Je hoeft niet dankbaar te zijn dat je leeft
Ons wordt geleerd dankbaar te zijn voor het leven en, als je gelovig bent opgevoed, respectvol te zijn jegens God. Ergens is dit wel te begrijpen. Maar er zijn toch heel veel redenen te bedenken om wat minder dankbaar te zijn, of zelfs boos te zijn dat we ongevraagd op deze aarde zijn neergezet.Dankbaar waarom
Als we de zin van het leven konden begrijpen, was het misschien gemakkelijker om dankbaar te zijn, maar omdat we geen notie hebben wat het nut van ons bestaan is, is het vaak toch moeilijk om dankbaar te zijn, voor alle ellende die een mens kan overkomen.Als je het zakelijk bekijkt hoef je alleen dankbaar te zijn indien je meer krijgt dan je geeft:
- We hoeven bijvoorbeeld niet dankbaar te zijn dat we salaris ontvangen van onze werkgever, omdat daar een tegenprestatie in de vorm van arbeid tegenover staat.
- Maar wel zijn we een werkgever dankbaar omdat hij onze zoon volledig betaalt terwijl die misschien niet optimaal presteert vanwege een tekortkoming.
- En we zijn dankbaar dat een vrijwilliger onze ouders zonder geldelijke beloning, hulp verleent.
- De kelner is wellicht dankbaar vanwege een fooi.
Je hoeft dus niet dankbaar te zijn omdat je altijd uit de koelkast een glas drank kunt nemen bij dorst, een patatje bij trek, de kachel kunt aanzetten als het vriest, of seks kunt bedrijven indien daar behoefte aan is. Omdat we daarvoor twee belangrijke tegenprestaties leveren, die de natuur kennelijk van ons vraagt namelijk:
- Zo lang mogelijk in leven blijven onder dikwijls ellendige omstandigheden.
- Nageslacht produceren.
Moeten we dankbaar zijn dat we op deze aarde zijn terechtgekomen. Die vraag kun je in principe pas beantwoorden als je aan het eind van je leven bent en de slotsom kunt opmaken. Wellicht waren veel Joodse medeburgers tot circa 1942 dankbaar voor het leven, totdat ze op oudere leeftijd in het concentratiekamp terecht kwamen en alsnog in de gaskamer het moment vervloekten dat ze waren geboren.
Dankbaar zijn omdat we het niet slecht hebben
Het is onzin om dankbaar te zijn als je het niet slecht hebt en redelijk gezond. We hebben nooit gevraagd om op deze wereld te komen. We hoeven dus niet dankbaar te zijn dat we geen honger hebben, nog niet door een ernstige ziekte zijn getroffen. Natuurlijk vergelijken we ons met anderen. Maar omdat mijn buurman in een rolstoel zit, hoef ik nog niet dankbaar te zijn dat ik kan lopen? We hebben er eenvoudigweg recht op dat we kunnen lopen! We zijn natuurlijk wel blij als we niet in een invalidewagen zitten en dus de dans ontspringen. Maar blij zijn houdt niet automatisch dankbaarheid in. Net zoals je ook alleen maar blij bent als je een prijsje hebt in de loterij.Eind goed, al goed
Een spreekwoord dat aangeeft dat je een voldaan tevreden gevoel hebt, indien de zaken uiteindelijk toch nog op hun pootjes terecht komen, ondanks dat er veel problemen aan zijn vooraf gegaan. Helaas is het menselijk leven zo geprogrammeerd dat het uiteindelijk slecht met ons afloopt. Eind slecht al slecht?Lees verder
Gerelateerde artikelen
Een 'Gezonde Geest' in een 'Gezond Lichaam'! Zo Gezond als een vis! Zo Vrij als een vogel! Zo Gelukkig als een kind! Deze…Waarom is muziek een primaire levensbehoefte Ieder mens wordt geregeerd door prikkels, angsten, verlangens en behoeften d…
Leeftijd: jouw manier van leven bepaalt hoe oud je wordt Een man die niet rookt, leeft gemiddeld 77,8 jaar. Een niet-roke…
Enkele bijzondere verplichtingen van de werknemer Afdeling 7 Titel 10 Boek 7 BW behandeld de artikelen 659 t/ 661 en hand…
Bedrijfsspaarregelingen Vanaf 1 januari 2003 zijn de premiespaarregeling en de winstdelingsregeling afgeschaft. Alleen de…
Reageer op het artikel "Je hoeft niet dankbaar te zijn dat je leeft"
Reacties
Peter, 20-12-2011 09:43 #3
Vanuit non-duality gezien is ieder moment dat we mee mogen maken een reden om dankbaar te zijn, puur omdat we het mogen meemaken. Wij zijn slechts bewustzijn en illusioneren ons dat wij in het leven staan met een lichaam. Wij leven niet in het leven, maar eigenlijk leeft het leven in ons. Non-duality, niet twee maar een, laat zien dat er niets te bereiken valt en dat alles er al is in de meest perfecte vorm. Er is nergens naar toe te groeien, want we zijn het allemaal al. Er is geen doel want we zijn het doel. We zijn de golf die op zoek is naar de zee, maar we zijn de zee. Het enige obstakel wat er is, is het ego dat denkt dat het zeggenschap/invloed heeft op het leven en zo je dankbaarheid beïnvloed.
