InfoNu.nl > Mijn kijk op… > Mens en gezondheid > Hoe ontstaat narcisme?

Hoe ontstaat narcisme?

Is pathologisch narcisme de uitkomst van erfelijke eigenschappen - of het trieste resultaat van misbruik of een trauma? Of, is het de samenloop van omstandigheden waardoor narcisme ontstaat? De narcistische persoonlijkheidsstoornis is een uiterst complex gedrag. Er zijn veel theorieën over NPS en er is heel wat verwarring. Veel bestaande theorieën zijn onvolledig, onjuist en men is het nog lang niet met elkaar eens.
Socio-biologen beweren dat narcisme natuurlijk is voor iedereen, omdat eigenliefde natuurlijk is. Dat is de reden waarom alle kinderen narcistisch zijn. In de volwassenheid, worden ze minder narcistisch omdat hun onzekerheid afneemt door concrete resultaten en successen. Een zekere mate van gezonde eigenliefde blijft in de volwassenheid. Het is wanneer narcisme bij volwassenen buitensporig is dat psychologen vinden dat het een teken van een pathologie is - die van de narcistische persoonlijkheidsstoornis (NPS).

Waarom zijn mensen narcistisch?

Er zijn verschillende kampen in het denken over wat narcisme veroorzaakt. Het eerste kamp denkt dat het kind is geïdealiseerd en niet verantwoordelijk is gehouden voor zijn daden.

Het tweede kamp denkt anders over de oorzaken van narcisme en benadrukt dat narcisme niet altijd het resultaat is van verwend zijn in de kindertijd. Narcisme treedt ook vaak op als een defensieve reactie op trauma's, misbruik of verwaarlozing. Dit creëert problemen op het gebied van bevestiging, hechting en de groei van een gezond gevoel van eigenwaarde.

Het laatste kamp neemt aan dat de narcist geboren is met de genen om narcistisch afweer te ontwikkelen. NPS is een ontregelde persoonlijkheidsstoornis en zelfs de meest fervente voorstander van de genetica zal de ontwikkeling van de gehele persoonlijkheid niet toe schrijven aan alleen de genen.

Disfunctionele jeugd?

Narcistische persoonlijkheidsstoornissen worden volgens veel deskundigen mede veroorzaakt door een disfunctionele jeugd. De ouders van een narcist, verwenden het kind of misbruikten het. Zo kan een kind zich ontwikkelen tot een narcistische persoonlijkheid. Er zijn echter ook studies waaruit blijkt dat narcisten afkomstig zijn uit goede, normale gezinnen.

Trauma?

Sigmund Freud begon bij een drift als oorzaak, Melanie Klein nam vooral de fobie als bron. Tegenwoordig ziet men een trauma vaak als rechtstreekse oorzaak. Het is de reactie van het kind op het trauma, die het narcisme in gang zet. Het kind heeft hierin een keus, zij het dat deze keus niet bewust gemaakt wordt. De keuze van het jonge kind kan een vorm van noodzakelijke verdediging zijn, van overleven. Daarna kan er veel mis gaan.

Hoe ontwikkelt narcisme zich verder?

Wanneer kinderen besluiten dat de wereld en de mensen erin, slecht zijn en dat alleen zij goed zijn, krijgen ze een scheef beeld van het leven. Zij zien de hele wereld alsof alles om hen draait. Ze zien anderen als objecten om hun behoeften te bevredigen. Narcisme en relaties zijn daardoor meestal lastig, zo niet onmogelijk.

Overleven

De crux van het narcisme is dat het jonge kind op een trauma reageert door onbewust nee! te zeggen tegen het leven. In die zin is narcisme en een vroegkinderlijke depressie hetzelfde. Het kind doet dit als reactie, om te overleven. Maar om te overleven moet een kind wel iets van relatie aangaan met zijn omgeving. Daarom sluit niet het gehele ego zich af, maar een deel ervan, het diepste ik. Het andere deel gaat relaties aan met mensen, maar afgesneden van het diepere ik, dus niet echt, niet authentiek, niet autonoom, onecht, als façade.

Gesplitst ego

Het ego is dus gesplitst in het ik, het ware verborgen ik en het zelf, het mooie maar illusoire beeld. De buitenkant, de façade van het grandioze ik, moet dus in stand gehouden worden. Omdat deze onecht is, is voortdurend bevestiging nodig door anderen.

Ideaal zelfbeeld

Mensen met NPS identificeren zichzelf met hun geïdealiseerde zelfbeeld. Tegelijkertijd zullen ze de onacceptabele eigenschappen ontkennen door ze op anderen te projecteren. Het gevolg is dat er geen ruimte is voor de gevoelens als; angsten, verdriet, onzekerheid, teleurstelling maar ook woede en agressie worden niet voldoende gecultiveerd. Ze worden, door de narcistische persoon, gezien als tegenwerking van de buitenwereld. Het zijn gevoelens, aanvallen van buitenaf. Daartegen moet worden opgetreden. Er ontstaat als het ware een pantser om het 'ware zelf' heen. Dat (narcistische) pantser wordt de buitenkant die iedereen kent en waardeert. De persoon raakt het contact met zijn werkelijke zelf kwijt!

Hoe blijft narcisme in stand?

Het in stand houden van een dergelijk pantser kost veel energie. Bovendien moet de persoon kunnen beschikken over bepaalde capaciteiten. De persoon moet in staat zijn razendsnel en met grote accuratesse in te schatten wat in elke situatie van hem verwacht wordt. Het werkelijke-zelf leert niet van zijn ervaringen. Men verliest het contact met het werkelijke-zelf. Bedreigingen worden door het pantser afgeweerd. Dit gebeurt op een primitieve manier. Het ligt altijd aan anderen, zwart-wit denken, devalueren etc. Het valse-zelf heeft niemand nodig en kan alles zelf wel.

Narcisten zijn voortdurend bezig met:

  • hun imago;
  • het geven van kritiek op anderen;
  • hoe enorm goed ze in hun werk zijn;
  • zelf-destructief en destructief gedrag;
  • het creëren van een vals wereldbeeld;
  • de liefde te kopen;
  • hun conflicten, liegen en bedriegen;
  • hun successen, en hoeveel mensen daar wel niet van profiteren;
  • hun seks, alcohol of andere verslavingsproblemen
  • het gebruiken van onethische manipulatie technieken;
  • het spelen van psychische spelletjes
  • het creëren van emotionele verwarring
  • het afgunstig zijn op anderen;
  • hoe onaantastbaar en machtig ze zijn;
  • hoe ze hun sluwheid kunnen inzetten om anderen te gebruiken
  • hoe getalenteerd en geniaal ze zijn;
  • hoe ontzettend belangrijk hun werk is;
  • hoe super dankbaar je moet zijn voor hun gunsten;
  • hoe vanzelfsprekend het is dat ze een speciale behandeling krijgen;

In feite, is de narcistische persoonlijkheidsstoornis meer dan een mentale ziekte. Wat begint met de ervaringen uit de kindertijd, is nu met vrije wil nog steeds van kracht. NPS is een morele stoornis, omdat het immoreel is om te liegen en te gebruiken, te exploiteren, schuld, pijn en verdriet bij anderen te veroorzaken. Meer hierover lees je in: Hoe gaat een narcist te werk?

