De eeuwige zoektocht naar een gelukkig leven

Ligt het aan mij, of hebben anderen er ook last van? Er komt iets op je pad en je denkt: ha, spannend, dat ga ik doen! Iemand doet je een voorstel 'you can’t refuse', of nodigt je uit voor iets waarop je geen ‘nee’ kunt zeggen. Het is je niet helemaal duidelijk wat de uitnodiging of het aanbod behelst, maar je fantasie is al op hol geslagen en om dan met mitsen en maren te komen…, nee je wilt de (voor)pret nu niet bederven. Hoe komt dat toch? Hoe is het mogelijk dat je steeds weer een ander aanlokkelijk voorstel wordt gedaan? De diversiteit lijkt onuitputtelijk. En bovendien ook nog steeds juist op het moment dat het vorige voorstel zijn glans aan het verliezen of aan het verleppen is. Is dat toeval? Dan toch wel heel toevallig!

Natuurwet

En dan mijn volgende vraag: hoe lang kan dit voortduren? Zal er zich steeds iets nieuws aandienen zolang je er maar op ingaat? Sta ik misschien te boek als iemand die altijd wel in is voor een lolletje en krijg ik daarom steeds opnieuw iets verlokkends voorgeschoteld? Of gaat het hier om een natuurwet, die je dus maar moet accepteren. Tenzij je dat echt niet wilt, dan is doorbreken de enige optie om eraan te ontsnappen. Op het gevaar af dat je vervolgens nooit meer iets avontuurlijks op je weg vindt en je bestaan een sleur wordt…

Gouden bergen

Stel je doet dat niet, je bent niet tevreden met dat ene ambacht, je kiest liever voor die dertien ongelukken. Wat is dan het probleem? Op den duur wordt het een beetje vermoeiend. Het voelt bijna alsof je in de maling wordt genomen. Hoe lang zou het duren eer je totaal gedesillusioneerd nergens meer op wilt reageren? Of zit het in de aard van het beestje om toch steeds weer geestdriftig te reageren, omdat je gewoon niet wilt geloven dat er geen gouden bergen bestaan?

Middenweg

Zou het mogelijk zijn de gulden middenweg te vinden? Zodat je wel de spanning behoudt, zonder een (zoveelste) desillusie op te lopen? Of betekent het dat je niet op alle aanbiedingen in moet gaan, maar bijvoorbeeld slechts om de andere keer? Dat je eerst even op je kalender of in je agenda moet kijken om te zien wanneer je ook weer voor het laatst hebt toegehapt. En dan afwegen hoever je daarmee gekomen bent, wat het je opgeleverd heeft (als het al iets opgeleverd heeft). En desnoods even ademhalen en rustig (!) afwachten omdat er heus wel weer iets nieuws voorbij komt.

Ijsjes

Allemaal heel verstandig en dus niet bepaald spontaan. Maar misschien ook minder hijgerig en wat meer ‘volwassen’? Is het een 'sign of the times' als je op deze manier je leven leidt? Is het iets van nu, of toch iets van alle tijden? Al kan ik me voorstellen dat we tegenwoordig zoveel mogelijkheden hebben dat het moeilijk kiezen is. In plaats van je tot chocolade ijs te beperken wil je ook al die andere smaken proeven.

Vervulling

Wellicht heeft het ook iets met tevredenheid te maken, of liever: een gebrek daaraan. De oorzaak kan ook liggen in de angst iets te missen. Er is zoveel lekkers en moois uitgestald: je wilt het allemaal zien, horen, proeven, beleven! Het gekke is echter dat er niets is dat je blijvend vervult. Je wilt steeds weer verder, nieuwer, spannender, mooier, exclusiever, etc. Dus toch weer die pot met goud die achter de horizon lonkt.

Jong

Is het volhouden van die expeditie iets dat jong houdt? Dit in tegenstelling tot de uitgebluste ouderling die het allemaal wel gezien heeft. Of is ook dat een illusie? Het antwoord is waarschijnlijk voor iedereen anders. Afhankelijk van temperament en karakter en of je het leuk blijft vinden om steeds weer in die roller coaster plaats te nemen en de illusie te koesteren dat het leven spannend is, terwijl het alleen maar spannend is zolang je op de kermis vertoeft. In dat licht bezien kun je net zolang ritjes blijven maken tot je zakgeld op is of er misselijk van wordt. Zolang je maar beseft dat het leven zelf geen roller coaster is! Zodra dat wel het geval is, is je behoefte aan spanning subiet vervuld. Met als gevolg dat je naar de broodnodige rust verlangt. En zo is ook dan de zoektocht naar geluk opnieuw niet geslaagd…

Verzekerd

In Nederland leven we echter niet in een roller coaster. Ons leven is van alle kanten verzekerd tegen alle mogelijke ongemakken en ongelukken. De politieke situatie is stabiel en zelfs in crisistijden kunnen we ons met gemak een of meerdere vakanties veroorloven. Je kunt dus rustig stellen dat ons leven van alle natuurlijke spanning en sensatie ontdaan is. Misschien is dat het juist dat ons ertoe drijft steeds weer in te gaan op aanlokkelijke aanbiedingen. We willen voelen dat we LEVEN.

Jagers en boeren

Een andere verklaring kan nog verder teruggaan, terug naar de oertijd toen mensen nog simpelweg konden worden ingedeeld in boeren en jagers. De mensen van nu die zo nodig steeds iets nieuws moeten proberen, die steeds weer een sterke drang voelen om zichzelf uit te dagen, elke provocatie willen aangaan, dat zijn de jagers van vroeger. Het gaat dan ook niet zozeer om de buit, om die pot met geld - die kun je ook als boer opgraven -, maar eerder om het jagen zelf. De spanning die het met zich meebrengt. De jagers van nu zullen daar altijd behoefte aan voelen.

Of is het misschien 'gewoon' tijd om voor jezelf te beginnen? Lees de special Begin voor jezelf om daar achter te komen.