Pijn door Fibromyalgie

Fibromyalgie betekent letterlijk: pijn in bindweefsel en spieren en valt daarmee in de categorie weke-delenreuma. De pijn komt vooral voor in de spieren en in het bindweefsel in en rondom de gewrichten. Gelukkig is Fibromyalgie geen levensbedreigende ziekte, maar heeft heel veel invloed op je leven en hoe je leeft. Je kan zelf veel doen, maar vaak lijkt het onbegonnen zaak. Je kan er uiteindelijk goed mee leren leven. Het wordt vaak de weke delen reuma genoemd!

Leven met die pijn

Het eerste artikel dat ik nu ga schrijven, heeft te maken hoe je om kan gaan met de pijn. Ikzelf weet er nog geen goede weg in te vinden en zelfs het typen, kan me veel energie kosten en pijn geven.

Hoe kan dit nou?

Je sterft het af van de pijn, je vreest het ergste, maar nergens is er een aanwijzing dat die pijn daadwerkelijk aanwezig is. Ja jij loopt niet lekker of je kan je koppie koffie niet vasthouden. Jij moet laten merken dat je de pijn daadwerkelijk hebt, maar wat hoor je dan weer; "stel je niet aan". Het vervelende van de aandoening is, dat er nergens nog bewezen kan worden dat je die pijn hebt. Niet via boloedonderzoeken, foto's of wat dan maar ook.

Meestal zien de mensen in je omgeving pas dat je echt pijn hebt als je huilt en gilt. Je naaste omgeving wil je begrijpen, maar gaat ook aan je twijfelen en zo zie je uiteindelijk, dat er weer artsen komen die zeggen dat je psychische pijnen hebt.

Laten we daar eens op ingaan. Psychische pijnen

Psychische pijnen wat zijn dat nou eigenlijk. Veel mensen beweren dat je psychische pijnen hebt, als je deze zelf in je hoofd in praat. Jij bent de boosdoener, want je vraagt aandacht, je wil ergens onderuit komen of erger nog, je bent geestelijk niet in orde. Nou om die mensen even duidelijk te maken wat dit betekent voor jou als patïent. Jij bent dus in hun ogen niet normaal, maar jij weet als geen ander dat je deze pijnen zelfs voor 1% niet aan een vijand gunt.

Het zit inderdaad tussen je oren, maar dan niet op de manier die wij kennen als iemand geestelijk niet in orde verklaren. Geloof me er lopen meer mensen met psychische problemen buiten de daarvoor bedoelde instellingen dan erbinnen hoor. De term het zit tussen je oren wordt duidelijk bedoeld, dat er iets in je hoofd met je hersenen niet helemaal klopt. Je bent niet gestoord of zo, nee er is een miscommunicatie met je pijnprikkels. Er is nog geen duidelijke remedie tegen en hoe dit ontstaat is ook nog niet gevonden. Duidelijk is wel dat de pijn er daadwerkelijk zijn. Je hersenen dienen namelijk een signaal af te geven, als er ergens in je lichaam niet gaat zoals het hoort. B.v. bij een ontsteking wordt de plek des onheils rood en warm en gaat pijn doen, die gewaarwording zien je hersenen als een onregelmatigheid of storing in je lichaam. Dan wordt er direct een prikkel afgegeven die wij ervaren als pijn. Het lichaam is dan zo gecompliceerd, dat juist de hersenen de juiste plek laat voelen waar de pijn zit. Dus is je vinger ontstoken, dan zullen je hersenen jou vertellen dat die vinger pijn doet en niet je oorlelletje.
Nu is die communicatie op één of andere manier bij fybromyalgie niet helemaal zoals het hoort en geven de hersenen voornamelijk signalen af, waarbij pijnen worden ervaren in je bindweefsels en spieren, eigenlijk in al je weke lichaamsdelen, dus ook mogelijk in je ingewandden en zelfs je hart, want dat is een spier.

Diagnose stellen

Om de diagnose te stellen of iemand deze fibromyalgie heeft, kan men alleen alle onderzoeken doen, om andere ziektes uit te sluiten die met deze pijnen te maken hebben. Dus veelal zal je bij een reumatoloog komen , en ortopedisch specialist, die allerlei foto's, scans en bloedonderzoeken doen. Uit al deze onderzoeken blijken er geen ziektes te zijn als reuma of andere soortgelijke enge ziektes en vooral geen MS, voor de mensen die hier het meest bang voor zijn.

Ik heb de ziekte na veel ziekenhuisbezoeken en ondertzoeken aan hart, zelfs een kateherisatie en scans, uiteindlijk na jaren pijn lijden, te horen gekregen en werd deze diagnose gesteld. Ik had zoveel pijn, dat ik me benen bijna niet dorst te bewegen, me armen niet meer een kopje koffie konden optillen en me hoofd te zwaar was voor mijn nek. Allemaal pijnen die niet te bestrijden zijn. De enige remedie is nu dus ontspannende geneesmiddelen nemen, die ook in de psychiatrie worden gegeven. Dit zijn veelal tranquillisers. Of dit echt helpt? Ik weet het niet want ik heb nog steeds pijn.

Afsluitend

Tot snel, want ik ga weer oefenen met mensendieck therapie en vooral bewegen en doorbijten, want dat schijnt dan het best de pijn te verminderen. Graag hoor ik meerdere reacties op mijn ziekte en zal ik steeds een stukje schrijven om te kijken hoe het gaat verlopen met mijn pijnen en wat voor invloed het verder kan hebben. Volgende keer zal ik iets dieper ingaan op het feit dat de ziekte wel degelijk invloed heeft op je leven, vooral je werk.