Jodendom leidt tot spirituele volwassenheid

Jaren geleden lazen we in het Nieuw Israelietisch Weekblad een artikel dat als titel had een uitspraak van een rabbijn: "Jodendom is voor volwassenen en christendom voor baby's." Het ging over de relatie Joden-christenen. De rabbijn viel op dat christenen de verantwoordelijkheid van de Schepping naar God verschuiven en geen volwassen partner van God willen zijn door naleving Tora. Joden daarentegen willen wel Gods partner zijn en groeien zo tot spirituele volwassenheid.

Visie van Etsel

In het onderstaande artikel vindt u de visie van Etsel. We hebben een vergelijk gemaakt tussen het christendom en het Jodendom inzake spirituele ontwikkeling en geconcludeerd dat religieuze Joden zich spiritueel tot volwassenheid ontwikkelen, terwijl christenen blijft steken in de baby-fase qua spirituele ontwikkeling.

"Jodendom is voor volwassenen en christendom voor baby" - een provocerende uitspraak

Deze prikkelende c.q. provocerende uitspraak van een Engelse rabbijn zal natuurlijk veel christenen in het verkeerde keelgat schieten. Dit vooral omdat grote aantallen christenen zichzelf zijn gaan zien als het nieuwe 'Israël'. Volgens hen heeft God afstand genomen van de Joden en is hij verder gegaan met de christenen die Jezus als de ware Messias en als Zoon van God zijn gaan beschouwen.

Paulus maakte het Jodendom aantrekkelijk voor niet-Joden

Het was Paulus die het Jodendom aantrekkelijk ging maken voor niet-Joodse mensen. Het naleven van de Tora bleek te moeilijk te zijn voor niet-Joden en daarom werd de Tora vervangen door één wet: de liefde oftewel geloof in Jezus. Alleen door Jezus te volgen kon de mens genade vinden bij God. Zo ontstond een nieuwe godsdienst die wel een heel erg slap aftreksel bleek te zijn van het Jodendom en de clou miste omtrent Gods ware bedoeling met de Schepping, namelijk de aarde als woonplaats voor God te maken (het heilig maken van de stoffelijke wereld) met behulp van de Tora. Christenen zijn blijven steken bij de gedachte "hoe kunnen we gered worden?". In feite is dat een zeer egoïstische gedachte die totaal voorbijgaat aan het werkelijke doel van de Schepping om de aarde een woonplaats te maken voor God.

De Tora is de blauwdruk van de Schepping

Volgens de Tora heeft God de aarde geschapen aan de hand van de Tora. Dit impliceert dus dat de Tora het enige boek is dat de mens tot zijn beschikking heeft om te weten hoe met de Schepping om te gaan en op welke wijze het een heilige plaats voor God te maken. Niet voor niets begint de Tora ook met de Schepping en niet met de wetten. Eerst dient de mens te weten waarvoor hij de wetten dient na te leven en daarna kan hij ze opvolgen. Omdat dus alles draait om de Schepping en de mens een partner is van God bij de Schepping om deze te voltooien is het van levensgroot belang om de Tora, waarop de Schepping gebaseerd is, constant bij de hand te hebben en die na te leven.

De Tora is de gids bij de liefde en kan er dus niet door vervangen worden

Het is absurd om te stellen dat de Tora vervangen zou zijn door de liefde (Jezus). De enige manier waarop de mens God en zijn medemens kan liefhebben is juist door de Tora na te leven. De Tora is hierbij de gids omdat God, zoals we al eerder meldden, de aarde heeft geschapen aan de hand van de Tora. Was er geen Tora dan was er geen Schepping en dus geen mens. Hoe kan een mens liefhebben als hij niet eens bestaat?!

Ook heeft liefde nu eenmaal regels nodig. Wanneer een man en een vrouw een relatie hebben zal deze echt niet standhouden door constant te zeggen "Ik hou van je" of "We geloven allebei in Jezus" zonder verder aan de relatie te werken. Er zijn nu eenmaal regels nodig om de relatie goed in stand te houden. Zonder regels is er geen liefde mogelijk. Er zou dan constant onenigheid zijn. Hetzelfde geldt op de werkvloer of op scholen of in het verkeer. Ook daar kennen we regels. Waarom wel regels in het verkeer naleven, maar niet de Tora die nota bene het hele leven beslaat?

U kunt God niet lief hebben door slechts te zeggen dat u in Hem gelooft. U dient actie te ondernemen door de wetten na te leven. Zo kan een echte vaste relatie met God ontstaan die van twee kanten komt: u leeft Zijn wetten na en Hij geeft u intense liefde.

God heeft de mens zo geschapen dat de Tora gewoon nageleefd kan worden

Bij christenen bestaat het waanidee dat de mens zó zondig is dat hij de Tora niet kan naleven. Alleen geloof in Jezus zou redding kunnen brengen. In de praktijk zou dit kunnen betekenen dat mensen gewoon moorden kunnen plegen, maar toch gered kunnen worden omdat ze in Jezus geloven. Zou God werkelijk zo'n absurde regel hebben ingesteld?

