Joden vs Messiaanse Joden: Joodse Masjiach vs Jezus

Het belangrijkste verschil tussen Jezus en de Joodse Masjiach is het feit dat Jezus door Messiasbelijdende Joden beschouwd wordt als zoon van God, terwijl het Jodendom stelt dat de Joodse Masjiach slechts een mens is met een gewone vader en moeder. Tevens zeggen de orthodoxe Joden dat Jezus niet aan alle eisen als messias heeft voldaan: het Joodse volk niet teruggebracht naar Palestina maar juist verspreid over de wereld, de Tempel niet herbouwd, er kwam geen vrede maar oorlog, etc. Foto linksboven: orthodoxe Jood met de Tora niet te verwarren met een Messiasbelijdende Jood

N.B. Bij buitenstaanders bestaat vaak de indruk dat Messiasblijdende Joden door de andere Joden als Joden worden beschouwd. Maar de orthodoxe Joden beschouwen Messiasbelijdende Joden gewoon als christenen en niet meer behorend tot het Joodse volk.

Masjiach als mens – de orthodox Joodse visie

De Masjiach is volgens het Jodendom een persoon die verlossing brengt voor de wereld als geheel (geen verlossing van persoonlijke zonden!). Omdat de Masjiach een schepsel is heeft deze verder niets met de Schepper zelf te maken. God staat geheel los van de Schepping. De idee dat de Masjiach (Messias) een Zoon van God zou zijn, kent het Jodendom c.q. de Tora helemaal niet. Dit komt alleen in het christendom voor. Zoon van God zou betekenen dat de Schepper dus zelf kennelijk ook een schepsel is die kinderen kan voortbrengen. Immers alleen een schepsel kan zich vermenigvuldigen; God kan Zichzelf echter niet vermenigvuldigen want Hij is onveranderlijk. Het Jodendom maakt een heel duidelijk onderscheid tussen God en Schepping. God maakt daar geen deel van uit, hoewel Hij de Schepping wel leidt omdat Hij de Enige is die bestaat; Hij houdt zich verborgen.

De Joodse Masjiach moet aan verschillende eisen voldoen. Zie artikel Is op Kerst wel Jezus de Messias geboren? Een Joodse visie.

Wat opvallend aan de eisen is, is dat de Joodse Masjiach eenheid brengt onder het Joodse volk door ze allemaal weer terug te laten keren naar Israël, vrede te brengen en te onderwijzen in de Tora. Dit in tegenstelling tot Jezus die geen eenheid bracht maar zich juist keerde tegen de Farizeeërs (de meerderheid van de Joodse bevolking). Wat zei Jezus: "Denk niet dat ik gekomen ben om op aarde vrede te brengen. Ik ben niet gekomen om vrede te brengen, maar het zwaard." (Matteüs 10:34)

Messias als mens én God (Jezus) – visie Messiasbelijdende Joden

We hebben te weinig kennis van het Nieuwe Testament (is namelijk geen heilig Joods boek dat de moeite waard is om te bestuderen) om te kunnen beoordelen waarom christenen / Messiasbelijdende Joden Jezus zowel God als mens zien. In de Joodse Bijbel wordt in ieder geval NIET gemeld dat de Schepper tevens een schepsel is. Omdat er veel antropomorfisme in de Joodse Bijbel gebruikt wordt (bijvoorbeeld 'kinderen van God') bestaat evenwel het gevaar bij veel mensen om God als mens te zien. Dit antropomorfisme wordt echter alleen gebruikt om God beter te kunnen begrijpen omdat in werkelijkheid God buiten onze definities van de werkelijkheid staat en we er geen enkele voorstelling van kunnen maken. Het is dan ook aannemelijker dat het idee van een stervende god die weer tot leven komt is overgenomen van heidense godsdiensten die niets gemeen hebben met het Jodendom.

Volgens Messiasbelijdende Joden was de komst, dood en opstanding van Jezus noodzakelijk om zo de mensheid van haar persoonlijke zonden te bevrijden. Alleen wie in Jezus gelooft wordt gered ("Ik ben de weg, de waarheid en het leven, Niemand kan tot de Vader komen dan door mij." (Johannes 14 vers 6)). Alle andere mensen -ook al handelen ze goed- zijn verloren (Dit gaat in tegen de geest van de Tora die stelt dat alle rechtvaardigen gered worden van de hel, zelfs degenen die niet in God geloven. En tevens zullen ook zondaars na verblijf in de hel van ten hoogste 12 maanden uiteindelijk in het Paradijs belanden.)

Het idee in Jezus te moeten geloven vloeit voort uit een andere interpretatie over de Zondeval waarin volgens het christendom sinds de zonde van Adam de mensheid belast is met de erfzonde. De idee van de erfzonde is echter NERGENS in de Joodse Bijbel terug te vinden. Het is een christelijk dogma c.q. verzinsel.

Visie Etsel: Messiasbelijdende Joden verkondigen niet de leer van de Tora

Het moge duidelijk zijn dat Messiasbelijdende Joden een heel ander beeld hebben van de Messias dan de orthodoxe Joden. Volgens de orthodoxe Joden heeft Jezus simpel weg niet voldaan aan de eisen die gesteld worden aan een Messias. Iedereen kan constateren dat Jezus de Joden niet teruggebracht heeft naar hun thuisland. Ook werd de Tempel niet herbouwd door Jezus, zijn er nog steeds oorlogen gaande en leven de meeste mensen de Tora niet na. Messiasbelijdende Joden kunnen beweren dat dit allemaal zal gebeuren bij de wederkomst van Jezus, maar nergens in de Tora staat aangegeven dat de Messias twee pogingen nodig heeft om zijn taak te vervullen.

