Dagelijkse overdenking. Iemand had twee zonen. Lucas 15:11

Een bijbeltekst kan stof tot nadenken geven. Nadenken over het feit dat je de zoon van een vader bent is zo'n voorbeeld. De boodschap van de gelijkenis van de Verloren Zoon uit Lukas 15 geeft al eeuwen mensen moed en inspiratie. In dit artikel bekijken we het elfde vers van Lukas vijftien wat beter.

Vader en zoon

En Hij zeide: Iemand had twee zonen. (Lucas 15: 11) De overdenking begint met het beseffen dat je de zoon van iemand bent die je vader noemt. Zomaar een willekeurige vader. Jezus sprak tot een menigte waarvan misschien iemand dacht ‘ja maar ik ben anders wel het zoontje van de baas want mijn vader is wel even directeur van een groot bedrijf’. Mensen die dat denken kunnen er juist zo'n puinhoop van maken. In de menigte zullen ongetwijfeld mensen aanwezig zijn geweest die nog een vader hadden, rijk of arm. Klein of groot. Werkzaam of werkeloos. Alcoholist of geheelonthouder. Veehouder of bouwvakker. Ziek of gezond. Jezus wilde benadrukken dat diegene die nog een vader hadden daar goed van bewust moesten zijn. Hij wilde er ook duidelijk mee maken dat mensen hun vader elk moment konden verliezen maar dat men altijd de zoon blijft. In de cultuur van het Midden-Oosten is het hebben en het zijn van een zoon namelijk erg belangrijk.

Gewone mensen

Jezus vertelt de gelijkenis aan een groep met verschillende mensen. In eerste instantie aan de farizeeën en de schriftgeleerden. Maar ook voor de gewone mensen in die tijd. Het waren vooral Joden. Mensen die net tot geloof in Jezus waren gekomen en mensen die nog niet in Jezus geloofden. Mannen en vrouwen. Oud en jong. Spelende kinderen. Huilende kinderen. Ook liepen er mensen voorbij. Zij dachten: ‘weer iemand die denkt dat hij het beter weet’.

Gewone vader

Met die ‘iemand’ in de tekst wordt een willekeurig mens bedoeld. Zo wordt het duidelijk in de Griekse grondtekst van het Nieuwe Testament. In de gelijkenis gaat het om een willekeurige vader. Zomaar een heel gewone vader die landbouwer is van beroep. In de tekst worden geen details van die vader genoemd. Jezus vindt het waarschijnlijk niet belangrijk om details als uiterlijk of leeftijd te omschrijven. Het is ´gewoon iemand'.

Ongewoon

In de tekst is het duidelijk dat Jezus een persoonlijke boodschap had voor zijn toehoorders. Hij heeft door zijn boodschap ook de mensen van vandaag de dag op het oog. Als Jezus zegt dat ´iemand twee zonen had´ kan bijvoorbeeld iedere burger van Nederland dat zijn. De betekenis van de boodschap voor toen is niet anders dan voor 2009. Het feit dat iedere man een ‘willekeurige’ vader heeft maakt het juist ook weer ongewoon. Ieder mens is immers uniek. Tenslotte wil God de Vader van alle vaders en zonen zijn. Het feit dat mensen God nog niet als Vader kennen maakt het nog meer 'ongewoon'. De boodschap van Jezus komt het best over als we ons kunnen verplaatsen in de tijd en cultuur. Natuurlijk is in een artikel niet alles gezegd. Er zijn gelukkig verschillende dagboeken en bijbelcommentaren die meer informatie kunnen bieden.