Yellowmoon en Deseyn

'Yellowmoon' tegenreactierecensie op recensie Crimezone nl

Infoteur: Salu

'Yellowmoon' tegenreactierecensie op recensie Crimezone nl

Hier een reactieartikel op een recensie op het boek 'Yellowmoon' van Johan Deseyn op Crimezone.nl. Als lezer voel ik me in mijn spreekwoordelijke billen gebeten om het even netjes te zeggen door deze recensie die ik vond (de link vind u hierna). Daarom heb ik besloten een tegenartikel te plaatsen omdat ik tercht vind dat hier onrecht gedaan werd.


Het betreft deze recensie van de hand van Jannelies van 7 mei 2007

Ik merk meteen dat de recensist van dienst niet echt een fan blijkt van het werk van de Heer Desseyn, en dat mag.
Maar met een titel als ‘Puberaal gezwatel’ en als we verder lezen, woorden als ‘gebroddel en gebrabbel’, vind ik die uitingen net iets te ver gaan, buiten het feit om dan, dat ik het ronduit denigrerend vind en crimezone onwaardig.

Deze recensie lijkt meer op een afbraakwerk dat persoongericht is en dat neerhalen zoveel makkelijker is blijkt duidelijk. Deze persoon had ook netjes kunnen aangeven dat dit boek ‘haar of zijn’ ding niet was. Zoals ik al aangaf, dat mag. Een recensie hoeft niet hemelprijzend te zijn, maar de manier waarop deed mij fronsen.

Gelukkig zullen de vaste fans van deze auteur hier vast niet wakker van liggen, tenslotte is ook mijn mening, net als die van de recensist enkel en alleen gebaseerd op een persoonlijke mening.

Zelf ben ik ook niet echt voorstander van te expliciete beeldspraak of taalgebruik, maar ik kan wel meer Vlaamse auteurs opnoemen die zich daar zogezegd schuldig aan maken. Uitdrukkingen als ‘zelf zou ik er mijn allerlaatste kloot op verwedden’ zoals op p.287, zijn gewoon een vervlaamsing van de taal. Zelf hou ik ervan om hier en daar spreektaal te zien vermengen met schrijftaal. Maar zoals aangegeven, ook dit is een persoonlijk gevoel.

De personages zijn duidelijk erg getormenteerde zielen. Dat blijkt over en over en past ook helemaal in het plaatje van het genre waarin dit verhaal zich afspeelt. Enige suggestieve vrijheid is dus meer toegelaten dan in een roman mijns inziens. De beeldspraak die gebruikt wordt is heel soms een beetje overdadig naar mijn persoonlijke smaak, maar het beeld, zowel als de sfeer staan er wel, en is dat niet waar het eigenlijk om gaat?

Helaas, twijfel zaaien over de intelligentie van zijn lezers, door de zin ‘…anders had hij er niet zeven op de markt kunnen brengen?????’ lees ik als een directe aanval op de intelligentie van de liefhebbers van het genre. Ook de aanval op de ‘eindredacteur’ naar het einde van het artikel toe, is ronduit schandalig.

Dit is trouwens niet het eerste verhaal van deze auteur dat zich in Amerika situeert. Dat zal een doordachte keuze zijn van de auteur zelf, waarvoor hij zich niet hoeft te verantwoorden. Trouwens ben ik het met hem eens in dit geval, want hier waren geen indianen, wat maakt dat het veel moeilijker geweest zou zijn dan om het verhaal geloofwaardig te laten overkomen. Mijns inziens kan het ook heus geen kwaad dat ze daar onze mattentaarten leren kennen, wie weet had een van die personages wel geen tante uit het Belgische Geraardsbergen.

Als gemiddelde Europese lezer heb ik mij niet gestoord aan de numerieke straatnamen, als er nu op de hoek van Canoly en Beaver had gestaan, had ik me evengoed kunnen situeren. Het is slechts een duiding in een verhaal dat ik als fictie lees, dus graten vind ik daar niet in. Hoewel ik wel stiekum hoop dat er ooit een Deseyn komt die zich in bijvoorbeeld Dendermonde afspeelt (grinnik).

Zo een klein foutje als het stopcontact daar valt eigenlijk geen mens over, maar in Vlaanderen is ‘impact’ niet hetzelfde als ‘botsing’. Ik heb er geen flauw idee van hoe het in Nederland gebruikt wordt, maar hier wil dat geenszins hetzelfde zeggen, hoewel ze wel samengaan. Hier is de botsing de confrontatie van twee objecten met elkaar, de impact is de energie die daarbij vrijkomt als impact tenminste in die context wordt gebruikt. Zo zullen er vast nog puntjes zijn. (wou ik even vermelden)

Verder vind ik dat Deseyn goed gebruik maakt van de zintuigen van de lezer bij zijn beeldrijke beschrijvingen. In zoverre dat ik toch maar besloten heb zijn boeken niet meer te lezen voor het slapengaan. Nachtrust is een heilig iets.

Nog even een klein tipje van de sluier over deze roman, zodat u en masse naar uw dichtstbijzijnde boekhandel kan hollen.

In een klein stadje ‘Yellowmoon’ wonen en leven twee personen die hier uitgelicht worden, waarvan één naïef en één gelouterd door jeugdtrauma’s en erger. Zij besluiten een spel te spelen dat al snel omslaat in een duivels scenario, aldus de auteur. Een kettingreactie aan miserie is dan ook niet af te wenden, -wat heel leuk is natuurlijk, anders was dit boek vast niet zo een succes.- Duivels en demonen, bloedstollende taferelen, psycho misérie en indiaanse invloeden zullen uw dromen tergen wanneer u deze roman ter hand neemt. Een echte aanrader dus weer voor alle liefhebbers van het genre.

Deze auteur bewijst hiermee nogmaals dat hij een meester is in kippenvel kweken. Het zal u niet loslaten, u zal achterom kijken als u de deur uitgaat, ...
lees, geniet en huiver. Aldus de woorden van de auteur weer.

Details boek:
  • Titel ‘Yellowmoon’
  • Auteur: Johan Desseyn
  • Genre: Psycho Horror
  • Uitgeverij Kramat bvba
  • Isbn : -139789075212747
  • NUR 330
  • Wettelijk dépot:D/2007/7085/5
  • Inhoud: 493 bladzijden totale spanning

Links

© 2007 - 2008 Salu, gepubliceerd in Kunst en Cultuur (Mijn kijk op...) op 09-05-2007, laatst gewijzigd op 14-11-2007. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Salu is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen


Reageer op het artikel "'Yellowmoon' tegenreactierecensie op recensie Crimezone nl"


Er zijn nog geen reacties geplaatst op dit artikel.