Wel of geen grenscontroles binnen europa

Op 14 juni 1985 trad het Verdrag van Schengen in werking met het doel om landen te bewegen hun binnengrenzen open te stellen en tot vrij verkeer van burgers te komen binnen de deelnemende landen. Met de toetreding van inmiddels 27 landen kan men zich de vraag stellen of dit voor de toekomst als een gunstige ontwikkeling kan worden gezien.

Het ontstaan

Het verdrag van Schengen werd getekend in 1985 door de Benelux landen en frankrijk en Duitsland. Italië volgde in 1990 en Portugal, Spanje en Griekenland volgden in 1992. Daarna volgden de meeste landen binnen europa. Thans zijn er 27 deelnemende landen en Bulgarije en Roemenië staan in de wacht en zullen omstreeks medio 2011 gaan deelnemen.
Een gemeenschappelijk visumbeleid werd ingesteld, de Visumcode, waardoor burgers nu met één visum door deze landen kunnen reizen. Visumplicht voor mensen uit Servë, Montenegro en Macedonië is verdwenen vanaf 2010. Echter het Verenigd Koninkrijk en Ierland doen niet mee. Voor Zwitserland blijft de douanecontrole op goederen nog steeds bestaan.

Huidige Situatie

Wanneer men bijv. van Spanje naar Nederland rijdt met de auto dan kan men bijna zonder snelheid te minderen via de autopista naar de autoroute en vervolgens door Luxemburg en België in Nederland komen. Een enkele maal is er een Spaanse grenscontrole voor en wat bijzonder uitziend voertuig maar de overige grensposten zijn meestal niet eens bemand. Komt men op een luchthaven aan binnen een der Schengenlanden dan kan men doorlopen zonder controle. Wel dient men in het bezit te zijn van een paspoort of ander geldig identiteitsdocument omdat men valt onder de vreemdelingenwet van het land waar in wordt gereisd.

Problematiek

In een artikel van frontpage fok.nl gedateerd op 22 nov. j.l. stond dat er een gezamenlijke grenscontrole heeft plaatsgevonden van Nederland en Duitsland. Hier werkten maar liefst 700 opsporingsambtenaren aan mee . 48 mensen werden aangehouden met verdovende middelen, 28 bleken zich niet te houden aan de vreemdelingenwet en 12 mensen reden rond zonder geldig rijbewijs. Dit bewijst dat grenscontroles niet overbodig zijn. En dan is dit slechts een controle tussen twee landen. Men kan zich afvragen wat het betekent als er grenscontrole zou gaan plaatsvinden tussen alle 27 landen.

Wat wil men bereiken

Het doel van het Schengenverdrag was driedelig:

• gezamenlijk visumbeleid
• één asielbeleid
• betere samenwerking tussen politie en justitie

Bestrijding van misdaad en terrorisme zijn de speerpunten in het beleid van de deelnemende landen. Dit is een doelstelling waarvan we ons kunnen afvragen of dit in de toekomst mogelijk is zonder grenscontroles uit te oefenen.

Negatieve gevolgen van gebrek aan grenscontrole

Geen enkel land wil dat mensen illegaal in hun land verblijven. Maar als we bedenken dat bijna wekelijks bijv. in Spanje wankele boten illegaal aankomen met mensen uit Afrikaanse landen en dat aan de Griekse grens politie moet worden ingezet om de stroom mensen uit andere landen tegen te houden dan weten we dat er door het vrije verkeer binnen de Schengenlanden een maatschappelijk probleem aan het ontstaan is wat zijn weerga niet kent.

Op dit moment kunnen burgers van buiten de EU een toeristen visum krijgen waarmee men 3 maanden mag reizen binnen een periode van 6 maanden. Bij langer verblijf is een visum nodig en dit is niet geregeld in het Schengenverdrag. Het blijft een bevoegdheid van ieder Schengenland apart. Dit maakt het als er geen controle aan de grens is mogelijk voor mensen om uit het ene Schengenland te verdwijnen en in het andere weer op te duiken.

Rechten van de Mens

In 1948 werd de Universele verklaring opgesteld voor de rechten van de mens. In 1989 volgde het Verdrag inzake de rechten van het Kind. Deze rechten zijn dan ook universeel, gelden voor iedereen en dienen door ieder land gerespecteerd te worden, daarover zal geen discussie zijn. Wanneer je in een land woont waar armoede heerst of er is een dictatuur dan is het goed te verklaren dat je wilt emigreren naar een land waar je een betere toekomst kunt verkrijgen. Dat is niet nieuw en van alle tijden. Wanneer de diverse landen goede regels hebben om een aantal gelegaliseerde emigranten toe te laten is er geen probleem. Vluchtelingen moet op grote schaal ruimhartig hulp geboden worden daar zal iedereen het over eens zijn en een onderlinge verdeling van vluchtelingen per land is noodzakelijk. Het opsluiten wat in Nederland gebeurt van mensen die illegaal verblijven en het land uit moeten is mensonterend en toont een gebrek aan respect voor de rechten van de mens.

Grenscontroles

Drugshandel, mensenhandel, smokkelen van wapens, geld en andere goederen dienen bestreden te worden. Wanneer men de grenscontroles weer zou invoeren dan ben ik van mening dat veel misdaad en hieruit voortvloeiende ellende voorkomen kan worden. Dit kost weliswaar veel geld aan menskracht die zal moeten worden geschoold en ingezet doch het zal lonend zijn. In arme landen zoals bijv. Bulgarije en Roemenië die binnenkort zullen gaan toetreden zal de levensstandaard niet verbeteren door het open stellen van de grenzen. Echter wanneer men tijdelijke vergunningen verleent voor arbeid in de overige rijke landen en deze vergunningen daadwerkelijk controleert aan de grenzen dan voorkomt men illegale vestiging terwijl er toch geld verdiend kan worden voor het thuisfront. Hiermee kan de economie in Bulgarije en Roemenië zelf versterkt worden. We kunnen als voorbeeld nemen de Spanjaarden, Portugezen en Italianen die in het begin van de zestiger jaren tijdelijk naar de noordelijke landen kwamen en weer terugkeerden naar eigen land. Blijven we echter volharden in de vrije doorgang binnen de Schengenlanden dan zullen de problemen van illegalen en misdaad alleen maar toenemen. Het Fort Europa dient niet verstevigd worden door alleen de buitengrenzen te controleren. Er hoeft n.l. geen sprake te zijn van een fort maar wel dient er gestreefd te worden naar een betere beheersing van de stroom van mensen in een volksverhuizing zoals die thans in grote delen van de wereld plaatsvindt. Dit brengt geen betere verdeling van geld en goederen tot stand en hier wordt niemand gelukkiger van.