Mens En Samenleving en De Andere Kant Van Israel

Anja Meulenbelt en Susan Nathan

Infoteur: Etsel

Op haar weblog plaatst Anja Meulenbelt graag artikelen van linkse Israëli's die het beleid van de Israëlische regering aan de kaak stellen. Ditmaal een interview met Susan Nathan, een Jodin afkomstig uit Engeland die naar Israël emigreerde. Ze schreef een boek: De andere kant van Israël. Op 5 augustus 2007 plaatst Meulenbelt een interview met Susan Nathan: ‘Discriminatie voedt een volgende intifada’ 28 maart 2006.


In mijn artikel Kinderen in Israël worden voorgelogen aldus Anja Meulenbelt staat beschreven wie Anja Meulenbelt is.

Susan Nathan - De andere kant van Israël

In 2003 verhuist Susan Nathan van Tel Aviv naar Tamra, een klein Arabisch stadje in Israël. Ze woont als enige Jodin tussen 25.000 Israëlische moslims. In De andere kant van Israël beschrijft Nathan hoe de Arabische Israëli’s, 20 procent van de totale Israëlische bevolking, door de Israëlische overheid bijna onzichtbaar achtergesteld worden.

Susan Nathan wordt in Londen geboren. Ze maakt in 1999 haar Aliya, zoals de emigratie van Joden naar Israël wordt genoemd. Het is het laatste traject in een zoektocht naar het joodse thuisland.
Susan Nathan - De andere kant van Israël
Susan Nathan - De andere kant van Israël
In haar boek vertelt Nathan hoe de realiteit de mooie zionistische droom begint te verstoren. Met groeiend onbehagen ziet ze hoe de Joodse maatschappij een groep inwoners discrimineert: de Arabische Israëli’s.
In haar boek De andere kant van Israël vertelt Susan Nathan aan de hand van bijgehouden dagboekfragmenten over de discriminatie die Arabische burgers ondervinden op het gebied van onderwijs, werkgelegenheid, sociale zekerheid, wonen. Ze vertelt over het onbegrip waarmee Joodse vrienden en kennissen reageren op haar beslissing om in Tamra, tussen 25.000 moslims, te gaan wonen. Ze beschrijft haar eigen bewustwording van de ongelijkheid tussen Joodse en Palestijnse Israëli’s. Haar ongepolijste mening kan storend zijn voor sommigen, maar ze nodigt wel uit tot debat. En dat is Nathans bedoeling. Susan Nathan nodigt uit tot een debat. Hier volgt mijn bijdrage eraan.

Segregatie tussen Joden en Arabieren

Door in Tamra te gaan wonen, heb ik het geldende systeem ontregeld, aldus Susan Nathan.
Nathan doet voorkomen dat segregatie tussen Joden en Arabieren het gevolg is van het politiek zionistische systeem. In werkelijkheid hebben de verschillende bevolkingsgroepen altijd apart van elkaar gewoond. Ook vóór de komst van het politieke zionisme is er sprake van scheiding. Niet alleen scheiding tussen Joden en Arabieren, maar ook tussen Arabieren onderling. Susan Nathan woont zelf in een moslim dorp. Maar er zijn ook christelijke Arabische dorpen en steden en Druzische gemeenschappen. De scheiding is dus niet automatisch opgelegd door het zionisme. Zelfs als er geen vijandigheid zou bestaan dan zouden bevolkingsgroepen gescheiden wonen. Dat is een natuurlijk proces. Mensen met gelijke cultuur zoeken elkaar sneller op. Streng-religieuze Joden en seculiere joden wonen het liefst ook niet bij elkaar.

Israël Apartheidsstaat

Susan Nathan beschuldigt Israël niet alleen van discriminatie, ze noemt Israël een apartheidsstaat.
De kloof tussen Jood en Arabier is inderdaad groot. Maar om Israël een apartheidsstaat te noemen gaat me te ver. De ongelijkheid betreft niet alleen Jood versus Arabier, maar ook Asjkenazische Jood versus Sefardische Jood. Het zijn problemen die Israël moet oplossen. De veiligheidsoverwegingen spelen een belangrijke rol, daar de Arabieren vaak de kant kiezen van hun Palestijnse broeders. Voor de Druzen geldt dat niet. Die dienen ook in het Israëlische leger. Overigens blijkt uit veel opinieonderzoeken dat de Israëlische Arabieren zich niet zouden willen aansluiten bij een toekomstige Palestijnse staat. Kennelijk is het vertrouwen in de Israëlische democratie groter dan die van de Palestijnen. Bij de apartheid van Zuid Afrika was de zwarte bevolking totaal uitgesloten van het democratische systeem. In Israël is zulks niet het geval.

