frivool, exotisch en verrassend licht, waardoor we gemakkelijk een hele portie kunnen binnenspelen. Veel pikanter is de kip met gele curry, die op de menukaart wordt aangeduid met drie rode olifanten (wat erg pikant betekent). Toch hebben we al veel steviger gekruide Thaise gerechten gegeten, vooral in het buitenland, wat ons vermoeden bevestigd dat de smaak toch wat is aangepast aan het Belgische publiek. Bovendien is ook de rode variant gewoonlijk een zwaardere aanslag op gevoelige smaakpapillen. De combinatie van kokosmelk en dwergaubergines past wonderwel bij dit gerecht. Het kippenvlees is heerlijk geparfumeerd door de rest van de ingrediënten en is mals, maar toch stevig genoeg om voldoende textuur te bieden. Toch zou de ped nam makarm – eendenfilet met tamarindesaus op een bedje van lichtgroene koolblaadjes – ons favoriete gerecht zijn als het niet iets te zout zou smaken, een minpuntje dat ook chef Joe opmerkt. Bij al dit lekkers vinden we ook phai thaï, gesauteerde noedels met garnaaltjes, pinda’s en groenten. Ook de noedels zijn, ondanks het gebruik van de nootjes, die het geheel een smakelijk gegrild randje bezorgen, erg licht en we kunnen er dan ook moeilijk van afblijven. De mix is voortreffelijk: afgerond en veel subtieler dan je bijvoorbeeld bij de meeste Japanse of Chinese noedels mag verwachten.

Als dessert volgt er tenslotte een fantastische, in tweeën gekliefde, Thaise mango. Het mangovlees is veel zachter dan dat van zijn Afrikaans broertje en smelt echt weg op de tong, waarbij net als het geval was met de kokosnoot nogmaals wordt geïllustreerd dat Thailand een ware bron is van subtiele, lichte basisingrediënten.

Blue Elephant is geen toprestaurant, maar wel een van de beste Thaise restaurants die België rijk is. Samen met eetgelegenheden als Narai Thai slaagt de restaurantketen er al jaren in om het vaandel van de Thaise keuken hoog te houden, wat al heeft geresulteerd in een groot aantal prijzen. Blue Elephant Brussels mag dan wel minder gedecoreerd zijn dan sommige andere vestigingen, lekker eten doe je er zeker wel. Jammer, dus, dat zoveel restaurantgidsen dit soort oosterse restaurants grotendeels links laten liggen. De gerechten zijn hier immers verzorgd, de bediening is correct, het interieur is gezellig en de prijs-kwaliteitverhouding is uitstekend. Moet het dan echt nog zoveel meer zijn? © 2008 - 2009 Dvandereyken, gepubliceerd in Eten en Drinken (Mijn kijk op...) op 14-07-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Dvandereyken is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• De rijkste chef koks: Eten is behalve een vereiste ook een lust. Het is dan ook niet zo gek dat er een boel chefs bezig zijn met het perfectioneren van diverse maaltijden. Maar wie zijn er nu het rijkst mee…
• 50 allerbeste restaurants ter wereld: Sinds 2002 wordt door het Britse blad ‘Restaurant’ elk jaar een top 50 samengesteld met de beste restaurants ter wereld. De lijst van 2008 is bekend en… Jawel, Nederland…
• Stedentrip Brussel: Brussel is de oude, prachtige hoofdstad van België met veel cultuur. Vanaf de Grote Markt heb je een prachtig uitzicht op het Stadhuis en het Broodhuis. Iets buiten het centrum is de Sint…
• Le Cordon Bleu - Vrouwen in de keuken: De geschiedenis van de gastronomie liep, voor de dames althans, niet steeds over een leien dakje. Nochtans werd het evenwicht gracieus hersteld door Lodewijk XV, die ee…
• Goedkoop vliegen naar Marokko met Atlas Blue: Wie goedkoop wil vliegen naar Marokko doet er goed aan eens rond te kijken bij Atlas Blue. Deze Marokkaanse luchtvaartmaatschappij is namelijk een low coster en…