Lees verder

© 2010 - 2017 Mjon, het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Hoe te leven met een narcistische partnerHet advies aan mensen die, vaak na een hoop moeilijkheden, erachter zijn gekomen dat hun partner lijdt aan een narcistis…
Wanneer ben je narcistisch?Wanneer ben je narcistisch?We kennen allemaal mensen die wel erg positief over zichzelf denken en het hoog in hun bol hebben, maar wanneer wordt di…
De narcistische moederDe narcistische moederNarcisten zijn arrogant, ze geloven dat ze over unieke talenten beschikken en dat niemand in de wereld zo goed is als zi…
Narcistische persoonlijkheidsstoornis DSM-5 kenmerkenNarcistische persoonlijkheidsstoornis DSM-5 kenmerkenDe belangrijkste kenmerken van een narcistische persoonlijkheidsstoornis (NPS) zijn een overdreven gevoel van eigenwaard…
Leven met een narcistLeven met een narcist kan dan wel spannend zijn, het is altijd belastend, vaak schrijnend en zeker uitputtend. Het is ee…

Reageer op het artikel "Hoe ontstaat narcisme?"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Reacties

Een Dochter, 31-01-2017 14:01 #37
Kom er net achter na zoeken dat wij al jaren vermoeden over onze moeder en zus dat zij allebei narcistische persoonlijkheden zijn. Onze jeugd was heel zwaar en moeilijk met zo'n moeder. Inmiddels is ze bijna 78 en zit in een verzorgingshuis en ook daar moet alles om haar draaien en doet ze alles om haar zin te krijgen, aandacht etc. De jeugd van 2 van de 3 dochters heeft ze kapot gemaakt en die dragen de rest van hun leven de schade met zich mee. Ook nu nog is er doorlopend wat met haar en moeten we als 2 van de 3 kinderen met de kleinkinderen een front vormen naar moeder/oma en tante toe omdat zij anders onze levens kapot maken. Kan alleen maar iedereen die met deze situaties te maken heeft veel sterkte en wijsheid wensen.

Annie, 23-01-2017 15:15 #36
Mijn dochter is sinds kort bij haar man weg, en woont nu met haar dochtertje bij ons. Alles wijst er op dat hij ook een narcist is. Als ik de kenmerken lees is het precies hoe hij is. Ze is geestelijk mishandeld en de laatste maanden werd ze ook fysiek mishandeld. Mijn dochter heeft jeugd en gezin er bij gehaald. Ze kan moeilijk de stap zetten om volledig bij hem weg te gaan daarom had ze hem voor de keuze gesteld of je laat je behandelen door een psycholoog of ik ga bij je weg. Om een lang verhaal kort te maken, de hulpverlening gelooft haar niet meer. Huisarts psycholoog, hij heeft hun állemaal een rad voor de ogen gedraaid. Hij eist nu dat hij zijn dochtertje mag zien bij hem thuis. En de hulpverlening staat er achter. Ook jeugd en gezin. Hij ziet nu zijn dochtertje hier. We zijn radeloos.

Abc, 08-09-2015 05:48 #35
Ik ga kapot van verdriet want weet dat hij nu bij een ander is. Alles wat hij voor mij deed aan het begin doet hij nu voor haar. Ik weet wat haar ook nog te wachten staat, de narcist tot op het bot.
Ik zit in de zware negeerstand. Het ergste van alles is wel dat ik ook zo van hem hou. Dat ik me nog nooit zo eenzaam heb gevoeld… Ik word vertrapt, nou zeg maar de hele rattenplan.
Zij op handen gedragen waar hij zich zo voor uit zit te sloven. Ik weet dat hij me keihard verlaat. Ik mis hem echt heel erg ondanks de leugens en verraad zoek nu naar een tussenweg. Ben bang dat hij echt klaar met me is en ineens niet meer thuiskomt. Ik weet het maar ondanks alles ook weer me vertrouwde maatje. Radeloos gewoon. Zo erg, zou beter moeten weten…

Di, 10-07-2015 17:00 #34
Waarom heeft niemand mij gewaarschuwd? Of waren al zijn vrienden (ofwel ex-vrienden) ook lichtelijk narcistisch…?
Wat een oogkleppen heb ik opgehad, zeg.
Niemand die het misschien wist dat hij in werkelijkheid niet zo geniaal was…

Jacky, 12-04-2015 14:59 #33
Simpelweg door mezelf te leren kennen, bewust te worden van wat ik denk, voel en doe merkte ik op een gegeven moment mijn 'narcisme' op als zelfverheerlijking. In feite was het zelfverachting. Met het bewustworden hiervan verdween het vanzelf. Uiteindelijk ben ik nu emotioneel onafhankelijk geworden. Geen bewondering meer nodig. Het voelt als een bevrijding, ik kan eindelijk leven! Reactie infoteur, 25-04-2015
Jacky,
wat je schrijft klinkt wel heel erg onwaarschijnlijk. Een echte narcistische persoonlijkheidsstoornis verdwijnt echt niet zomaar vanzelf.

R., 14-01-2015 17:23 #32
Ik schrijf het even van me af.

Overdraagbaar, en door een zeer slechte thuis situatie als kind.Negeer ze gewoon want ze zullen je altijd als de schuldige aanzien voor alles als je hun niet meer volgt. Ze komen voor de buitenstaanders heel normaal over.Hun ware aard zelf is echter des duivels.Alle beschrijvingen hier boven kloppen.
Liegen, bedriegen, zelfs hun vrouw, stelen, .Heel trots op dat wat ze kunnen niemand is beter. Zich zelf voor doen als slachtoffer, chanteren, denken dat ze super man zijn ( of zelfs nog beter ) bekennen hun fouten nooit.Aandacht vragen, ego zo groot als ne luchtballon tot dat die door prikt word, denken dat iedere vrouw voor hun valt, geen gevoel, enkel hun probleem telt, kleine dingen opblazen tot heel erg voor hun, tot ze iemand anders het zelfde aan doen dan lijkt het opeens niet zo erg is. manipuleren, kwaad worden, schelden, roepen als ze het niet meer verbaal kunnen halen. Elk foutje van je straffen ze af. En vergroten ze uit.Tot je je zelf schuldig voelt.Niet doen want dat is de eerste stap terug naar af.
Dingen eisen van mensen die niet kunnen tot het eisen van een kind toe ook als de persoon in kwestie dat niet wil. Deze zelfde beginnen stalken bedreigen met naakt foto's van haar. Hij wil een kind hoe van geen belang. Hun idee is alleen juist. Alles zelf onder controle willen hebben. Denken dat iedereen jaloers is op hun ook al weet iedereen dat hij der voor moet stelen. Daar moet je toch niet jaloers op zijn.

Mijn vrouw had volgens hem iemand anders. Hij ging dat bewijzen met foto's ik wacht er nog op 1, 5 jaar.Haar een lening aan gesmeerd terwijl ik dit niet wist - haar bang gemaakt dat ik dat zou weten haar zou verlaten mijn vrouw wist niks van onze beleggingen mocht ik niet vertellen van hem. Daar over liegen als ik vraag wat er aan de hand is. Haar gevraagd om een kind ik moest het niet weten. En dit alles nu ontkennen, ook al staat het in een mails van hem.
Indien hij wist dat ik nog contact had met mijn vrouw kreeg ik mijn geld niet terug.Staat ook in een mail, en daar dan later op terug komen.
Hij heeft bewijzen van alles ik wacht er al 1,5 jaar op.Ik moet iets tekenen om mijn geld terug te kunnen krijgen.
Steek maar in de brieven bus ik zal het eens lezen één chantage en dan in de kachel.Ik weet precies hoeveel hij mij nog moet.
Ik hoef daar niks voor te tekenen. Eerder heb ik het willen uitpraten toen kwam hij niet verder dan dat het allemaal mijn schuld is en mijn vrouw slechte koffie had gegeven.Echter over een lening aan mijn vrouw geen woord. Toen had hij het kunnen toe geven dat dit niet kan. Maar dat kan niet want ze denken immers foutloos te zijn dit alles 20 maanden geleden.

