Opinie Israël 7: toename Joden in Judea en Samaria 2010

Opinie Israël (7) - Onlangs -op 29 oktober 2010- maakte het Israëlische Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) bekend dat de Joodse bevolking van Judea en Samaria (de West Bank) procentueel drie keer zo snel groeit als het landelijk gemiddelde. In de periode 1 januari 2010 – 1 juni 2010 nam de Joodse bevolking met 4,8% toe. De Joodse leiders van Yesha (Judea en Samaria) zijn blij met de cijfers, maar vrezen dat de 'stille bouwstop' die gaande is verstikkend zal gaan werken.

Demografische cijfers Joodse bevolking van Judea en Samaria in de periode 2009 - 2010

Vanaf 1 januari 2010 tot 1 juni 2010 nam de Joodse bevolking in Yesha in absolute cijfers toe met 7.200. Daarmee staat het totale aantal Joodse inwoners in Yesha op 303.900.

De groei vond vooral plaats in Modi'in Illit, Betar Illit en Ma'aleh Adoemiem. Hier vond 50,4% van de totale bevolkingsgroei plaats (dus ruim 3600 personen). Ondanks de bouwstop mochten nog 3000 huizen worden afgebouwd waar al eerder aan begonnen was. Maar Betar Illit en Ma'aleh Adoemiem hebben op het moment van dit schrijven geen nieuwe bouwvergunningen meer. In Modi'in is de situatie wat onduidelijker.

De kleinere Joodse gemeenschappen lieten een lagere groei zien. Eind 2009 waren er 48 nederzettingen met minder dan 500 inwoners. In 2009 was de groei in 75 Joodse nederzettingen minder dan 50 personen en sommige gemeenschappen lieten zelfs helemaal geen groei zien.

In 14 van de grotere nederzettingen zijn volgens de linkse vredesbeweging Vrede Nu momenteel geen nieuwe bouwvergunningen. De Yesha Raad heeft voor 4.321 woningen nieuwe bouwvergunningen aangevraagd. Het gaat om de volgende nederzettingen:

• Betar Illit
• Ma'aleh Adoemiem
• Alfei Menashe
• Givat Ze'ev
• Ariel
• Efrat
• Elkana
• Geva Benjamin (Adam)
• Kiriat Arba

Korte geschiedenis van Joodse nederzettingen in Judea, Samaria en de Jordaan vallei

16 Joodse nederzettingen 1967-1973
In de periode 1967-1973 werden 16 Israëlische nederzettingen opgericht op de West Bank. De Joodse bevolking bedroeg 1.150 personen. Eén nederzetting lag naast Hebron -Kiriat Arba- en een andere groep nederzettingen vormden het zogeheten Goesh Etzion (Etzion Blok).

Arabische c.q. Palestijnse bevolking
De Arabische bevolking telde na de Zesdaagse Oorlog 600.000 zielen en in 1972 keerde nog eens 44.000 Arabieren terug die tijdens de Zesdaagse Oorlog waren gevlucht.

Israël steunde en financierde de Arabische economie. Eind 1970 was de werkloosheid onder de Palestijnse bevolking gedaald van 12% naar 3%. In 1972 werkten 60.000 Palestijnen in Israël en zo'n 100.000 Palestijnen bezochten Arabische landen voor werk, educatie en handel. Ook was het in 1970 mogelijk voor de Palestijnen om vrijelijk Jordanië te bezoeken en Arabieren uit Jordanië bezochten de West bank.

In 1978 bedroeg de Arabische bevolking op de West bank 650.000. Het aantal Joden lag op 5.500.

Aantal Joodse nederzettingen in 1983
Judea:

• 23 kleine nederzettingen
• 3 grotere nederzettingen (Kiriat Arba, Efrat en Ma'aleh Adoemiem)

Samaria:

• 53 kleine nederzettingen
• 12 grotere nederzettingen (o.a. Ariel, Ma'aleh Efraim, Givat Ze'ev, Elkana)

De vooruitgang van de Palestijnse samenleving onder Israëlisch bestuur
Onder Israëlisch bestuur zijn de levensomstandigheden in de periode 1967-1989 flink verbeterd in de Palestijnse samenleving. Alleen tijdens de Palestijnse opstanden nadien verslechterde de toestand aanzienlijk. Momenteel zien we een afname van het Palestijns geweld op de West Bank wat ertoe geleid heeft dat de economie weer opbloeit. Er is dus een significante correlatie tussen het niet gebruiken van geweld en het opbloeien van de economie. De Palestijnen hebben dus zelf hun levensomstandigheden in de hand. Israël voert dus geen beleid om de economische groei van de West Bank te saboteren. Israël heeft er ook zelf belang bij dat het de Palestijnen goed gaat.