Gedurende de eerste drie jaar van ons leven ervaren we van alles, maar hebben we er geen oordeel over. We ondergaan het leven letterlijk zoals het leven is, in gelukzaligheid en in pijn en verdriet, zonder oordeel of wens dat het anders word, in totale overgave.
Nadat je aangeleerd word door je omgeving dat je Mariette heet, dat je afgescheiden bent van alle andere ontstaat je eigen ik en de illusionaire speurtocht naar God/Allah, het zelf, wie ben ik, je eigen Godsbewustzijn. Als je werkelijk in het leven staat en LEEFT en niet bezig bent om vanuit je aangeleerde angsten een houvast te creëren die je lang en gelukkig zal houden; omdat je denkt een bepaalde controle te kunnen uitoefenen in een vicieuze cirkel die de ellende zoveel mogelijk moet doen voorkomen, dan leef je in volle overgave het leven en realiseer je hoe dankbaar je bent voor alle ervaringen die je mag meemaken. Het leven is een soort van achtbaan. Als je helemaal boven bent, denk je waar ben ik in godsnaam aan begonnen omdat je je even realiseert dat je geen controle meer hebt, maar als je de overgave tijdens de rit eenmaal ervaart, wil je nog een keer… en heb je de overgave t.a.v. angst heel even mogen ervaren en gaf het geen controle moment je heel even het gevoel van vrijheid, dat wat je al BENT gecamoufleerd door aangeleerde angsten opgelegd door ouders en maatschappij.
Naomi, 15-10-2011 11:45 #2
Dankbaarheid levert juist zoveel op. We hebben alle reden om dankbaar te zijn. Ik vind dit eerder een stuk geschreven door iemand die naar mijn mening depressief lijkt. No offense, maar jeetje. voel je dan nooit een vibe als je door het bos wandelt en de vogels hoort fluiten? Dit is het toppunt van negativiteit. Probeer te genieten van elk moment. Namaste.
Reactie infoteur, 16-10-2011
Beste Naomi,
Het was niet mijn bedoeling om een negatief stuk te schrijven. Net als jij geniet ik vrijwel dagelijks van de natuur, van mensen en kinderen, van muziek, van een mooie lucht en noem maar op. Maar ik denk ook dagelijks aan alle ellende op deze wereld. Want als je van mens, dier en jezelf houdt, doet het je pijn dat zoveel mensen zo’n hoge prijs in dit leven moeten betalen. Zie mijn stukje als een schreeuw om aandacht. Dank je dat je die gaf.
Franet (infoteur), 11-07-2011 12:46 #1
Ieder mens, ook een zeer gelovig mens, heeft weleens momenten dat hij zich afvraagt wat de zin van bepaalde gebeurtenissen in het leven is. Soms is er zelfs sprake van wanhoop, omdat bepaalde wensen en verwachtingen jaren, soms tientallen jaren op zich laten wachten. Daar ben ik zelf ook allemaal doorheen gegaan. Maar nu, op mijn 56e jaar, kan ik zeggen dat ik de Heer heel dankbaar ben dat ik Hem heb mogen leren kennen, en dat ik mij mag verblijden in de toekomst, zowel in dit leven nu, alsook in het leven hierna, als de Here Jezus teruggekeerd is op Aarde, en er een eind is gekomen aan alle ellende, waardoor zovelen heden ten dage ongelukkig zijn. Er zal geen oorlog meer zijn, noch hongersnood of ziekte, en de Aarde zal vol zijn van de kennis des Heren. Ik kijk ernaar uit en ik wens jou toe dat je hetzelfde mag beleven en ervaren.
Groeten Franet.
Reactie infoteur, 11-07-2011
Beste Franet, dank voor je sympathieke reactie. Ik hoop dat je gelijk krijgt.