Buitenschoolse opvang: verschil tussen stad en platteland

Sinds 1 augustus 2007 zijn de basisscholen in Nederland verplicht om voor alle kinderen buitenschoolse en tussenschoolse opvang aan te bieden. Dit heeft de laatste tijd tot heel wat commotie geleid. Uit eigen ervaring weet ik dat niet alle scholen, noch kinderopvangorganisaties erop toegerust zijn om de wettelijk verplichte maatregel in de praktijk te brengen. Dit leidde op zijn beurt weer tot onrust en ontevredenheid onder de ouders, die in eerste instantie blij waren met de nieuwe wet.

Naar de basisschool

Na jarenlang in een middelgrote stad te hebben gewoond, verhuisden ik, mijn man en ons 3-jarig zoontje naar het platteland. We konden een leuk boerderijtje kopen, een twee-onder-een-kap, en we hadden een grote tuin erbij met een prachtig uitzicht. Het was een heel klein dorpje, met slechts 1100 inwoners. Heerlijk wonen, dachten we, en verder dachten we eigenlijk niet na. Onze zoon zat op een kinderdagverblijf, en daarin veranderde niets, tot het moment dat hij vier jaar oud werd. Hij ging vanaf die dag naar de basisschool in het dorp. Alles werd vanaf die dag anders....

Werken en kinderen

Mijn man en ik hadden allebei een baan voor vier dagen per week. Was het kinderdagverlijf open van ’s ochtends 07.45 uur tot ’s avonds 18.00 uur, de schooltijden van de basisschool zijn heel anders, zoals iedereen weet. Om 08.45 uur begon de school, daarna maakte onze zoon gebruik van tussenschoolse opvang (overblijven) en om 15.15 uur was de school uit. Aangezien ik pas om 09.30 uur op mijn werk was, kon ik hem onmogelijk om die tijd ophalen. Ik moest immers wél een dag van 8 uur maken op mijn werk. En dat gold natuurlijk ook voor mijn man. Gelukkig hadden we de mogelijkheid om familie in te schakelen bij de opvang, na school, van onze zoon. Maar een ideale situatie was het allerminst. Het zou veel makkelijker en beter zijn voor ons en voor hem wanneer we vaste opvang hadden voor de middagen dat we hem niet zelf van school konden ophalen.

Nieuwe wet

Blij waren we pas echt toen we hoorden van de nieuwe landelijke wet voor Kinderopvang die korte tijd later in werking trad: vanaf 1 augustus 2007 zouden we dan gebruik kunnen maken van de nieuwe opvang! De buitenschoolse opvang was er op dat moment nog niet, maar zou er vast wel komen, immers, het was een wettelijke verplichting vanuit de overheid. Aan het begin van het jaar 2007 had ik onze zoon opgegeven voor de buitenschoolse opvang bij een plaatselijke kinderopvangorganisatie (de enige voor de hele regio).

Opvang???

Aan het begin van de zomervakantie van datzelfde jaar kreeg ik een telefoontje dat er geen mogelijkheden in het dorp waren voor buitenschoolse opvang, immers, te weinig kinderen hadden zich aangemeld (sterker nog: ons kind was de enige!), waardoor je als ouder genoodzaakt was om de opvang in een nabijgelegen dorp te vinden, zo’n 7 kilometer verderop.Dit betekende dat hij (vier jaar oud) alleen in een taxi-busje erheen zou moeten, voor een aantal dagen per week. Dit zagen wij als ouders niet zitten.

Gastouders

Een alternatief, dat werd aangeboden, was een gastouder. Maar daar zagen wij ook niet veel goeds in: een gastouder kan iedereen worden, je hebt er geen specifieke opleiding voor nodig, in tegenstelling tot de leidsters en leiders die op een kinderdagverblijf en/of de buitenschoolse opvang werkzaam zijn. Kinderen verdienen de beste begeleiding, was onze mening, en ik laat mijn kind niet zo maar bij de eerste de beste persoon achter, die ik niet goed ken, en die bovendien misschien meer geinteresseerd is in de verdiensten dan in mijn kind. Maar uiteindelijk viel deze mogelijkheid ook af, omdat zelfs een gastouder niet te vinden was in het kleine dorp.