Mijn huwelijk heeft hij kapot willen krijgen als dat niet lukte heeft hij mijn vrouw zelfs proberen om ver te rijden. Met mijn geld waar ik 35 jaar voor gewerkt heb is hij weg. Altijd maar een excuus zoeken om het niet terug te betalen zijn ouders daar voor misbruiken. Als ik alle contact verbreek zoekt hij het op ander manieren. Gestolen spreuken op internet plaatsen ook een passie van hem. Zich verschuilen achter zijn geloofsovertuiging en proper opgekuist vals imago op face book. Je aanmanen om je zelf iets aan te doen. Je zelfbeeld proberen te beschadigen. Zijn ouders misbruiken om je vertrouwen terug te winnen. Trap der niet in want je begint terug waar je gestopt bent met zo'n mensen.Ze zijn niet te vertrouwen als je uit hun denken stapt.

Gewoon negeren en de waarheid zeggen tegen al wie je kent. Chanteren ze je, maak het bekend aan iedereen. Stelen ze, maak het bekend aan iedereen.Sturen ze je raar mails, laat ze aan iedereen lezen. Zeg gewoon waar het opstaat.Maar zoek geen contact.
Wat ik ook gemerkt heb dat hij eigenlijk heel ongelukkig is om dat zijn leugens het enige is wat hem recht houd. Ze kunnen niet meer anders. Het zit er van jongs af aan in om de slechte situatie die zich voor hun ogen afspeelt anders te gaan voorstellen. En het ze op die manier niet meer raakt. En als het dan fout loopt is het die andere, nooit hun fout.
Niet te genezen.

Ik vindt hem eigenlijk heel heel zielig.Heeft al zijn eigen waarde verloren enkel door hebzucht. Eens een dief toch altijd dief.
Iedereen weet nu hoe hij aan zijn geld komt. En der zijn nog slachtoffers die grote bedragen terug eisen.

Als hij in het nauw zit begint hij te wenen bij zijn moeder die hem dan voor de honderd miljoenste keer gelijk geeft bang om zelf emotioneel gechanteerd te worden. Wordt het heel kinderachtig het patroon waarmee hij zich dan probeert goed te praten.
Die heeft da genoeg mee gemaakt die negeert op haar manier door hem gelijk te geven.
Ze snapt het allemaal niet zo goed? Een gemakkelijk excuus om er vanaf te geraken.


Heel veel sterkte aan al wie met zo iemand te maken heeft.
Negeer ze en maak iedereen bekend wat ze je aan doen.
Steek er je zelf niet voor weg want dat is wat ze willen.
zoek geen persoonlijk contact want het zijn meesters in je te manipuleren.
En als ze dat niet meer lukt gebruiken soms geweld.

Sterkte allemaal

Arjen, 21-12-2014 11:22 #31
Vanaf het moment dat ik af weet van het bestaan van narcisme als psychologische term, inhoudelijk dan, ben ik me er (noodgedwongen) in gaan verdiepen, en nog.
O.a. het onderbewuste is bewust geworden. En ook andersom, als het bijvoorbeeld gaat om intuïtie.
Zo denk ik nu te begrijpen dat het hebben en gebruiken van intuïtie veel te maken heeft met waar we aan refereren, opgedane ervaringen, zowel bewust als onbewust.
Bijvoorbeeld kleuren, geuren, etc. kunnen als bijzonder prettig worden ervaren en ook tegenstaan, en kan te maken hebben met referenties. Blije momenten of juist niet bijvoorbeeld in het verleden.
Extreem narcistisch gedrag kan het gevolg zijn van beperkte referenties! Een dusdanig tekort aan gezonde prikkels en/of een teveel aan verkeerde prikkels in de vroege jeugd.
En wanneer referentiekaders worden opgerekt dergelijk gedrag afneemt door het goed te hanteren, en zelfs in behoorlijke mate uit iemands systeem kan verdwijnen.
Zeker schuilt hierin het gevaar van imiteren. Wederom onecht gedrag, en betekent aanspraak maken op aanwezige referenties en niet aan het oprekken ervan.
Des te meer reden voor (potentiële) slachtoffers intuïtie te ontwikkelen en ook dit te herkennen, en niet (opnieuw) in een (soortgelijke) hel te belanden.
Iemand met een NPS die erkent en daadwerkelijk wil veranderen door het goed te hanteren is beter af, en ook de betrokkenen, dan iemand met dergelijk gedrag uit onwil en niet zozeer uit onvermogen.
Sinds een aantal jaren benoem ik elk nieuwe jaar. Liefde, herstel, Oud en Nieuw, kinderen, etc. Een soort van persoonlijk doel eraan toevoegen. Het aankomende jaar noem ik referentie.
Het zal misschien allemaal wat technisch klinken! Tja, een man met ratio als "beperking"?!

