Joden vs Messiaanse Joden: eenheid vs drie-eenheid

In dit artikel over de verschillen tussen orthodoxe Joden en Messiasbelijdende Joden aandacht voor de Eenheid van God. Terwijl de orthodoxe Joden geloven in het bestaan van God die niet volgens onze definities te definiëren valt (zowel fysiek als spiritueel niet), geloven de Messiasbelijdende Joden, net zoals christenen, in de drie-eenheid van God: Vader-Zoon-Heilige Geest. Zij koppelen dus een menselijk schepsel (Zoon (Jezus)=fysiek) aan een niet-schepsel (God= noch fysiek noch spiritueel) Foto links boven: orthodoxe Joden die de Tora bestuderen.

N.B. Het Jodendom accepteert dat niet-Joden in een drie-eenheid geloven (ze delen die visie echter niet) zolang de Noachidische geboden maar nageleefd worden (zie artikel: De Zeven Wetten van Noach). Het Jodendom accepteert echter NIET dat Joden in de drie-eenheid geloven. Voor Joden is het belangrijk om in de Eenheid van God te geloven. Joden hebben een grotere verantwoordelijkheid naar God toe dan niet-Joden. Joden zijn het Uitverkoren volk en moeten de boodschap van de Ene God (uit)dragen. Het spreekt vanzelf dat daarom niet aan dit principe getornd kan worden. Dit verklaart waarom Joden zich hevig verzetten tegen christelijke zending of 'het jaloers maken van Joden om Jezus te accepteren.' Messiasbelijdende Joden worden formeel niet meer als Joden erkend tenzij ze terugkeren tot het Jodendom.

Verschil over betekenis Eenheid van God

orthodox Joodse visie
De Joods orthodoxe visie stelt dat God een Eenheid (echad) is die buiten onze definities valt. Het betekent niet één in de zin van één enkele God (dus niet meerdere goden) zoals veel christenen denken. Het is dus niet het begrip één zoals wij dat in onze definities kennen. Eén betekent dat alleen God bestaat. Verder bestaat er niets buiten Hem om – God heeft geen oorzaak; de Schepping komt voort uit Gods geest – mensen zijn een creatie van Gods geest. Maar al zou Gods geest geen Schepping voortbrengen dan nog blijft God dezelfde. God opereert onafhankelijk van de Schepping, terwijl de Schepping juist weer afhankelijk is van God. God heeft de Schepping geschapen voor zijn schepsels, niet voor Zichzelf (aan Hem ontbreekt niets). Het orthodoxe Jodendom zegt dus dat God niet gedefinieerd kan worden. God is 'iets'. Wat dat 'iets' is weten we niet. We hebben geen flauw benul wat God is, behalve dat we weten dat onze ziel er deel vanuit maakt (De ziel van de mens is een deel van God, het is geen schepping. De ziel kan dus alleen maar God dienen en niet de Schepping). We kunnen slechts een klein beeld van God krijgen door naar zijn Schepping te kijken. Hieruit kunnen we -zij het slechts summier- een beetje een idee krijgen wat God is (vergelijk het met een huis waar je de bewoners niet van kent; je kan uit de inrichting van het huis iets opmaken over de bewoners van het huis maar niet meer dan dat). Maar voor het overige weten we niets van Hem omdat ons fysieke menselijk verstand dat niet toelaat.

Maakt God dan helemaal geen deel uit van de Schepping? Vanuit het perspectief van de mens gezien niet. God is wel aanwezig maar houdt zich verborgen om zo de mens het gevoel te geven vrij te kunnen handelen. De Talmoed zegt het zo: Hij is de Plaats van de wereld, maar de wereld is niet Zijn plaats. Met andere woorden God is enerzijds heel dichtbij (op aarde) via het goddelijke attribuut de Shechina (die leven geeft aan alle schepsels), en anderzijds heel ver weg (in de hemel). We kunnen echter niet tot de Shechina bidden, omdat het de Shechina is die ons doet bidden. Ook zullen Joden niet tot de Joodse Masjiach bidden zodra deze komt. Dit is dus een wezenlijk verschil met Jezus tot wie wel gebeden wordt door christenen en Messiasbelijdende Joden.

visie Messiasbelijdende Joden
De Messiasbelijdende Joden hebben de leer van het christendom overgenomen, namelijk de drie-eenheid: Vader-Zoon-Heilige Geest. Omdat de Zoon zowel god als mens is, betekent dit per definitie dat het gedeeltelijk binnen onze definities valt. Immers een 'mens' kan gedefinieerd worden als mens van vlees en bloed en is dus een schepsel. Een mens is dus al per definitie anders dan God omdat God zelf geen schepsel is. Jezus is als schepsel totaal van God afhankelijk, terwijl God op geen enkele manier afhankelijk is van Jezus.