Probleem van landeigendom

Het grootste struikelblok om tot een multiculturele Israëlische samenleving te komen is het landeigendom aldus Susan Nathan.
De problemen van de Palestijnse Israëli's op het gebied van infrastructuur heeft te maken met de weigering privé-grond af te staan aan openbare voorzieningen. Om die reden is er een grote achterstand in vergelijking met de Joodse dorpen en steden waar de grond wel openbaar bezit is en het dus makkelijker is om een goede infrastructuur aan te leggen. Het heeft voor de Israëlische overheid weinig zin geld te pompen in infrastructuur als het land privé-eigendom blijft. Overigens kunnen de Arabieren gewoon gebruik maken van de openbare infrastructuur in het land. Is het Arabieren soms verboden om op de openbare wegen te rijden?

Israëlische vredesbeweging

De Israëlische vredesbeweging lijkt op sterven na dood. Geef je kritiek op de staat, dan geef je kritiek op zijn burgers. Dat verklaart de tanende Israëlische vredesbeweging, aldus Susan Nathan.
Die verklaring klopt niet. De reden voor de afnemende belangstelling van de vredesbeweging ligt gelegen in het feit dat Israël veel geleden heeft onder de Palestijnse aanslagen. Veel mensen mensen zien geen mogelijkheid tot vrede met de Palestijnen.

Joden zijn verdeeld

Susan Nathan: "Voor de buitenwereld is Joods Israël één homogene groep, terwijl de Joodse gemeenschap erg versnipperd is." Nathan verklaart de versnippering o.a. door een verregaande controlesysteem op de veiligheid in Israël.
Ook dat klopt niet. De Sefardische Joden, Ethiopiërs, etc. worden niet als gevaar voor de veiligheid gezien. Het is een historisch gegeven dat de Asjkenazische Joden als eersten de scepter zwaaien in het land. De andere joden worden als minderwaardig gezien, alhoewel dat aan het veranderen is. Overigens heeft elke nieuwe groep moeilijkheden zich in het land te vestigen. De Russische Asjkenazische Joden worden ook lange tijd met de nek aangekeken.

Israël is een theocratie

Ook tussen het religieuze machtsblok en de seculiere samenleving botert het niet. Volgens Nathan is Israël een theocratie.
Deze verhouding is altijd precair geweest. Zonder invloed van de religie zou Israël niet echt een Joodse staat zijn. Hoewel er geen scheiding is tussen staat en religie is Israël geen echte theocratie. Overigens klagen de religieuzen dat de seculieren bevoorrecht worden. Dus het verwijt is wederzijds.

Holocaust mag niet gebruikt worden als politiek instrument

De Holocaust moet een blijvende getuigenis zijn van wat de mensheid zichzelf kan aandoen, maar het mag geen instrument worden voor politieke ambities, waardoor elk kritisch woord van buitenaf onmiddellijk als antisemitisch bestempeld wordt.
De meeste kritiek op Israël komt helaas wel voort uit antisemitisme. Dit heeft te maken met het feit dat westerse landen de anti-Joodse geluiden uit de Arabische landen niet wil zien. De voorstanders van een Palestijnse staat kan het over het algemeen weinig schelen hoe die staat er uit moet komen te zien, zolang die er maar komt. Maar niemand heeft het over een democratische Palestijnse staat. Israël moet het kennelijk maar slikken dat er een nieuwe dictatuur naast zich gevestigd wordt. Als een ander westers land daarmee geconfronteerd zou worden dan zou er moord en brand geschreeuwd worden. Israël wordt duidelijk onder een vergrootglas gelegd. Haar fouten wegen zwaarder dan van een ander westers land.