Ernst, 04-07-2014 12:23 #30
Hallo,
Mijn jeugd kenmerkte zich door het niet geacepteerd worden van mijn gevoel. Als ik zei genoeg gegeten te hebben, werd ik geforceerd de pan leeg te eten. Ik had een buitenwater allergie, en kreeg giga-exceem op mijn penis, waarop mijn vader zei:"stel je niet aan, neem een koude douche en ga in de zon liggen". En altijd opmerkingen:"goh lekker weer, kun je lekker zwemmen". 10tallen meer voorbeelden zijn er waar NOOIT mijn gevoel gerespecteerd werd. Het gevolg van dit alles was, dat ik geen interesse in de wereld had. En ben jarenlang in India geweest bij een heilige. Nu tegen mijn vader gezegd:"Niemand heeft het recht kritiek te hebben op mijn gevoel/geloof". Ben je het er niet mee eens, dan hoef ik je nooit meer te zien. Als reactie een brief met een uiteenzetting van psycholoog Helliger, een kind ouders moet nemen zo ze zijn. En dat ouders met kinderen mogen doen wat ze willen. Maar mijn vader was materieel altijd heel gul. En sloeg mij nooit. En staat altijd klaar te helpen. En verwacht niet dat ik hem help.
Ik vraag maar 1 ding, respect voor mijn gevoel, maar daar wil hij niet aan. Hij zegt:"Jammer dat je het zo ervaren hebt". Dat voelt voor mij als:"het is niet gebeurd, jouw inbeelding". En onlangs zei hij:"het zit tussen je oren". Onlangs was hij op bezoek. En als we achterom lopen, zeg ik:"uit respect voor de buren, loop ik niet over hun oprijlaan, maar loop ik om, waarop hij demonstratief wel over het pad vd buren loopt". Wederom totaal geen respect voor mij/buren. Als ik hem confronteer met zijn uitspraken later, zegt hij steevast dit nooit gezegd te hebben. Nu ik vandaag over narcisme lees, herken ik zovele punten. Opeens wordt zoveel duidelijk. Vooral het besef dat hij NOOIT zal veranderen, omdat hij zichzelf als een soort van GOD ziet. Hij maakt nooit fouten, en wil nooit toegeven fout te zijn. Zegt altijd dat ik fout ben. Maar aan de andere kant staat hij altijd klaar te helpen, geld geen probleem (wilde mij zo 1000euro geven, maar ik wilde alleen een sorry horen). Wel zei hij:"ik ga niet met mijn emoties aan het werk, wie weet wat voor ellende er boven komt uit de oorlog".
Ik vraag me af of dit gedrag van mijn vader narcistisch is of niet. Wel merk ik dat het ziekmakend voor mij is hem te blijven zien, en dat ik zelfs rot-gedachten krijg"nu maar afstand nemen, zodat hij zich rot voelt en zal veranderen". Maar lees heel duidelijk dat narcist nooit verandert (tenzij hij zijn fouten inziet en wil veranderen). Dus maar besloten alleen om te gaan met mensen die respect voor mijn gevoel/geloof hebben. En mij daarmee serieus nemen. Voor mij voelt het narcistisch als iemand over de gevoelens van een ander heenwalst, en niet eens wil luisteren. Of is dat te kort door de bocht. Ook merk ik om me heen, dat heel veel mensen geen respect tonen voor anderen. Misschien komt dat wel door al die jaren van disrespect, dat ik dat nu zoveel zie. Maar als ik deze fora zie over narcisme, dan lijkt het wel een grootschalige ziekte in deze tijd. De ziekte van egoisme/egocentriciteit ten voeten uit. Dus mijn vraag:"is mijn vader narcistisch, dit omdat ik ook een aantal eigenschappen zie, die er niet bij horen". En een narcist is ongeneeslijk lijkt het, maar als hij niet narcistisch is, dan is er evt. nog hoop.
In elk geval heel veel sterkte voor alle anderen die narcistisch emotionele/fysieke ellende over zich heen krijgen. Groeten Ernst

Fa, 14-06-2014 23:09 #29
Dan gaat hij of zij weer op zoek naar mensen, die hem/haar wel geloven. Mensen zat, die nog niet met zo.n gestoorde persoonlijkheid in aanraking zijn gekomen en dus volkomen naief zijn. 16 miljoen nederlanders!

Anja, 13-05-2014 11:35 #28
Hallo ik vraag me af hoe een narcist reageert als hij of zij door de mand valt en niemand haar of hem meer gelooft heeft iemand dit ook al mee gemaakt? groetjes

Fa, 05-05-2014 21:31 #27
Beste Ann,

Je beschrijft mijn ex. Ik heb steeds meer de overtuiging dat kwaardaardig narcisme steeds meer tot uiting komt.
Wat er ook over geschreven word het word steeds erger. Ik merk steeds meer de gestoorde trekken op in mensen. Ik geloof niet dat dit uit te bannen is. Misschien is het er altijd al geweest, maar kwam het minder tot uiting door grote sociale controle en meer verbanden tussen mensen. Nu leven de meeste mensen als individu.

sterkte Fa

Ann, 02-03-2014 12:44 #26
Ik heb acht jaar met een Narcist geleefd die nog gewelddadig is bovenop.
Het probleem is dat je dat niet weet en als je het na lange jaren te weten komt is het kwaad al gebeurd.
Ze zorgen op een ongelooflijke wijze dat ze je volledig kennen en dan beginnen ze je letterlijk te bewerken en je hele omgeving, vrienden, familie en hij maakt dan een aantal vrienden die zeker tegen de partner zullen zijn en waarvan hij de volledige controle en geloofwaardigheid kan verkopen.
Hij verteld slechte verhalen en dat hij slachtoffer is van zijn partner, wat hij allemaal meemaakt.
De meeste mensen kunnen niet zien dat dit leugens zijn want hij is expert om die mensen ook te bestuderen en zich zo manipulatief te gedragen door aan te tonen dat hij zoooo een groot hart heeft en zo een leven moet lijden.
Het is zelfs zo dat sommige mensen aan zijn eisen voldoen omdat ze bang zijn van zijn kwaadaardige gevolgen en niets durven te doen of tegen spreken en zo ben je als echte prooi alleen met zo een monster.
Hij doet de ergste dingen, die je telkens in verwarring brengen, hoe sterk je ook bent.
Bedreigingen, vernederen, opsluiten, proberen uit te putten, terroriseren, zware psychologische praktijken toepassen.
De kinderen gebruiken om dit waar te maken, met alle gevolgen die enorm veel schade aanbrengen en zelfs generaties lang.
Ik ga het nu kort houden en mijn verhaal meer uitleggen in detail.
Ben zelf op zoek hoe je uit deze situatie kunt komen als je kinderen hebt en hij natuurlijk alles doet om dat kind naar hem te trekken om het ook tegen u te gebruiken.
Een ding weet ik zeker dat dit moet bekendgemaakt worden op grote schaal en dit een zwaar probleem is voor wie er in zit en alle steun nodig heeft om eruit te geraken.
De puzzelstukjes ben ik stilaan aan het oplossen.
het feit dat mijn ex een nieuwe vriendin heeft en ik dacht dat ik van hem af was.
Niets is minder waar, ik bracht mijn dochtertje bij haar omdat ik mij kon vinden met haar en op haar vertrouwde.
Nu ben ik tot de ontdekking gekomen dat hij haar volledig heeft overtuigd van hoe slecht ik ben en zij hem probeert te helpen om zijn dochter zoveel mogelijk te zien.
Met andere woorden ben ik nog de prooi en is zij het slachtoffer zonder dat ze het weet.
Hij doet er alles aan om zo voorbeeldig te zijn dat ze verblind in zijn verhaal loopt.
Zij heeft ook 2 kinderen en die gaan ook het slachtoffer worden.
Ik zie nu alles zoals een open boek en weet dat als je er geen einde kan aan maken, je geen normaal leven meer kunt opbouwen.
een ding kan ik al aanraden:
Toon geen enkele emotie als je met hem in contact komt, zelfs al gaat hij dat uitlokken( bijt op uw tong)
Zorg dat je niets verteld over je privee, vrienden, werk, of plannen (zelfs als je terug denkt dat hij meelevend is en jij steun nodig hebt) vertrouw er NOOIT op.
Probeer nooit van hem afhankelijk te zijn, al heb je het door hem financieel moeilijk.(Hij zal het zeker misbruiken op zwakkere momenten die je zeker af en toe hebt door hem).
Toon zeker nooit dat je iets niet wilt, want dan gaat hij dat juist uitlokken.
Je moet verstaan dat hij leeft en zich voed met je zwak te maken te maken en hij zich zo voed omdat hij de macht heeft en wil dit houden.
Daar draait het enkel om.
Als hij de controle niet meer heeft en het een NARCIST is van de gevaarlijke soort dan kan hij alles doen en zelfs tot iemand vermoorden om zijn doel te bereiken.
Het is iets dwangmatig.
Ik wil hier niemand bang maken integendeel, maar ik weet het door dit te ervaren en er nu nog steeds slachtoffer te zijn.
Hoop dat ik iemand kan helpen met dit te schrijven.
Mijn oprechte groeten aan de slachtoffers