Voorzieningen	vóór 1967	na 1989
klinieken/ziekenhuizen	113	378
moeder en kindercentra	23	135
dorpen met water	12	200
malaria	aanwezig	verdwenen
kindersterfte per 1000	86	20,4
onderwijzers	5.316	17.373
lerarenopleiding	0	5
beroepsonderwijs	0	14
universiteiten	0	6
doodstraf	aanwezig	afgeschaft

Oslo Akkoorden
Na de Eerste Intifada (Palestijnse opstand) werd op 28 september 1995 een akkoord getekend tussen Israël en de Palestijnse Autoriteit. De Palestijnen vestigden autonome gebieden door de hele West Bank heen. Hier gingen 30.000 Palestijnse politiemannen zorgen voor orde. De Palestijnse steden kwamen onder Palestijns zelfbestuur. Vanaf de Tweede Intifada 2000-2002 verslechterde echter de situatie voor de Palestijnen. Momenteel bloeit de Palestijnse economie weer op nu het geweld tegen Joden sterk beperkt is.

Visie van Etsel

De Joodse aanwezigheid in Judea en Samaria is altijd omstreden geweest. Hoewel deze regio's het historische hartland van de de Joodse natie vormen, vindt bijna de hele wereld dat er geen Joden in deze gebieden mogen wonen. Zelfs de Joodse namen Judea en Samaria wil de wereld niet hanteren. De internationale gemeenschap spreekt constant over Palestijns gebied, West Bank of bezet gebied.

Tijdens de Eerste en Tweede Intifada verslechterde de situatie voor de Palestijnen. Zij sneden zichzelf in de vingers door geweld te gebruiken. In de periode vóór de Eerste Intifada ging het de Palestijnen onder Israëlisch bestuur juist tamelijk goed. De Arabische economie bloeide op en de Palestijnen konden vrij reizen naar zowel de Arabische landen als Israël om er te werken. Ook werkten de Palestijnen samen met de Joodse inwoners van Judea en Samaria.

Ondanks de twee intifada's is de Joodse bevolking sterk toegenomen. In 1978 woonden nog slechts 5.500 Joden in Judea en Samaria. Nu 32 jaar later is het aantal ruim 300.000. Een mooi resultaat. Zeker als we daar ook nog de Joodse bevolking van Oost-Jeruzalem bij optellen ( in 2006: 181.457 inwoners). Dan wordt de half miljoen al snel gehaald. De groei van de Joodse bevolking is ook gunstig voor de Palestijnse economie die daarvan mee profiteert: werkgelegenheid, grotere afzetmarkt, etc. Het zou toch een onvoorstelbare gotspe zijn mocht de internationale gemeenschap erin slagen om 500.000 Joden uit deze Joodse gebieden te verjagen om ruimte te maken voor een terroristische Palestijnse staat.

De Israëlische regering mag niet zwichten voor internationale druk. De bouwstop is officieel ten einde, hoewel de Joodse leiders van Yesha vermoeden dat er sprake is van een 'stille bouwstop.' Er moeten namelijk nog steeds veel bouwvergunningen worden afgegeven om de bevolkingsgroei het hoofd te kunnen bieden. Zou Israël instemmen met een nieuwe bouwstop, zelfs van slechts twee maanden zoals de VS wil, dan gaat men al indirect akkoord met het opgeven van de nederzettingen. Wanneer er niet verder gebouwd kan worden dan raken de nederzettingen overbevolkt en worden bewoners gedwongen ergens anders (in Israël van binnen de Groene Lijn) haar heil te zoeken. Bovendien kunnen de Palestijnen dan steeds opnieuw eisen dat er niet gebouwd mag worden alvorens verder te praten. Zo kunnen ze hun doel bereiken zonder daadwerkelijk vrede met Israël te sluiten. Het lijkt erop alsof de Palestijnen dezelfde situatie willen creëren als destijds met Gaza waarbij uiteindelijk Israël zich eenzijdig terugtrok zonder vredesverdrag wat ertoe geleid heeft dat Hamas Israël met duizenden raketten ging bestoken.

Het enige juiste signaal dat Israël kan afgeven is door te gaan met bouwen van huizen in Yesha. Dan wordt het de Palestijnen duidelijk dat ze in ieder geval niet de hele West Bank in handen zullen krijgen.

Meer informatie: Opiniestukken over Israël.