Joodse visie: Joden en christenen interpreteren Tora anders

Messiaanse Joden en christenen hebben nog al snel de neiging om traditionele Joden op de vingers te tikken inzake de bestudering van de Tora. Dit verwijt vloeit voort uit het feit dat messiaanse Joden en christenen een andere interpretatie geven aan de Tora dan de traditionele Joden. Het doel van de Tora volgens traditionele Joden is om God te dienen. Bij messiaanse Joden en christenen daarentegen staat de redding van de mens centraal volgens het nieuwe verbond (Hebreeën 8:8-10).

Traditionele Joden versus messiaanse Joden c.q. christenen

Eigenlijk is het christelijke verwijt aan het adres aan Joden inzake de Tora al zo oud als de weg van Rome. Steeds duikt het weer de kop op. Hoe komt dit? Het antwoord is heel eenvoudig. Staat bij Joden de dienst aan God centraal, bij christenen en messiaanse Joden gaat het om de redding van de mens. Om die reden wordt een andere interpretatie aan de Tora gegeven door beide religies. Dit wordt ook door het christendom bevestigd in Hebreeën 8:8-10 waarin gesproken wordt over een nieuw verbond. Volgens de traditionele Joden kan de Tora nimmer veranderd worden omdat deze de blauwdruk is van de Schepping en dus vast staat. God schiep de aarde op basis van de Tora. Zou de Tora gewijzigd worden dan verandert automatisch de gehele Schepping. Uit niets is echter gebleken dat met de komst van Jezus de Schepping opeens veranderd is. Er kan dus GEEN sprake zijn van een nieuw verbond.

Visie traditionele Joden in het kort

Volgens het Jodendom blijft de mens altijd behouden. Dit kan ook niet anders om er niets bestaat buiten God: God is Eén; God kan Zichzelf niet vernietigen (God was, is en zal zijn). Adam was de eerste mens die de opdracht kreeg om de Schepper te dienen. Na de zondeval raakte de mens constant verwikkeld in een strijd tussen goede en kwade neigingen. Hoewel de mens tot het slechte is geneigd, is het niet tot het slechte gedoemd zoals christenen geloven. De Goddelijke Vertegenwoordiging (Shechina) verdween langzaam en kwam pas weer een beetje terug bij Abraham, Izaäk en Jakob. Met de openbaring van de Tora op de berg Sinaï was de Shechina weer helemaal terug.

God heeft het universum geschapen op grond van de Tora. De Tora bepaalt dus hoe de Schepping eruit ziet. Later heeft God de Tora aan het Joodse volk geschonken die als richtlijn dient hoe met de Schepping om te gaan. De Shechina rustte in de Tabernakel. Deze diende als voorbeeld voor de wereld om voor God een woning te maken in de lagere wereld. De Tabernakel transformeert het materiële in het spirituele. Het lichaam van de mens is ook een Tabernakel. De mens bevat een goddelijke ziel die het lichaam heilig moet maken. De enige manier waarop dit kan is door het naleven van de Tora. Er bestaan 613 manieren om ons lichaam met God te verbinden, corresponderend met de 613 mitswot (wetten) die in de Tora staan. Omdat het Gods wil is op aarde een woonplaats voor Zichzelf te vormen is het dus de taak om het materiële tot het spirituele te verheffen. Zielen die er niet in slagen om het materiële tot het spirituele te verheffen (wat we zondigen noemen), zullen na dit leven in de hel geconfronteerd worden met hun fouten en gereinigd worden. De ergste zondaars blijven ten hoogste 12 maanden in de hel. De ziel is daarna gereinigd en zal terugkeren naar de Goddelijke Bron. De ziel gaat dus nooit eeuwig verloren. Het maakt immers onderdeel uit van God.

Overigens is NIET het doel van het leven om in de hemel te komen zoals bij het christendom het geval is, maar om een woonplaats te creëren voor God in de laagste wereld. Daarom staan bij het Jodendom de daden centraal en niet het geloof dat juist bij het christendom wel weer een heel belangrijke rol speelt (Andries Knevel vroeg altijd aan zijn gasten in zijn televisie programma Het Elfde Uur: 'Gelooft u?' Hij vroeg nooit 'Dient u God?'). Volgens het Jodendom heeft het geen zin te zeggen dat je in God gelooft, maar verder God niet dient. Dat heeft geen enkele waarde. Voor religieuze Joden komt het dan ook heel vreemd over wanneer christenen zeggen dat geloof in Jezus zo belangrijk is, terwijl ze verder de Tora niet naleven en dus God niet dienen. In dat geval zou je -bij wijze van spreken- gewoon kunnen stelen en moorden om vervolgens doodleuk te verklaren dat je toch gered wordt omdat je in Jezus gelooft.

Dit is in het kort de Joodse interpretatie van de Tora en daarmee ook het doel van het leven.