Phoenix, 25-02-2014 16:07 #25
Aan Jessie,
Dat je EMDR hebt gehad, zegt al genoeg. Je ex maakt(e) je kapot! En nu doet hij hetzelfde met jullie kinderen.
Ik heb 15 jaar met een narcist samengeleefd en heb een zoon van nu 12 jaar. Ook hij wil niet meer naar zijn vader…
Het moeilijke is dat de vader ook rechten heeft. Je kunt wel aangeven dat hij een narcist is, maar het bewijzen is moeilijk of onmogelijk. Daardoor blijft een omgangsregeling van kracht.
Mijn zoon komt al een paar jaar met enige regelmaat bij een jeugdpsychologe. Mijn zoon vertelt dus wat hem dwars zit en waarom! De jeugdpsychologe heeft ondertussen wel door dat de belevenissen vanuit mijn zoon komen en niet van mij.
Zij heeft al een heel dossier en ook al kan ze het officieel niet zeggen, ze weet genoeg!
Na de scheiding heeft mijn zoon het zwaar te verduren gehad. Ik heb al eens melding gedaan bij mijn huisarts van verbale kindermishandeling! Weer iets wat in een dossier komt! Ook de jeugdpsychologe weet dit!
Zo ben ik al jaren "bewijs" aan het verzamelen, wat tegen mijn ex pleit. Ik probeer zo mogelijk "officiële" en "deskundige" personen te vertellen wat er allemaal afspeelt en wat er gebeurd.
Op die manier hoop ik dat er genoeg "bewijs" komt, dat als er een rechtszaak komt, mijn zoon en ik kunnen aangeven dat de omgang met zijn vader minimaal of helemaal niet hoeft te zijn.
Laat je dochter niet lijden… zoek psychologische hulp! Maak melding van het gebeuren van haar opa bij de huisarts en bij de jeugdpsychologe. En vergis je niet… ook je zoon lijdt hier onder, ook al lijkt het schijnbaar niet zo!
Ga niet met je ex in discussie! Hij krijgt weer aandacht en probeert weer macht over jullie te krijgen. Spreek van tevoren af, wat de bedoeling is bij het ophalen of bij rapportgesprekken en houd je er aan. Als hij dat niet doet, is het zijn probleem!
Als hij je dingen wil vertellen, in discussie wil etc., laat het hem op je mail zetten! Geef maar aan dat je het dan beter kunt er over na kan denken, maar voor jou is het natuurlijk ook een stukje "bewijs".
Bewaar alle belastende mails en reageer zo min mogelijk. Alleen kort en zakelijk! Als zijn mail dan boos en/of verwijtend is, hoef jij niet te reageren en kan hij en beetje afkoelen tt en volgende keer.
Als hij direct in een gesprek boos en verwijtend reageert, geef dan aan dat je er niet op in gaat. Dat je niet reageert als hij zo doet en dat hij beter een mail kan sturen om het één en ander uit te leggen! Loop dan gewoon bij hem weg!
Het is doodeng, maar bij mij werkt het heel goed. Geef hem geen (negatieve) aandacht en macht!

Jessie, 07-02-2014 01:51 #24
Echt letterlijk (bijna) alles klopt! Ik zou wel op iedereen willen reageren… Susanne… na tien jaar kwam je erachter dat er een woord voor is! Ik ben ook toevallig op deze site terecht gekomen doordat ik iets zocht… ik ben drie jaar geleden gescheiden en kom er nu dus pas achter: mijn ex is een rasechte narcist! Waarom heeft niemand me dat woord ooit gezegd? Na al die jaren hulpverlening! Ongelofelijk! Ook vorig jaar EMDR therapie gehad.
En nu zit mijn dochtertje van 8 jaar al n tijdje zwaar in de stress. Zij kan het mij maar niet onder woorden brengen, maar nu valt bij mij het kwartje! Laatst is opa (vader van mijn ex) weggereden en liet haar buiten staan! De afspraak was dat zij (opa en oma) zouden oppassen, ik kwam die avond pas om tien uur thuis! Mijn dochter wilde eigenlijk helemaal niet, maar ja, ik moest weg… dus ze huilde en schreeuwde, ik ga niet mee. En toen is opa dus zo weggereden en heeft haar laten staan! Hij heeft mij geen eens gebeld, ik werd gebeld door de buurvrouw. Ik snap wel dat het niet leuk was, dat mijn dochter over haar toeren was, maar ga je dan als volwassene zó met een kind om?
Mijn ex heeft de kinderen ook al regelmatig laten staan… nu begin ik dus te begrijpen waar dat gedrag vandaan komt. Dat kan haast niet anders maar die is in zijn jeugd ook zo behandeld. Mijn zoon van 12 die redt het aardig. Maar beide kinderen willen sinds kort niet graag meer naar hun vader toe. Wij wonen met zijn drietjes en hebben het dan echt super met elkaar, iedereen is tevreden en er heerst rust en respect. Zodra mijn ex in beeld komt, bij ophalen, of bijvoorbeeld op school bij rapportgesprekken… altijd is er dan stress en gaat hij weer in discussie en beschuldigt ons ervan dat we niet luisteren naar hem… dan wordt hij boos op ons, waar ik niets van begrijp, waarom wordt hij nou boos, ik zie niet wat er gebeurde of wat wij nou fout deden? Wij luisterden toch?
En dan zegt hij altijd, ik ben er klaar mee, bekijken jullie het maar en hij loopt zo weg. Keer op keer.
Mijn kinderen geven nu dus steeds duidelijker aan dat ze niet meer naar hun vader willen. Maar hoe moet ik dat aanpakken?

Lieke, 04-11-2013 10:10 #23
Ik ben dit aan het lezen en het wordt me in een klap duidelijk. Sinds een paar dagen is het uit met mijn vriend. Alles valt op zijn plek, mijn ex is een narcist. Ik heb altijd gedacht dat het aan mij lag. Op het begin was het helemaal fantastisch en geweldig. Maar was zeer dominant, kon nooit tevreden zijn, was vooral met zijn eigen leven bezig, kon zich niet inleven in mij en begreep mijn gevoelens niet, kon me publiekelijk negeren enz. Hij lijkt voor de buiten wereld een hele charmante en aardige kerel en dat heb ik ook gedacht omdat ik helemaal gek op hem was. Mijn omgeving attenteerde mij erop dat hij helemaal niet zo leuk deed zoals hij zich voordeed, ik heb dit nooit gezien. Maar nu ik alle symptomen van een narcist zie voel ik me opgelucht. Het ligt niet aan mij. Ik ben een heel gevoelig persoon en had altijd het gevoel dat ik me moest bewijzen en kreeg het gevoel dat ik niet leuk en goed genoeg was. Hierdoor heeft mijn zelfvertrouwen zo'n opdonder gekregen dat ik een minderwaardigheidscomplex heb gekregen. Hij kon mij ongelofelijk schuldgevoel aanpraten. Ik nam hierdoor meer afstand en hij begreep niet waarom. Hierdoor is het uitgeraakt en is het misschien wel beter ook. Hij is vroeger veel gepest, ik denk dat ie daarom een muur om zich heen heeft gebouwd. Eindelijk erkenning! Ik ben blij dat ik niet de enige ben!