Israël moet zijn Joodse karakter opgeven

"Toch moeten we de staat Israël herdefiniëren, net zoals ons staatsburgerschap en onze samenleving. Israël zal zijn Joods karakter moeten opgeven, vooral eer het zichzelf democratisch kan noemen en een integratiebeleid kan voeren", aldus Susan Nathan.
Er zijn christelijke landen en moslim landen. Mag er dan niet één Joods land zijn? Israël is overigens niet het enige land dat te maken heeft met een groeiende moslimbevolking. Ook Europa krijgt ermee te maken. Het is nog maar de vraag in hoeverre de Europese landen willen toestaan dat de islam een grote invloed krijgt via democratische gelijkheid. Het is dus niet alleen een Israëlisch/Joods probleem. Daarnaast klinkt dit argument nogal vreemd uit de mond van iemand die voor de oprichting van een Palestijnse Staat is waar geen Joden mogen wonen. Mag discriminatie dan wel?!

Meer over Anja Meulenbelt is te lezen in mijn special Weblog Anja Meulenbelt: strijd tegen Israël.
© 2007 - 2010 Etsel, gepubliceerd in Mens en Samenleving (Mijn kijk op...) op 17-08-2007, laatst gewijzigd op 19-03-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Etsel is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

Bronnen en/of referenties

  • Weblog Anja Meulenbelt
  • Interview met Susan Nathan

Reageer op het artikel "Anja Meulenbelt en Susan Nathan"


Door Wiesjedelange (infoteur) op 11-08-2009

Wat niet te begrijpen is, dat is het "waarom" van de Arabische verknochtheid aan een land dat zij vernietigen willen. Arabieren klagen over ciscriminatie in Israel, over gebrek aan burger- zelfs mensenrechten maar zij willen absoluut in Israel wonen. Voortdurend worden er in Israel mensen (Arabieren doorgaans) aangehouden die illegaal het land binnenkwamen. Een 20% van de Israelische bevolking is Arabisch. Een land waar ik de grond haat waarop ik sta, een land dat ik van de wereldkaart wil vegen, in zo een land ga ik wonen? Reactie infoteur op 11-08-2009:Dat is inderdaad vreemd. Maar is haat rationeel? Antisemieten zijn per definitie irrationele mensen. Je prikt zo door hen heen. Als Arabieren vijandige kritiek hebben op Israël dan moeten ze maar naar een Arabisch land verhuizen. Kijken of ze daar een grote mond kunnen opzetten.

Door Wiesjedelange (infoteur) op 10-08-2009

Worden Arabieren in Israel gediscrimineerd? Israel is in oorlog met Arabische landen, een groot Arabisch/Islamitisch volk dat Israel vernietigen wil. Wanneer Israeli's minder enthousiast kunnen zijn over "de Arabieren" dan heeft dat niet te maken met hun Arabierenschap maar met het feit dat zij vijandig tegenover Israel staan. Hoe vijandig? Zij noemen zich veelal "Palestijnen" en Palestijnen willen Israel vervangen door een Arabische staat die zij "Palestina" willen noemen. Wanneer iemand zich dus opstelt als "Palestijn", zelfs als Israelisch burger dan betekent dat een oorlogsverklaring aan Israel. Israel, dat vervangen moet worden door de Staat Palestina. Reactie infoteur op 11-08-2009:Het zal me niets verbazen wanneer de Arabische bevolking van Israël op enig moment een vijfde colonne wordt. Eigenlijk is het een schande dat ze klagen. Ze hebben het veel beter dan dat ze het zouden hebben in een Arabisch land. Iedereen kan op zijn vingers natellen dat de vestiging van een Palestijnse Staat de vestiging van een nieuwe dictatuur inhoudt. Kijk maar naar Gaza waar Hamas als één partij de scepter zwaait. Zo kunnen de Palestijnen zich nooit bevrijd voelen.

Groet, Etsel

Door Jan op 04-10-2008

Wat te denken van de haatzaaiende Dries van Agt en Greta Duisenberg? Reactie infoteur op 04-10-2008:Hallo Jan,

Zie hier:

http://etsel.infoteur.nl/specials/dries-van-agt.html

Groet, Etsel