Visie messiaanse joden en christenen in het kort

Volgens het christendom staat het behoud van de mens centraal. De mens moet gered worden vanwege de erfzonde. Dit kan alleen door geloof in Jezus. Geloven mensen niet in Jezus dan zijn ze voor eeuwig verloren (dit is overigens in strijd met de Tora). Mensen die wel in Jezus geloven komen in de hemel. Bij het christendom bestaat dan ook naast God nog een aparte macht: de duivel. In het Nieuwe Testament wordt Jezus door de duivel uitgedaagd om hem te aanbidden. Jezus zou daarvoor al de koninkrijken der wereld en hun heerlijkheid krijgen (Mattheüs 4:8). Dit is een heel vreemd verhaal wat niet overeenkomt met de de geest van de Tora. Daarin staat dat er slechts één macht is en dat is God. Wel bestaat Satan maar die mag alleen maar in opdracht van God handelen, zie het Bijbelboek Job. Jezus had kunnen weten dat er slechts Eén macht is en dat er geen duivel bestaat die baas is over koninkrijken der wereld. Jezus kon dus helemaal niet uitgedaagd worden door een duivel.

Voor christenen is dus het uiteindelijke doel om in de hemel te komen. Het leven op aarde is wat dat betreft relatief minder belangrijk. Dit komt overeen met de islam die ook minder c.q. geen waarde hecht aan het leven op aarde (denk aan de zelfmoordaanslagen waarbij het verwrongen idee bestaat dat dit tot het eeuwig leven leidt). Maar voor het Jodendom geldt juist dat het leven op aarde het allerbelangrijkste is. Het gaat er immers om om op aarde een woonplaats voor God te creëren.

Gevolgen van de verschillende interpretaties

De verschillende interpretaties leiden vooral bij het christendom, dat een bekeringsgodsdienst is, tot frustraties. Christenen en messiaanse Joden moeten zichzelf keer op keer bewijzen om hun 'gelijk' aan te tonen om niet gelovigen hun 'waarheid' op te dringen. Voor Joden is het minder problematisch omdat ze niet tot taak hebben andere mensen te bekeren (de enige taak die Joden hebben is te onderwijzen over de Ene God, maar dit heeft niet als doel om mensen te bekeren tot het Jodendom; ook zonder Jood te zijn kunnen mensen God dienen).

Vanwege die frustraties doen Christenen en messiaanse Joden er dan ook alles aan om de Joodse visie onderuit te halen en af te doen als onzin. Dit gebeurt op velerlei manieren.

Eén van de methoden die we hier willen aanhalen is de kritiek die christenen en messiaanse Joden hebben op de Mondelinge Tora. Deze wordt door de Joden nageleefd, maar door christenen gezien als onbetrouwbaar omdat die aanvankelijk mondeling is overgeleverd en niet dezelfde waarde heeft als de Schriftelijke Tora. Deze kritiek begon al bij Jezus die beweerde dat Joden meer waarde hechten aan de menselijke tradities dan aan het echte Woord van God.

Er kunnen een aantal punten gezegd worden op deze kritiek.

1. Vóór de openbaring van de Tora op de berg Sinaï leefden de Joden ook al de Tora na. Deze werd mondeling doorgegeven. Abraham, Izaäk en Jakob waren grote Tora-geleerden c.q. kabbalisten (zie het artikel Kabbala: kabbalisten vanaf de Schepping tot de Talmoed (I). De mondelinge traditie is dus gewoon een voortzetting van wat de aartsvaders allang deden. Het Verbond van Sinaï is slechts een herbevestiging van het Verbond dat God eerder met Abraham had gesloten. Als Jezus kritiek heeft op de mondelinge traditie, dan zou hij dus ook kritiek moeten hebben gehad op Abraham, Izaäk en Jakob die elkaar mondeling onderwezen. Dergelijke kritiek is echter niet terug te vinden in het Nieuwe Testament. En mocht dat er wel staan dan heeft Jezus dus sowieso iets tegen het Verbond dat God mondeling met Abraham sloot.
2. Jezus zei dat er niets aan de Tora veranderd mocht worden. Gelet op het feit dat de Tora aanvankelijk mondeling werd overgeleverd vanaf de tijd van Abraham en pas later bij de Sinaï gedeeltelijk op schrift werd gesteld, moet Jezus' uitspraak dus ook betrekking hebben op de mondelinge traditie van Abraham, Izaäk en Jakob.
3. Jezus leefde zelf de Schriftelijke Tora niet eens na en heeft dus geen recht van spreken. Hij zag zichzelf als Zoon van God, terwijl de Schriftelijke Tora juist verbiedt God als mens te zien. Ook offerde Jezus zijn lichaam op, terwijl de Schriftelijke Tora juist mensenoffers verbiedt (zie het verslag van de Akeida – het bijna-offer van Izaäk door Abraham; God accepteert geen mensenoffers). Tevens geloofde Jezus in de duivel als aparte macht naast God. Hij heeft er zelfs een woordenwisseling mee gehad. Ook dat is niet conform de Schriftelijke Tora.
4. Er wordt door messiaanse Joden en christenen getwijfeld aan de verwijzing van Deuteronomium 17:10 -waarin gezegd wordt dat men verplicht is na te leven wat geïnstrueerd wordt. Ze twijfelen of dit betrekking zou hebben op de Mondelinge Tora. Als zij dus zelfs al twijfelen aan de Schriftelijk Tora, dan is de vraag waar deze messiaanse Joden en christenen dan wel in geloven. En gelet op het feit dat de mondelinge traditie al eerder bestond dan de Schriftelijke Tora, zoals bij punt 1 is uitgelegd, is de scepsis helemaal vreemd.

