De retoriek van Een Ander Joods Geluid (deel I)

Een Ander Joods Geluid is een een in 2000 opgerichte joodse organisatie, die kritisch staat tegenover het Israëlische beleid in de veroverde gebieden van 1967. Ze wil het taboe doorbreken dat joden en niet-joden niet kritisch mogen zijn op Israël. Haar aktiviteiten zijn o.a., informatie, educatie, politieke beïnvloeding, samenwerking Israëli's en Palestijnen, acties en steun aan instanties en individuen in Israël die zich voor vrede inzetten. Hier volgt mijn kijk op Een Ander Joods Geluid. Op haar website houdt Een ander Joods Geluid (EAJG) dossiers bij van belangrijke onderwerpen met betrekking tot het Israëlisch-Palestijns conflict. Een aantal daarvan wil ik kritisch onder de loep nemen. Ik houd hierbij de alfabetische volgorde aan die EAJG hanteert. In deel I behandel ik: Apartheid, Bezetting en Boycot. In deel II behandel ik het Israëlische leger/ oorlogsmisdaden, het veiligheidshek en nederzettingen.

Er is meer te lezen over kritiek op Israël in mijn special Israëls strijd tegen antizionisme en antisemitisme.

Apartheid

Middels een aantal artikelen probeert EAJG aan te tonen dat Israël een apartheidsbeleid aan het uitvoeren is. Dit gebeurt door het creëren van vier kantons (net zoals in Zuid Afrika gebeurde onder de Apartheid): drie op de Westelijke Jordaanoever en één in Gaza. Israël blijft dan controle houden over waterbronnen, luchtruim, bewegingsvrijheid, grenzen, etc. Omdat Israël lijdt aan het veiligheidssyndroom vallen elementaire mensenrechten van Palestijnen daaraan ten onder. Volgens EAJG is dekolonisatie de beste manier om Apartheid te bestrijden.

Ik ben het met bovenstaande niet eens. Het zijn juist de Palestijnen die Apartheid willen. In het minimale scenario willen de Palestijnen de hele Westelijke Jordaanoever, Gaza en Oost-Jeruzalem zonder joden. In het het maximale scenario willen de Palestijnen ook Israël er bij hebben zonder joden. Als EAJG vindt dat de joodse dorpen en steden op de Westelijke Jordaanoever weg moeten dan betekent dat het 'Judenrein' verklaren van het gebied. Dekolonisatie leidt dus juist tot Apartheid. EAJG draait de zaken moedwillig om. De vermoedelijke achterliggende gedachte is: wat met Zuid-Afrika is gelukt, kan ook met Israël lukken. Daarom wordt bewust een vergelijking gemaakt met de Apartheid.

Bezetting

De bezetting van de Westelijke Jordaanoever en Oost-Jeruzalem is volgens EAJG desastreus voor de Palestijnen op allerlei gebied: economie, onderwijs, humanitaire voorzieningen, etc.

Het kan en mag inderdaad niet ontkend worden dat de situatie op de Westoever en Oost-Jeruzalem voor de Palestijnen miserabel is. Toch is dit voor het grootste gedeelte aan de Palestijnen zelf te wijten. De controle die Israël in het gebied uitoefent is strenger geworden sinds het begin van de Eerste Intifada. Daarvóór was er meer bewegingsvrijheid, waren voorzieningen beter, etc. Vóór de Eerste Intifada hebben de Palestijnen nooit een dialoog gewild. Pas na de Eerste Intifada erkende de PLO voor het eerst het bestaansrecht van Israël. Maar tegelijkertijd nam het geweld toe. Zouden de Palestijnen het alleen bij overleg hebben gehouden dan zou de situatie er nu een stuk beter voor ze uit hebben gezien: geen veiligheidshek, minder controleposten, betere economie, etc.

Boycot

EAJG wil een boycot van Israël op allerlei gebied: investeringen, sancties, academische boycot, etc. Het denkt daarmee de patstelling in het Israëlisch-Palestijnse conflict te kunnen doorbreken.

Gezien de aard van het conflict zal een boycot van Israël echter ook de Palestijnen treffen. De situatie van de Palestijnen, die op veel gebied afhankelijk zijn van Israël, zal verslechteren. De enige manier om de patstelling te doorbreken is een eind te maken aan het Palestijnse geweld.

Hamas

EAJG wil dat de Hamas erkend wordt en niet meer geboycot wordt door het Westen. De Hamas is immers democratisch gekozen. Het ziet de organisatie als een belangrijke onderhandelingspartner.

De opmerking dat Hamas democratisch is gekozen, zegt niet zoveel. Hitler en zijn partij zijn ook democratisch gekozen en zie wat daar van terecht is gekomen. Daarnaast is het de vraag of Hamas zelf wel wil onderhandelen. Keer op keer weigert Hamas Israël te erkennen. Volgens het handvest van 1988 (zie mijn artikel Hamas in Gaza: een nieuw islamitisch staatje), moet heel Palestina veroverd worden door middel van een heilige oorlog (jihad). Het heeft dus voor Israël weinig zin om Hamas te erkennen en er mee te praten. Gelet op het feit dat Hamas Gaza gebruikt als basis voor raketaanvallen op Israël, lijkt het erop dat ze inderdaad geen vrede wil.

Hoe denkt u over Een Ander Joods Geluid? Geef uw mening!

Hoe denkt u over Een Ander Joods Geluid? Vindt u de kritiek die ze leveren op Israël terecht? Of vindt u dat er sprake is van Joodse zelfhaat?

Geef uw mening weer onderaan het artikel in het reactieblokje!

Meer over EAJG is te lezen in mijn special Website Een Ander Joods Geluid: anti-Israëlische lariekoek.