Wie is verantwoordelijk?

Uiteindelijk zijn we verhuisd naar een middelgrote stad, naar een huis in een woonwijk: de school is nu op loopafstand, de winkels ook, en bovendien is er buitenschoolse opvang, nog geen tien meter van het schoolgebouw. Alles goed geregeld dus.
Wij zagen geen andere mogelijkheid, daarnaast waren we over een aantal andere aspecten van het buitenleven ook niet erg tevreden. Het was dus een optelsom van factoren, maar het gebrek aan kinderopvang heeft hier zeker een grote rol in gespeeld. Ik heb in deze periode veel gesproken met schooldirecteuren, kinderopvangorganisaties en andere ouders; en eigenlijk geeft iedereen de overheid de schuld: ze verzinnen een prima wet, maar vergeten te checken of scholen en andere maatschappelijke organisaties erop voorbereid zijn. Aan de andere kant, deze wet zat er al een tijdje aan te komen, en de organisaties hadden zich er zeker beter op kunnen voorbereiden dan nu het geval is. Maar de echte verantwoordelijkheid in deze nieuwe wet ligt volgens mij bij de scholen: die zijn volgens de wet verplicht een ‘inspanningsverplichting’ te doen voor buitenschoolse opvang. De meeste scholen hebben deze verantwoordelijkheid ook op zich genomen en de opvang geregeld. Maar scholen uit kleine dorpen, zoals waar wij zelf woonden, hebben het over het algemeen uitbesteed: zo hadden ze wel aan hun verplichting voldaan, maar hoefden ze zelf niets te organiseren. Als de opvang vervolgens niet goed verloopt of niet goed geregeld is, is de grote vraag wie nu eigenlijk verantwoordelijk is.

Overheid

De school zegt ‘wij hebben aan onze verplichting voldaan’, en de kinderopvangorganisatie zegt ‘wij kunnen niet meer organiseren dan dit’. De ouder en het kind zijn hiervan vervolgens de dupe. Wij werden op deze manier echt van het kastje naar de muur gestuurd, en niemand biedt een echte oplossing aan. Dit is natuurlijk een kwalijke zaak. De overheid is uiteindelijk eindverantwoordelijk maar daar heb je als ouder niet zo veel aan. Deze zal je altijd terugverwijzen naar de school en de kinderopvangorganisatie. Met je boerenverstand denk je dan: ‘laat de overheid bij het in gebreke blijven een verantwoordelijke aanwijzen die het in zo’n geval voor de ouders opneemt en voor goede opvang laat zorgen’. En laat ze eerst controleren of de wet eigenlijk wel goed in de praktijk gebracht kan worden. © 2008 - 2010 Irisronnes, gepubliceerd in Mens en Samenleving (Mijn kijk op...) op 10-01-2008, laatst gewijzigd op 11-01-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Irisronnes is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• Een blik op Buitenschoolse opvang: Als je kind naar de basisschool gaat, betekent dit nog niet, dat ze automatisch onder de pannen is. Daarbij doel ik op de paar uurtjes voor en na schooltijd die u nog op he…
• De kosten van kinderopvang: Wat kost kinderopvang nu eigenlijk? Op het eerste gezicht is het vrij prijzig maar als je verder gaat kijken naar wat je allemaal terug krijgt van de belasting en de werkgeversbij…
• Wat kost kinderopvang?: Er zijn verschillende vormen van kinderopvang. U kunt onder andere, een oppas aan huis nemen, een creche inschakelen of een grootouder hiervoor vragen. De voor u beste keus is afhanke…
• Kinderopvang en kinderdagverblijven in Nederland: De laatste tijd is er veel in het nieuws over de kinderopvang. Gaan er dingen veranderen in 2007 en hoe zit het allemaal met buitenschoolse opvang?
• De Wet Kinderopvang, kansen voor een betere kinderopvang: Sinds 1 januari 2005 de Wet kinderopvang van kracht is geworden, worden de kwaliteit en financiering van kinderopvang anders geregeld. Van werkgever…