Kort samengevat kan gezegd worden dat de verschillende visies ten aanzien van de Tora, leiden tot totaal andere interpretaties van de teksten. Op zich niet zo heel erg omdat ook binnen het Jodendom verschillende visies naast elkaar bestaan. In dat geval gaat het echter om verschillende interpretaties van hetzelfde Verbond. Maar in het geval van het christendom gaat het om een nieuw verbond. Dat is wel een ernstig verschil van mening. Christenen en messiaanse Joden leven met het waanidee dat alleen mensen gered kunnen worden die in Jezus geloven. Hiermee gaan ze dus dwars in tegen het centrale idee van de Tora waarin duidelijk gemaakt wordt dat er NIETS buiten God bestaat en er dus ook NIETS verloren kan gaan. Christenen en messiaanse Joden voeren dus à la Don Quichot een hopeloos gevecht tegen zaken die niet bestaan (zoals de duivel, erfzonde, etc.) en streven nutteloze doelen na.

Het heeft ook weinig zin om de messiaanse Joodse visie als de juiste visie van het Jodendom te presenteren. De messiaans Joodse visie komt meer overeen met het christendom en dus heeft die visie verder ook NIETS meer met het Jodendom te maken. De messiaanse Joden hebben bewust gekozen voor een andere interpretatie van de Tora. Waarom ze dit doen is onduidelijk, behalve dan dat ze beweren dat het om een gewijzigd verbond gaat volgens Hebreeën 8:8-10.
Maar als er sprake is van een nieuw verbond dan had er na de openbaring op de Sinaï een nieuwe openbaring onder het Joodse volk hebben moeten plaatsvinden. Er staat echter nergens in de Joodse Bijbel dat God afstand heeft genomen van het Joodse volk. Er staat juist dat het om een eeuwig Verbond gaat en dat er geen nieuwe openbaring zal plaatsvinden (en die is er ook niet geweest).God zegt niet opeens dat het Verbond ten einde is omdat de Joden Hem niet zouden willen dienen. Het doel van het leven, namelijk uit vrije wil voor God een woonplaats maken in de laagste wereld door God te dienen, is niet veranderd. Ook heeft God niet in de Schriftelijke Tora gemeld dat geloof in Jezus noodzakelijk zou zijn om gered te worden (Redden waarvan? De dood? Het leven gaat voor de ziel na het fysieke leven gewoon door en dan op een hoger niveau. De ziel is onsterfelijk!) en dat een mensenoffer (van Jezus) noodzakelijk zou zijn om de zonden van de mensheid op zich te nemen.

Het zijn dus niet de traditionele Joden die de Schriftelijke Tora hebben veranderd door de Mondelinge Tora na te leven, maar het zijn juist de christenen en messiaanse Joden die de Schriftelijke Tora hebben gewijzigd door te spreken van een gewijzigd c.q. nieuw verbond (Hebreeën 8:8-10). Met de verwijzing naar Hebreeën 8:8-10 bevestigen ze dat ze op een andere manier naar de Tora kijken dan de traditionele Joden die vanaf de tijd van Abraham steeds hetzelfde Verbond hebben gevolgd.

Tot slot

In plaats van negatieve energie te stoppen in zinloze beschouwingen, zouden christenen en messiaanse Joden er beter aan doen om de aarde tot een woning van God te maken. Dat is de opdracht die God de mensen heeft gegeven en dit komt ALLE mensen ten goede. God leidt de wereld en er gebeurt niets buiten Hem om. Het draait niet om de redding van de mens, het gaat er om God te dienen. De redding van de mens is slechts een egoïstische gedachte van de mens die (ten onrechte) bang is om eeuwig in de hel te belanden. Zulke gedachten remmen de geestelijke ontwikkeling van de mens. God dienen is daarentegen een altruïstische daad waarbij de mens geestelijk kan groeien.

Meer vindt u in onze special: Jodendom en christendom: een wereld van verschil.