N.B. In het Jodendom wordt de Heilige Geest (Roeach haKodesh) genoemd. Deze maakt onderdeel van God uit en is geen aparte macht zoals in het christendom. Bij het Jodendom is deze Roeach Hakodesh alleen voorbehouden aan belangrijke figuren zoals de Richters en de Profeten en een aantal Rabbijnen. Roeach HaKodesh is Goddelijke inspiratie en is iets anders dan de Sjechina dat Goddelijke inwoning betekent.

Conclusie
Om reden dat de Schepping niet aanbeden mag worden kunnen orthodoxe Joden dus nimmer Jezus als Zoon van God aanbidden. God staat totaal los van Zijn Schepping en is nergens mee te vergelijken; God is noch fysiek, noch spiritueel. Joden mogen op geen enkele wijze iets van de Schepping aanbidden: geen zon, geen maan, geen mens, geen dier, geen liefde, geen geld, etc. De Schepping heeft een oorzaak, namelijk God. Maar God zelf heeft geen oorzaak. Het is dus voor het Jodendom niet mogelijk om Jezus gelijk te stellen aan God c.q. Zoon van God. Jezus kent immers een oorzaak; hij is door God geschapen. Omgekeerd kan Jezus God niet scheppen.

Het moge duidelijk zijn dat er een essentieel verschil bestaat tussen de visie van de orthodoxe Joden en die van de Messiasbelijdende Joden inzake de Eenheid van God. Of de Messiaanse Joden vinden dat de orthodox Joodse visie onjuist is doet verder niet ter zake. Feit is dat beide visies verschillen en dat de visie van de Messiasbelijdende Joden meer overeenkomt met die van de christenen dan met die van de Joden.

Visie van Etsel

De mensheid heeft altijd al problemen gehad met het begrip God. Het beperkte verstandelijke vermogen van de mens leidt ertoe dat toevlucht wordt gezocht in de aanbidding van schepsels (goden). Er zijn hierop talloze variaties te vinden: planeten, sterren, de zon, de maan, dieren, wetenschap, geld, jezelf, liefde, een ander mens (Farao, Jezus, Maria), etc. Maar dit zijn allemaal onvoorspelbare goden: geld kan je verliezen, een mens en een dier sterven, wetenschap verandert, etc.

De reden dat de mens goden wil aanbidden is omdat het zich meer richt op het fysieke dan op de ziel. De ziel wil God aanbidden c.q. terugkeren naar God omdat het deel is van God en geen schepsel. Een fysiek lichaam is geen deel van God. Jezus is dus geen deel van God. Alleen de ziel van Jezus is een deel van God, maar dat geldt voor de zielen van alle mensen.

Hoewel God zich gedefinieerd heeft in de Tora: “Ik ben die Ik ben”, bestaat er geen definitie van God. Het is dus heel moeilijk om iets te aanbidden wat we niet kunnen begrijpen. Aan de andere kant is het wel makkelijk als we meer aandacht besteden aan onze ziel dat onderdeel is van God. Om de mens van Zijn bestaan op de hoogte te brengen heeft Hij het Joodse volk uitverkoren om die boodschap te brengen. Dit is een enorm lastige taak omdat de mens geneigd is naar het fysieke (te zondigen). Vaak zijn Joden de mist ingegaan en zijn ze andere goden gaan dienen. Hetzelfde proces zie je bij de Messiasbelijdende Joden. Het geloof in God hebben ze tastbaar willen maken door God deel uit te laten maken van de Schepping; God is mens (fysiek) geworden via Jezus. Geloof in een mens (Jezus) lijkt makkelijker omdat de mens geneigd is naar het fysieke c.q. te zondigen. We kunnen ons er dus makkelijker in verplaatsen. We kunnen ons er bijvoorbeeld aan spiegelen: Jezus zonder zonden, terwijl de rest van de mensen wel zonden heeft; Jezus is dan een soort voorbeeld voor de rest van de mensheid. Een heel verleidelijke gedachte, maar toch niet Gods bedoeling. Het is niet Gods bedoeling dat een schepsel wordt aanbeden, dat is een zonde. Wie -als Jood- Jezus aanbidt zondigt dus! De Joden mogen alleen de Schepper zelf aanbidden waar de menselijke ziel onderdeel vanuit maakt.

Daarom moeten Joden altijd voor de orthodox Joodse visie kiezen. Er mag geen schepsel, die totaal afhankelijk is van God, aanbeden worden. God heeft de Schepping voor zijn schepsels geschapen en NIET voor Zichzelf. Waarom zouden Joden dan iets aanbidden wat God niet voor zichzelf heeft geschapen en Hem dus helemaal niet voorstelt? Daarmee aanbidden de Joden de Schepper niet, maar iets anders namelijk de Schepping c.q. een menselijk schepsel. De Tora verbiedt de Schepping te aanbidden en daar houd ik me aan.

N.B. Nogmaals herhaal ik dat niet-Joden wel gewoon in de drie-eenheid mogen geloven, hoewel de Joden die visie verder niet delen. Bovenstaande gebod om in de Eenheid van God te geloven op de manier zoals hierboven beschreven geldt dus alleen voor Joden zelf.

Meer vindt u in onze special: Jodendom en christendom: een wereld van verschil.