De geest en het Carnaval

Er wordt naar ons, van beneden de grote rivieren, altijd meewarig gekeken als het woord ”CARNAVAL” valt. Vaak wordt er verondersteld dat er een soort geest in de bevolking vaart, waardoor we helemaal niet meer te begrijpen zijn. Helemaal ongelijk hebben die mensen niet. Als het tegen de herfst begint te lopen komt de geest vanzelf opzetten en is, als iedere geest, alleen voelbaar voor wie er in gelooft. Die geest brengt wonderbaarlijke dingen tot stand: na de gewone werkdagen wordt er urenlang gewerkt in onverwarmde schuren en stallen; anderen vergaderen avond aan avond om een perfect lopende organisatie op touw te zetten. Er zijn denktanks om ideeën uit te werken en naaimachine snorren uren om kostuums te maken.

De gemeentelijke politiek wordt doorgelicht om eenvoudige oplossingen te kunnen geven als straks de nieuwe prins en zijn gevolg het bestuur van de gemeente overgenomen hebben. In de aanloop naar het carnaval wordt er van alles georganiseerd, zoals een liedjesfestival in het plaatselijk dialect, het krantenbal, het veurpruven, de verkiezing van de prins en alles wat er ter plaatse nog meer wordt bedacht.

En ja, natuurlijk is de geest uit de fles ook heel be langrijk. Zo krijgen de wagenbouwers tijdens het bouwen een kratje bier, om hun voorraad aan te vullen en hun werklust op peil te houden en de plaatselijke supermarkten zorgen voor extra aanbiedingen zoals 3 kratjes voor de prijs van 2. Dit alles wordt gedaan om voor onszelf en alle mensen om ons
heen de wereld een paar dagen lang een nieuw gezicht te geven. Want wat is er nou mooier dan even in een andere huid te kruipen en bijvoorbeeld als non van kroeg tot kroeg te gaan, of te beseffen hoe zwaar je verantwoordelijkheden als prins zijn en hoe heerlijk het is om toegejuicht te worden, of gewoon maar in een boerenkiel drie dagen rond te hangen…

Maar of die van boven de grote rivieren dat ooit zullen begrijpen…? Maar hier staan ze weer voor u klaar: de Prins, de raad van 11, de hofkapel en aanhang, ………ALAAF