Privacy van mensen in een gezinsvervangend tehuis

Stel je eens voor: je hebt een Katholieke achtergrond en hebt een verstandelijk gehandicapte zoon die in een gezinsvervangend tehuis woont. Hij lijkt het daar erg naar zijn zin te hebben en heeft goed contact met zijn huisgenoten. De laatste tijd trekt hij erg veel op met een andere man, ze zijn vaak s'nachts bij elkaar op de kamer te vinden. Hier ben je achter gekomen na aandringen bij het personeel van het gezinsvervangende tehuis. Hadden zij jou deze informatie wel mogen geven?

Dit is een erg lastige vraag. De wetenschap die je zojuist gekregen hebt druist rechtstreeks in tegen jouw (Katholieke) normen en waarden. Je wilt niet dat je zoon seksueel contact heeft met andere mannen en zich te buiten gaat aan homoseksualteit.

Ik denk dat hier een tweetal waarden een rol spelen en wel het volgende:

• Privacy van de mannen
• Vertrouwelijkheid van de medewerkers van de instelling

Privacy

De privacy van de mannen wordt ernstig geschonden wanneer de medewerkers de ouders van de mannen inlicht. De mannen hebben een eigen kamer, een eigen territorium waar ze zich veilig moeten voelen en zichzelf moeten kunnen zijn. Het vertrouwen van de mannen in de medewerkers van de instelling zal ook op het spel komen te staan, omdat in vertrouwen niet persé in vertrouwen hoeft te betekenen en de persoonlijke (gevoelige) informatie misschien wel terecht komt bij mensen waarvan de mannen helemaal niet willen dat hen die informatie ten ore komt.

Belangen

Ik denk dat er naast de waarden ook nog een aantal belangen op het spel staan en wel de volgenden:

• De instelling schendt het beroepsgeheim mogelijk
• De voorkeur van de ouders
• Het waarborgen van het contact tussen de mannen

Dilemma

De instelling raakt mogelijk in de problemen wanneer zij de ouders zonder toestemming van de twee mannen inlicht, omdat de instelling haar beroepsgeheim met betrekking tot de cliënt dan mogelijk schendt. De instelling zal zich op gevaarlijk terrein bewegen wanneer zij de ouders van de man inlicht zonder hier met de man over gesproken te hebben, hoewel er op dit moment geen concrete wetten zijn – zoals wel in de medische wereld – die de naleving van de geheimhoudingsplicht wat zaken als dit voorschrijft. Wel zijn er waarschijnlijk afspraken in de vorm van een arbeidsovereenkomst die voorschrijven dat privé-informatie niet buiten de (medewerkers van) de instelling gebracht mag worden zonder uitdrukkelijke toestemming van de cliënt.

De ouders van de twee mannen zijn gebaat bij de informatie over het seksuele privé-leven van hun zoons omdat zij op die manier mogelijk een andere instelling kunnen kiezen onder meer afhankelijk van de manier waarop de instelling met de gebeurtenissen omgaat.

De twee mannen hebben er heel veel belang bij dat hun ouders niet weten wat zij in hun seksuele privé-leven afspoken. Wanneer de ouders ingelicht worden verliezen de mannen mogelijk de mogelijkheid om hun nachtelijke bezoekjes voort te zetten, en mogelijk zelfs hun verblijfplaats.

Mijn mening

Een vraag die bij dit dilemma gesteld moet worden is de vraag wie de cliënt nou eigenlijk is. Zijn de ouders de cliënt, of toch de gehandicapte man? Wanneer de ouders cliënt zijn, loopt de instelling namelijk geen gevaar met betrekking tot het schenden van de geheimhoudingsplicht. Ik denk echter dat de twee mannen de cliënten zijn, omdat ik vind dat zij volwaardige individuen met een eigen wil en keuze zijn en zij degenen zij die feitelijk met het probleem (de handicaps) zitten.

Ik denk dat de medewerkers van de instelling de ouders niet moeten inlichten over de activiteiten van hun zonen, omdat ik hen als twee volwaardige individuen zie die (eventueel met behulp van een spelvorm) zelf hun wensen aan kunnen geven. Ouders van psychiatrische patiënten en van kinderen in een plaatsvervangend tehuis (bijvoorbeeld schipperskinderen) krijgen ook geen informatie over het seksuele leven van hun kinderen. Waarom zouden ze ook? De persoonlijkheid van het kind verandert niet door zijn seksuele leven.

Bovendien zie ik seksualiteit als een privé-onderwerp, waar je je ouders desgewenst over inlicht, maar als je dit niet wilt hoeft dit niet. De keuze is aan de twee mannen, niet aan de medewerkers. De mannen vertrouwen er op dat de medewerkers privé-gegevens van de mannen ook echt privé houden. Wanneer blijkt dat zij deze hoogstwaarschijnlijk gevoelige informatie aan hun ouders doorspelen, zullen de mannen denk ik minder snel geneigd zijn om met andere zaken waarbij privacy genoodzaakt is, zoals persoonlijke problemen, op een medewerker af te stappen, waardoor de zaak uit de hand kan lopen. © 2008 - 2010 Melod, gepubliceerd in Mens en Samenleving (Mijn kijk op...) op 14-07-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Melod is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• Homo-, hetero- en biseksualiteit: In tegenstelling tot vele dieren, vallen de meeste mensen op de wereld op mensen van het andere geslacht, maar er zijn ook veel mensen die juist op mensen van hetzelfde gesl…
• Soorten basisonderwijs: In Nederland is het basisonderwijs onderverdeeld in verschillende groepen. Soms roepen de termen verwarring op, zoals bijzonder onderwijs en speciaal onderwijs. In dit artikelen wordt…
• Ouder-zijn van een kind met een handicap: Iedere ouder wenst natuurlijk dat zijn of haar kind gezond ter wereld komt en gezond blijft. Desondanks worden er jaarlijks kinderen geboren met een aangeboren handi…
• LGF, leerling gebonden financiering (rugzakje): In de volksmond wordt het vaak een 'rugzakje' genoemd, de leerling gebonden financiering (LGF). Dit is bestemd voor leerlingen met een handicap of beperking di…
• Woon en zorgvoorzieningen: Wat zijn woon- en zorgvoorzieningen? Welke soorten zorgvoorzieningen zijn er en hoe kun je deze krijgen? Allemaal vragen waarop dit artikel een antwoord geeft.