Susanne, 31-10-2013 14:26 #22
Tranen rollen over mijn wangen. een soort paniek bekruipt mij… ALLES, elke letter van wat ik lees komt volledig overeen. beschrijft de vader van mijn kinderen van wie ik 10 jaar geleden gescheiden ben. Ik klik door en weer door en mijn mond valt steeds verder open: er bestaat een naam voor. Er zijn meer mensen zoals hij en blijkbaar meer slachtoffers zoals ik. WAT een ontdekking, na bijna 20 jaar en nog maar een heel laag zelfbeeld. Gisteren was ik voor het eerst bij een EMDRtherapeut, die al na een half uurtje intake zei: dit lijkt op een narcist. Ongelofelijk! Eindelijk! Ik ben niet gek.

Fa, 01-07-2013 23:58 #21
Ik wens je heel veel sterkte anoniem. Ik weet wat je moet ondergaan.

Dat doe je goed. Hopen dat ze hun kracht vinden.

Idd het is het enige wat we kunnen doen. En zelf het voorbeeld geven dat machtsmisbruik jou niet klein krijgt en klein heeft gekregen!

Fa

Anoniem, 28-06-2013 00:12 #20
Ook ik had het idee dat ik àlijd eerst naar mijn eigen foute aandeel moest krijgen en dat vond mijn man ook. Ik was de zeikerd als ik iets wilde uitpraten. Kon terwijl we met drie kinderen uiteten gingen zich omdraaien en bijna de hele tijd met andere tafel praten, ergere voorvallen bijna nog te moeilijk om op te schrijven. Mij negeren en fout maken wat ik dan bijna ging geloven maar toen ik afstand nam zag ik. Steeds meer hoe het echt was. Ben nu 10 jaar weg en nu mijn kinderen groot zijn zijn2 onder invloed. Zij zijn op zoek naar zijn liefde maar het blijft zoeken en ik zie hoe pijnlijk dit proces is. Mijn dochter en zoon werken zelfs bij hem en ik kijk ernaar. Kan niet anders doen dan in hun kracht geloven en bidden

Timothy, 15-06-2013 22:55 #19
Ik ben opgegroeid in een narcistische familie en gek genoeg lees ik er genoeg over op internet. Ik ben er dus dieper over aan het nadenken geweest over narcisme. Maar toch denk ik dat het ook bij deze samenleving hoort. Van alles heb je een tegenpool. Yin/yang. Dus ook narcisme kan een positief effect hebben op jou eigen "zwaktes", laten wij zeggen de schaduwkanten waar jijzelf aan moet werken. Ik kan mij voorstellen hoe het is om met narcisten te leven. Uit eigen ervaring weet ik dat je ze slechts met een zak zout moet nemen of er uit de buurt blijven. Wat ik probeer te zeggen. Een narcist weet en ziet jou zwakke plekken beter dan jijzelf. Het positief moraal is om dichterbij jezelf te komen en te weten waar jou zwaktes liggen.

Lokatie, 26-05-2013 14:30 #18
Ik heb jarenlang geleefd met een narcist, altijd ergens zijn voordeel uit te halen, op een geniepige wijze, altijd ten koste van anderen, een compliment geven maar tegelijkertijd zeggen dat er een vlek op je mooie jurk zit, mijn erfenis, daar werd alvast een voorschot op genoemn, altijd dure kleding kopen en ik niets, kocht kleding voor kinderen altijd in 2e handszaken, voortdurend dreigen, ër zwaait wat", altijd agressief het weekend met name, als ie tijd "voor zichzelf nodig had", McGregorjacks op de hoedenplank van de auto met het logo van dat merk duidelijk zichtbaar voor anderen (wat ben ik toch interessant), me aantal keren gezegd"hier ga ik je vermoorden"in hetbos notabene, manipulerend, overdreven fotoos maken, talloze malen mishandeld, minstens 300 x in 14 jaar tijd, altijd voorkomend en zorgzaam naar anderen toe, behalve voor ons.Toen ik een enorme hyperglycaemie had (diabetes) en hij mij in zijn dure BMW naar de dokter reed, zei hij, denk erom dat je niet in de auto kosthoor, dan zwaait er wat" ik bleek een bloedsuikerwaarde van 41 te hebben, door alle ellende in de privesituatie.Toen mijn moeder was begraven moesten we de hele week de hele dag op een snikheet strand bivakkeren, heb geen tijd gehad waarin ik kon rouwen om mijn moeder, daar "had hij de volgende opmerkin over : ïk kan het ook niet helpen dat er ïemand"! is overleden! Dat was dan zijn schoonmoeder geweest 15 jr. lang!Het prostituee-bezoek was niet meer bij te houden (ik heb er 3x geslachtsziekte aan overgehouden indertijd) geen woord van excuus… sinds 20 jr voor mezelf en kinderen gekozen en wat een enorme vrijheid teruggekregen, het mogen hebben van een eigen visie, eigen gedachten, mensen die ik zelf heb mogen uitkiezen, in een woord afschuwelijk geweest!

Fa, 04-05-2013 17:52 #17
Wegwezen Tonny als je nog een klein beetje geluk wil in je leven.

Zonde van je tijd. Ik heb de stap ook genomen en ben nu 9 jaar weg. Wat een rust wat een rust. Heerlijk als ik wakker word en ik hoef niet meer bang te zijn in wat voor een bui ik hem nu weer zou aantreffen.
Die van mijn was ook nog alcoholist. Het gaat slecht met zn gezondheid sinds ik weg ben. Kon bij die van jou ook nog wel eens het geval zijn als je weg bent.

Fa

Tonny, 02-05-2013 13:10 #16
Na veel informatie gelezen te hebben weet ik nu zeker dat mijn man een narcist is en dan bijna van het ergste soort.Manipulatie, maanden mij negeren, (lees doodzwijgen)
Altijd mij de schuld geven van wat er mis gaat.Totaal geen belangstelling hebben in vrouw en kinderen.Alles willen hebben (kopen)en voor mij is er nooit iets.Hij dreigt met van alles als hij zijn zin niet krijgt.Kritiek op mijn kleding/haar/uiterlijk.Staat niet open voor een gesprek. Dan krijg ik te horen dat ik zit te zeiken.Doet waar hij zin in heeft en handelt impulsief.Controleert mij steeds.Hij wil compleet de regie in handen hebben.Voor de buitenwereld is hij 'n aardige man.Thuis is het een tiran.
Door zijn buien heb ik geen vrienden of kennissen meer.Durf niemand meer uit te nodigen.

Arjen, 15-04-2013 13:51 #15
@ N.van Dijke,
Het gedrag van extreme narcisten lijkt erg kinderachtig. Is het niet zo, dat het dan in ieder geval de schijn wekt, dat het z'n oorsprong vindt juist in de kindertijd, waarin opvoeding bepalend is voor het gedrag van iedereen, en ook het omgaan met opgelopen trauma's in de (jong) volwassenheid? Maar is, behalve een vraag, mijn mening!

N. van Dijke, 15-04-2013 00:21 #14
De opvoeding is zeker niet altijd de oorzaak van narcisme. Ik heb cliënten met NPS die trauma's hebben opgelopen in de (jonge) volwassenheid. Er zijn vermoedelijk meer oorzaken mogelijk.

Arjen, 05-04-2013 09:40 #13
Een gebrekkige opvoeding kan extreem narcisme veroorzaken, als deze aansluit op het karakter wat er gevoelig voor is. Eens een uit zelfbehoud gevormd onbewust gedrag om te overleven, handhaven (seksueel misbruik; ontnemen van eigen identiteit), door uitblijven van noodzakelijke veiligheid en vertrouwen voor een kleuter, en uiteindelijk een vernietigende onechte ego. En ook voor het verwende kind geldt het ontbreken van een ECHTE liefdevolle corrigerende opvoeding.

