Paradijs en eeuwig leven erger dan de Hel

De dood boezemt ons mensen schrik aan. En vooral als we ons vitaal van geest en lichaam voelen willen we liefst voor altijd leven. Maar “eeuwig” is wel heel erg lang. En als we er serieus over nadenken, moeten we eigenlijk vaststellen dat het zogenaamde Paradijs en de Eeuwigheid in werkelijkheid erger dan de Hel moeten zijn.

Meester wat betekent eeuwig

Een kind stelt deze vraag aan de onderwijzer en die antwoordt:
Neem in je gedachte een grote steen van een hunebed in Drenthe. Eens per jaar komt daar een vogeltje naar toe dat z’n snavel aan die grote steen slijpt, waardoor er enkele moleculen steen van het hunebed worden geschraapt. Elk jaar wordt de steen op die manier enkele moleculen kleiner en vele miljarden jaren later zal de steen door dat vogeltje geheel versleten zijn. Maar dan staat de eeuwigheid nog aan het begin en zal het vogeltje aan de volgende steen moeten beginnen.

Ook voor een volwassene een angstaanjagende illustratie van wat eeuwigheid in wezen betekent en je moet er niet aan denken om zolang in paradijselijke omgeving te moeten rondhuppelen.

Religie

Ondanks bovengeschetst spookbeeld van het begrip eeuwig, biedt vrijwel elke religie eeuwigheid als het hoogst bereikbare aan, omdat de angst voor de dood veelal actueler en spoedeisender is dan het probleem van de eeuwigheid. Eigenlijk is het aanbod van de eeuwigheid dus een kortetermijn oplossing van de religies waar “de mensen” vaak gretig op ingaan.

Reïncarnatie

Als je niet eeuwig wilt leven, maar ook niet eeuwig dood wil zijn, biedt reïncarnatie een oplossing. Veel mensen geloven daarin en menen daarvoor bewijzen te hebben. Een vaak gehoord argument van in reïncarnatie gelovende personen is, dat het soms gelijk zo goed klikt met een vreemde persoon en het aanvoelt alsof er een vertrouwensband bestaat met die onbekende. De redenatie daarbij is, dat het niet anders kan, dan dat men die persoon in een vorig leven ook al eens heeft ontmoet.

Als je 75 jaar oud bent

Als je deze leeftijd hebt mogen bereiken, weet je dat je statistisch gezien nog zo’n 10 jaar voor je hebt en je weet ook uit ervaring hoe snel die om zullen gaan. Met een dergelijk besef zal ieder mens op z’n eigen wijze omgaan. Maar het lijkt toch wel logisch dat je in die periode de balans opmaakt van datgene wat je hebt teweeggebracht in je leven. Wellicht je gezin, je loopbaan, de materiële welvaart, de kennissen vrienden en andere dierbaren die je hebt verworven. Maar gek genoeg is het meeste dat we hebben veroorzaakt volslagen onbekend voor ons. Want wat heeft het voor enorm effect op het leven van iemand gehad toen we hem/haar, die we inmiddels uit het oog zijn verloren, ooit adviseerden een bepaalde weg in te slaan. En we hebben in de loop van ons leven heel veel adviezen aan heel veel verschillende personen gegeven.

De doden leven soms voort

Heeft het leven eigenlijk zin als er straks niemand meer is die ons ooit gekend heeft, omdat alle personen die ons kenden(kleinkinderen en achter kleinkinderen) inmiddels ook reeds vanwege ouderdom zijn gestorven. Een van onze angstbeelden om te sterven hangt ongetwijfeld samen met de onheilspellende gedachte ooit door niemand meer herdacht te worden. Want 99% van degenen die pakweg 200 jaar geleden leefden is thans immers volkomen anoniem, omdat al het nageslacht ook al geruime tijd is overleden en vergeten. Als je echter Beethoven of Jezus bent geweest heb je meer “geluk”, maar is het wel de vraag of je die steen overleeft dat door dat vogeltje wordt afgeschraapt.

Waarschijnlijk moet zelfs Jezus het daartegen af leggen.

Lees verder

• Al het leven op Aarde is geschapen naar evenbeeld God
• Omstandigheden maken de mens (goed of slecht)