Het belangrijkste geschilpunt blijft natuurlijk de aard van de Masjiach. Volgens orthodoxe Joden kan dit geen zoon van God zijn, maar gaat het gewoon om een sterfelijke mens. Orthodoxe Joden geloven op geen enkele manier dat God zowel God als mens is. De Schepper is geen schepsel en zal het ook nooit worden. God is onveranderlijk. God heeft de Schepping voor Zijn schepsels gemaakt en niet voor Hemzelf (aan Hem ontbreekt niets). Hij houdt Zich juist bewust verborgen om de mens een onafhankelijk gevoel te geven ondanks dat Hij ondertussen de hele Schepping bestuurt. De idee daar achter is dat de mens uit vrije wil God kan zoeken. God schenkt genade zonder zelf schepsel te worden. Een schepsel is een eindig (sterfelijk) en beperkt wezen en kan dus op geen enkele wijze genade bieden. Geloof in Jezus brengt dus geen genade; alleen de Schepper die eeuwig is kan genade schenken. De Tora verbiedt bovendien om schepsels te aanbidden. Een orthodoxe Jood zal bij de komst van de Masjiach deze ook nimmer aanbidden. Alleen rechtstreeks contact met God is mogelijk, een bemiddelaar kent het Jodendom niet (zie: Joodse visie: God rechtstreeks om vergeving vragen via gebed). De idee van sommige christenen en Messiasbelijdende Joden dat uiteindelijk ook de Joden Jezus als Messias verwachten is gestoeld op het idee dat Joden eenzelfde beeld van de Messias zouden hebben als christenen. Maar dat is dus onjuist. Orthodoxe Joden verwachten dus geen wederkomst.

Dat Messiasbelijdende Joden weinig begrip op kunnen brengen voor de orthodoxe Joodse visie en ze tevens de behoefte hebben om deze Joden jaloers te maken zodat die Jezus als Messias accepteren vloeit hoofdzakelijk voort uit het feit dat hun interpretatie van de Joodse Bijbel nu eenmaal anders is dan die van de orthodoxe Joden. Persoonlijk delen we de visie van de Messiasbelijdende Joden niet. Er worden te veel zaken aangehaald die simpelweg niet voorkomen in de Joodse Bijbel, zoals het idee van de erfzonde. Haal je dit idee weg dan blijft er al niets meer over van het verhaal van Jezus.

Tevens is het natuurlijk zo dat het Jodendom al een paar duizend jaar eerder met het idee van de Masjiach vertrouwd was dan het christendom dat toen nog niet eens bestond. De Joodse visie is natuurlijk veel geloofwaardiger dan de afwijkende christelijke visie. Het is dwaas te veronderstellen dat de Joodse visie over de aard van de Masjiach gewijzigd zou zijn van gewoon 'mens' in 'God én mens'. Als dat wel waar zou zijn dan zou dat twee dingen kunnen betekenen:

1. God zou het Joodse volk duizenden jaren hebben bedrogen. Maar gelet op het feit dat God onveranderlijk is, de Absolute Waarheid is en niet van mening kan veranderen zoals een mens, is het niet mogelijk dat God het Joodse volk ooit zou bedriegen.
2. Een andere mogelijkheid zou dan zijn dat het Joodse volk het idee van de Masjiach duizenden jaren lang nimmer goed heeft begrepen en dat grote figuren zoals Abraham, Izaäk, Jakob, Mozes, Koning David, etc. altijd een verkeerd beeld over de aard van de Masjiach gehad hebben. Zij zouden de boodschap van God nooit hebben begrepen. Vreemd dat de Joodse Bijbel daar dan helemaal geen melding van maakt en stom van God dat hij de Tora aan een dom volk heeft gegeven dat kennelijk niets begrijpt en blind is.

Ieder weldenkend mens die de Tora beschouwt als Woord van God en het Joodse volk als Uitverkoren erkent beseft echter dat bovenstaande opties totaal geen hout snijden. Wat wel waar is, is dat christenen jaloers zijn op de uitverkiezing van Israël. Om die reden proberen ze constant het Joodse volk uit te dagen door te spreken over een zogenaamd nieuw verbond waar heidenen deel van uitmaken. Daarom moeten ze wel zeggen dat de oorspronkelijke Joodse visie over de aard van de Masjiach niet deugt.

Hoeveel afkeer religieuze Joden hebben van de Zoon van God als messias (Jezus), blijkt wel uit het feit dat veel religieuze Joden tijdens de gedwongen bekeringen door christenen in de Middeleeuwen liever voor de marteldood kozen dan te geloven in Jezus. Het martelaarschap wordt gezien als de hoogste vorm van de heiliging van Gods naam (kiddoesj HaShem). Joden die niet bezweken onder christelijke druk hebben zo het Jodendom in stand weten te houden.

Overigens is het goed te melden dat het bekeren van Joden in het Jodendom gezien wordt als een ontheiliging van Gods naam (chilloel HaShem). God heeft een enorme afkeer van bekeringspraktijken onder Joden door christenen (of andere gelovigen). Ditzelfde geldt voor het jaloers maken van Joden, een eufemistische term voor zending (zie artikel: Joodse visie: christenen willen Joden jaloers maken. Waarop?).

Meer vindt u in onze special: Jodendom en christendom: een wereld van verschil.