Nee, natuurlijk niet. Ja, de mens zondigt. Maar hoe komt dat? Omdat hij de Tora niet naleeft. Zo eenvoudig is dat. Wanneer iemand een moord pleegt (n.b. doden uit zelfverdediging mag wel) en dus één van de geboden uit de Tora niet naleeft, dan begaat deze persoon een zonde. Wanneer de Tora zou worden nageleefd dan was deze zonde niet gebeurd.

Er kan dus alleen maar gezondigd worden als de Tora niet wordt nageleefd, zo stelt God glashelder in de Tora. Christenen draaien echter de boel om en stellen dat de mens kennelijk zó zondig is vanwege de erfzonde dat de Tora niet eens meer kan worden nageleefd en alleen Jezus nog hoop kan bieden. Dus je moet kennelijk eerst vrij zijn van zonde alvorens de Tora te kunnen naleven. Maar omdat er volgens christenen erfzonde bestaat is dat laatste onmogelijk en biedt Jezus de enige redding. In dat geval zou de Tora dus geen enkele functie meer kunnen vervullen inzake de zonde. Maar waar toetsen christenen dan hun zonden aan als dat niet meer aan de Tora kan? Met andere woorden hoe weet je überhaupt of je zondig bent als de Tora niet eens meer geldig is? Wat is dan de graadmeter? De erfzonde? Zo ja, waarom wordt er dan in de hele Tora nergens over erfzonde gesproken?

Erfzonde komt niet in de Tora voor

Laten we nog eens goed kijken naar het begrip erfzonde. Komt die in de Tora voor? Neen! Adam en Eva werden niet sterfelijk omdat ze gezondigd zouden hebben. (Het woord zonde komt overigens pas voor het eerst aan de orde bij de moord van Kaïn op Abel.) Wat Adam en Eva wilden was eten van de Boom des Levens. Zij wilden onsterfelijk worden zoals God en de engelen. Kennelijk had God de mens dus al vanaf het begin STERFELIJK geschapen! Adam en Eva hebben derhalve nooit de dood in de wereld gebracht vanwege vermeende zonden. Het is daarom onzinnig te stellen dat met de opstanding van Jezus de dood zou zijn overwonnen. God heeft vanaf het begin bepaald dat de mens MOET sterven. Zo zit de Schepping nu eenmaal in elkaar.

De mens is tot zonde geneigd, niet gedoemd

God heeft de mens zo geschapen dat hij krachten heeft om goed én slecht te doen. In het Hebreeuws heet het goede doen 'jetser hatov' (goede scheppende kracht) en het slechte doen heet 'jetser ha'ra' (slechte scheppende kracht). De mens neigt er steeds toe om het slechte te doen, maar hij is daar niet toe gedoemd. Dat zou ook erg vreemd zijn, want dan zou elke handeling die de mens doet automatisch slecht zijn. Wanneer u bijvoorbeeld tegen uw partner zegt: "Ik hou van je", zou deze meteen denken dat u dat niet meent, u bent immers zondig. Mensen zouden dan nooit liefdadigheid kunnen verrichten, andere mensen kunnen helpen, etc. Feit is echter dat mensen wél tot goede dingen in staat zijn, ook mensen die totaal niet in Jezus geloven. Dus dat er een erfzonde bestaat is ronduit een fabeltje.

Juist door naleving van de Tora kan de mens het goede doen. Door niet te moorden handelt de mens goed; door niet te stelen handelt de mens goed, door zijn/haar ouders te eren handelt de mens goed, etc.

Jodendom legt nadruk op eigen verantwoordelijkheid en dat leidt tot spiritueel volwassen gedrag

Het Jodendom stelt dat ieder mens zelf verantwoordelijk is voor zijn eigen zonde. Niemand kan uw zonde op zich nemen, ook Jezus niet (n.b. bij de komst van de echte Joodse messias kan deze wel de zonde van de wereld als geheel op zich nemen, maar geen persoonlijke zonde!). Maar God biedt u altijd de mogelijkheid om berouw te tonen. Alleen wanneer uzelf oprecht berouw toont, kunt u spiritueel groeien en volwassen worden. God wil dat u naar Hem toegroeit. Dat u daarbij fouten maakt kan gebeuren, maar hoort bij het groeiproces (hoewel u natuurlijk nooit opzettelijk mag zondigen om daarna zogenaamd berouw te tonen). Wanneer u zich echter al bij voorbaat neerlegt bij uw zonden en meent dat alleen geloof in Jezus u kan redden, dan schuift u in feite de verantwoordelijkheid van uw eigen zonden op iemand anders die het voor u vergeeft via de dood en opstanding (Jezus). U wordt zo spiritueel nooit volwassen en blijft een baby! God zal uw zonden dan ook niet vergeven.

Is er dan geen hoop voor christenen en andere niet-Joden? Jazeker, God wil heel erg graag dat ieder mens spiritueel volwassen wordt en meehelpt aan het Scheppingsproces door zich verantwoordelijk te gedragen. Voor christenen en andere niet-Joden is er geen verplichting de hele Tora na te leven. Maar God verlangt wel van hen dat ze de Noachidische geboden nakomen. Dat impliceert dus géén geloof in Jezus als Zoon van God. Voor meer informatie over de Noachidische geboden verwijs ik u naar het artikel: De Zeven Wetten van Noach.

Meer over Jodendom en christendom is te lezen in onze special De Joodse strijd tegen christelijke bekeringsdrift.