Anoniemi, 24-01-2013 05:17 #12
Ok, leuk. Ik pas precies in het straatje. Ik ben een narcist. Hoe kom ik ervan af? Graag hulp. En ik ga geen psychiater opzoeken. Ik wil gewoon tips. Volgens mij ben ik een narcist geworden omdat mij ouders in me jeugd teveel met elkaar ruzie aan het maken waren dan om mij en mijn broers, en na de scheiding woonde ik bij me moeder alleen, is er slechts nog een zakelijke verstandhouding tussen ons waarin we elkaar zoveel mogelijk negeren, en gedragen we ons alleen als zoon en moeder wanneer de familie op bezoek is of als we naar familiefeestjes gaan, dus men ziet alleen mijn masker van de eeuwige vriendelijke glimlach terwijl ik eigenlijk heel anders ben… meer duister, depressief, hater, eigen ik eerst, total control, en dat je eigenlijk onterecht vind dat je in zo een slechte wereld als deze bent geboren, dat soort persoon ben ik zeg maar. tips?

Annelot, 03-05-2012 10:47 #11
Je zelf lief hebben is narcisme. Dit heb je nodig om een sociaal mens te zijn. Je kunt te veel eigenliefde hebben, gewoon en te weinig. Het is van belang dat ouders sturen. Goed grenzen leren bepalen. Evenwicht zoeken. Iedereen om je heen is net zo belangrijk als jij je hebt elkaar nodig. Medemens zijn voor elkaar.

Slegten, 02-03-2012 18:08 #10
Ik denk dat narcisme begint met frustratie die het jonge kind ondergaat.
Deze kinderen vinden iets niet leuk en kunnen dan zelf niet redeneren.Zien oorzaak en gevolg niet.
Ze zijn boos maar kijken niet waarom de dingen gebeuren zoals ze gebeuren.Alleen frustratie.Je kunt ze helpen om inzicht te geven in de situatie dan verdwijnt de frustratie (na oef.)

H. Bekkers, 12-02-2012 21:57 #9
Ik zou graag willen weten wat "NPS is een ontregelde persoonlijkheidsstoornis" betekent. Is de stoornis soms ontregeld? Zelf ben ik voor NPS in behandeling (cognitieve therapie). Ik heb veel over NPS gelezen. De studie "Het Narcisme, De psychoanalytische theorie en haar lotgevallen van P. Vandermeersch is gebaseerd op de Freudiaanse theorie. Ik heb nog nooit een document onder ogen gehad, waarin ik mijzelf zo volledig vanaf mijn kindertijd terugzag. Er is een groot verschil met dit artikel, maar soms lijken er ook overeenkomsten te zijn. Vooral als het gaat over genetische aanleg en trauma's. Graag uw reactie, waarvoor bij voorbaat mijn dank.

Charles, 23-11-2011 23:35 #8
Ik ben een man van 56 jaar oud en ben pas een paar jaar met mijn eigen leven bezig. Er bestaat een gegrond vermoeden dat ik narcistisch ben of ben geweest. Er zijn veel zaken die als symptoom door mij worden herkend. De reden waarom ik hier reageer is om aan te geven dat met veel doorzettingsvermogen mogelijk is geweest om daar iets aan te doen. Het pad zat vol tegenstrijdigheden. Bijvoorbeeld het doorzettingsvermogen zelf wat paradoxaal genoeg ook werd aangewend om de pathologie in stand te houden. Voordat je door hebt dat je dat moet scheiden, hoe je dat moet herkennen en hoe je vervolgens je zelf moet leren om de confrontatie aan te gaan ben je, tenminste ik 30 jaar verder. Daar komt nog bij dat het niet echt gemakkelijk is om de schijnpersoonlijkheid van mijn echte ik uit elkaar te houden. Het cognitieve geweld wat nodig is om je echte eigen ik tevoorschijn te halen vertoond veel overeenkomst met het geweld wat nodig is om de schijnpersoonlijkheid in stand te houden. Ga daar maar eens aan staan. Nu ben ik eerlijk gezegd nieuwsgierig naar jullie mening daarover. Alleen deze vraag roept alweer vragen op omdat het dan weer over mij gaat bijvoorbeeld.

Patrick, 03-11-2011 12:42 #7
Ik vraag mij af narcisme is een stoornis. daar kunne mensen zelf niks aan doen.
En ik vraag mij af zijn e rook mensen met narcisme waar verder niemand las tvan heeft of misschien heel minimaal.
Ik ben bang dat elke narcist nu over een kam geschoren word.

Er zullen ook mensen door hun narcisme juist andere dingen en kwaliteiten hebben

Jolandje01, 17-10-2011 08:00 #6
Een man van middelbare leeftijd die in scheiding ligt met zijn vrouw vertelt doodleuk tegen zijn dochter die thuis is gekomen van een schoolreis naar Parijs, dat hij gaat samenwonen met zijn nieuwe vriendin. Het kind van 15 reageert vol afschuw, ze heeft net geaccepteerd dat haar ouders gaan scheiden en probeert dit een plekje te geven, komt haar vader zonder enige emotie haar dit nieuws brengen. Hij begrijpt toch echt niet waarom ze hem even niet wil zien of nog verder aanhoren!? Hij laat haar verbeisterd en verdrietig achter en samen met haar broertje en moeder bekijken ze wat ze hier nou mee aanmoeten. Gelukkig is de vader naar een logeeradres gegaan en hebben ze de rust om te realiseren dat vader eigenlijk altijd al zo met hun gevoelens is omgegaan. Langzaam maar zeker herrinneren ze de keren dat altijd al alles om hem ging en hij nooit geinteresseerd was wat de kinderen voelden of dachten. De moeder is altijd beschuldigd dat ze ziek was en dat ze naar een dokter zou moeten. De kinderen proberen er nu mee te dealen en dochter kreeg een smsje van vader binnen met de woorden : " ik mis je en ik hou heel veel van je". Gaat het weer over HEM zegt de dochter. Haar broertje reageert dat papa hun weer laat stikken. Bij wie kunnen ze terecht met hun verdriet? Niet bij hun vader, want die is te druk.
Dit komt van een toeschouwer vandaan die nu zich ook realiseert dat de verhalen van dit gezin steeds neerkomen van het slachtoffer zijn van een NARCIST. Jammer dat hij nu weer een ander slachtoffer heeft gevonden.

Tronic (infoteur), 06-08-2011 14:56 #5
Beste Mjon, Ik denk dat je een aantal redeneringsfouten maakt:
1. je artikel begint met de vraag hoe narcisme ontstaat
2. dan laat je zien dat veel experts & theorieen hierover bestaan

GEEN van de theorieen kan worden weerlegd (vervalst), dus je moet zou jezelf de vraag kunnen stellen 'bestaat narcisme eigenlijk wel?', want blijkbaar zijn al deze theorieen juist. Dat kan natuurlijk niet, er is maar 1 theorie die het kan verklaren. Begrijp je?

Inge, 26-04-2011 11:45 #4
Ik ben na 7 jaar ook teweten gekomen dat ik een slachtoffer ben van een narcist. Ik zoek professionele hulp, liefs in het Antwerpse, kan er iemand mij een goede Psychiater of psycholoog aanraden aub. Weet er iemand of die consultaties terug betaald worden door het ziekenfonds?

Heleen, 24-03-2011 09:35 #3
Gut, ik geloof waarachtig, dat ik meer grip ga krijgen op de situatie die is ontstaan tussen mijn gezinnetje en mijn zwager/zus. Ik denk er misschien wel aan, dat mijn zwager zeer narcisitische trekken heeft! Maar hoe kom ik daar nu achter als de relatie tussen hén en ons compleet kapot is gemaakt door ook júist die zwager?

Mama, 28-08-2010 13:33 #2
Beste,

Weet niet goed waar dit posten…

Sedert 2,5jaar weet ik na 22jaar huwelijk dat mijn man een narcist is…
Het waren 22 zware jaren… gelukkig heb ik dankzij relatie therapie gevonden waar het probleem lag, en niet bij mezelf maar bij mijn man!
Ik moet zeggen dat ik het echt getroffen heb met de mannelijke therapeut want die heeft me mezelf terug leren vinden!
De opgewekte alles aan kunnende vrouw!
Die ik, was ik echt verloren! Was helemaal vergeten hoe graag ik leefde hoeveel ik van het leven hou!
Dankzij de relatie therapeut die voor het eerst het woord narcisme gebruikte ben ik beginnen googelen en heb ik jullie duidelijke site gevonden!
Met bepaalde periodes ga ik lezen en herlezen… en alle puzzelstukje zijn zo op zijn plaats gevallen…

En het is zo ik hou wel degelijk van mijn man… ondanks alles, was ik nota bene eigenlijk ook vergeten…
Nu moet ik wel zeggen dat mijn schoonvader ook een narcist is… mijn man is de oudste van 3 zonen, hij is geestelijk en fysiek misbruikt… zelfs messteken gekregen… en er telde maar 1 ding presteren en geld verdienen… hij kreeg ook altijd van alles de schuld…

Zelfs nu is zijn vader jaloers op ons nooit kan er een compliment af nooit iets positiefs… op alle feestjes moet hij de aandacht naar zich trekken… zo erg dat de mensen letterlijk op een andere plaats gaan zitten…

Ik moet zeggen ben zeker niet perfect heb ook een zware jeugd van misbruik en mishandeling meegemaakt.
Op 14 jaar ben ik thuis weggelopen heb in een home gezeten en op mijn 18de woonde ik alleen en trok ik mijn eigen kindergeld…
Ik heb mijn man leren kennen via een advertentie… kon echt niet tegen de eenzaamheid maar zoals jullie schreven… eens ik getrouwd was veranderde hij compleet… en dan met ups en downs en met telkens de nodige excuses… uiteindelijk heb ik 4 keer zelfmoord gedaan… en wentelde hij zich altijd in de rol van slachtoffer… vele therapeuten, psychiaters, thuisbegeleiding… noem maar op.
En weet je wat me zo boos maakt dat nooit iemand eerder het woord narcist heeft gebruikt!
Heb nochtans altijd open en eerlijk alles verteld… dat ik geen geld mocht uitgeven al was het maar voor eten… dat hij zich wel alles mocht permitteren van dure aankopen… dat altijd heel het huishouden voor mij was… dat hij zich niets aantrok van de uiteindelijk 4 kinderen…
Had ik het 20 jaar eerder geweten had ik me er al veel langer kunnen tegen wapenen!
Wist ik tenminste dat het probleem niet bij mij lag!

Nu durf ik tegen enkele vrienden te zeggen hoe het plaatje werkelijk ineen zit… was het ook beu die goede schijn op te houden… maar nu met mijn 4 kinderen tussen de 9 jaar en de 21… probeer ik orde op zaken te stellen probeer ik uit de schulden te geraken… want die maakt hij ook hij heeft meer dan 1 persoonlijkheidsstoornis… hij is dwangmatig op zijn terrein dan is dit bv de border van de tuin… geen enkel sprietje onkruid mag er staan geen rozeblaadje mag er liggen…

Alles is mooi geordend en dikwijls in 4 voud gekopieerd… Het is zijn living… zijn tv… zijn installatie…
Hij is ook obsessief in het verzamelen al waren het maar bikken elastieken, onderhoudsprodukten auto.

En hij is nog iets maar dat kan ik hier zelf niet schrijven zo bang dat hij zijn job verliest moest er toch iemand mijn verhaal herkennen… Ja het weegt als lood op ons gezin…

Maar nu komt eigenlijk mijn vraag, en de reden waarom ik eigenlijk naar hier schrijf.
Is narcisme erfelijk?

Het is namelijk zo dat ik er met de kinderen goed kan over praten en bij de oudste vind ik wel wat trekjes… voelt zich altijd beter dan een ander… is ook soms heel gemeen… maar hij heeft wel ADHD…
de 2 middelste zijn tot hiertoe wel in orde normaal puberen enzo
maar dan de kleinste… 9jaar ze is heel egoïstisch, jaloers nooit tevreden met wat ze krijgt… altijd met zichzelf bezig… ook met haar uiterlijk… ik weet echt niet hoe ik daar aan moet beginnen ze is zo een heel ander dan de andere 3…
Dinsdag ga ik alvast raad vragen aan mijn therapeut.

Dank voor jullie raad

J. Jansen, 16-02-2010 11:30 #1
Uiteraard is Narcisme is persoonlijkheidsstoornis. De oorzaak ligt in de opvoeding. Liefdeloosheid is de oorzaak. Edoch - en daarin zit 'm de kneep - liefdeloosheid van en door iemand die zichzelf erg liefdevol vindt en ook veel dankbaarheid ervoor terug verlangt. Waar echte LIEFDE de navolgende exponenten (zorg, inzicht, verantwoordelijkheid en belangelossheid) bezit bestaat de zogenaamde liefde vernamelijk uit het pogen de ander duidelijk te maken dat hij/zij blij moet zijn vanwege 't feit dat hij/zij weliswaar 'n last is, resp. lastig is maar desondanks (toch maar!) de liefde krijgt. Dat is de (zgn.) 'moeilijke liefde' die DUS baatzuchtige liefde genoemd moet worden. Slachtoffer van 'n dergelijke (vorm van) liefde krijgt te maken met 'n 'gevoel van tekort'. Dit gevoel kan ook omschreven worden als 'het gevoel dat niemand (ècht!) van mij houdt'. In z'n algemeenheid betekent dit dat de betrokkene vreselijk z'n best zal doen (om wèl als lief over te komen) TOT… dit gevoel toeslaat en z'n verstand uitschakelt!
Waarom - zou 'n vraag kunnen zijn - vallen zoveel mensen (juist) voor 'n Narcist? Dat is (eigenlijk) heel duidelijk; ze zijn buitengewoon vriendelijk/sympathiek. TE vriendelijk éigenlijk. Dus als je zelf gesteld bent op het 'je zin' krijgen… en de redelijkheid uit 't oog kan verliezen…

Infoteur: Mjon
Laatste update: 14-05-2016
Rubriek: Mijn kijk op…
Subrubriek: Mens en gezondheid
Reacties: 37
Mijn kijk op…
Deze rubriek bevat artikelen welke naast objectieve informatie ook een mening en/of ervaring beschrijven.
Schrijf mee!