Mens En Samenleving en Israël

Jimmy Carter en Israël - Palestine: Peace not Apartheid

Infoteur: Etsel

Jimmy Carter heeft een boek geschreven dat "Palestine: Peace not Apartheid" heet. Het gaat over het Israëlisch-Palestijns conflict waarvan Israël voornamelijk de schuld krijgt. Hoewel het uitgebreid het Palestijnse vluchtelingenprobleem behandelt, blijft het Joodse vluchtelingenprobleem van vóór de oprichting van de staat Israël onderbelicht. In zijn boek valt hij vaak terug op antisemitische vooroordelen.


Jimmy Carter is oud-president van de Verenigde Staten (1977-1981). In 2002 krijgt Carter de Nobelprijs voor de Vrede "voor de tientallen jaren van onvermoeibare inzet in het zoeken naar vreedzame oplossingen voor internationale conflicten en het bevorderen van democratie, mensenrechten en economische en sociale ontwikkeling." Een bemiddelende rol speelt hij in onder andere het Ogaden-geschil tussen Somalië en Ethiopië, in Bosnië en Herzegovina en houdt toezicht bij vele verkiezingen.

Jimmy Carter kritisch over Israël
Jimmy Carter kritisch over Israël

Palestine: Peace Not Apartheid

Het boek "Palestine: Peace not Apartheid" (Palestina: Vrede, geen Apartheid) verschijnt in november 2006. Volgens Carter is het uiteindelijke doel van zijn boek het presenteren van feiten over het Midden-Oosten die grotendeels onbekend zijn in [de V.S. van] Amerika, de discussie te starten en te helpen vredesgesprekken te heropenen. Carter stelt in zijn boek dat Israëls voortdurende bezetting van Palestijns land de eerste hindernissen zijn voor een vredesakkoord in Palestina. Onder Carter wordt in 1978 een vredesovereenkomst tussen Egypte en Israël getekend, de Camp-David-akkoorden. Hij krijgt de nodige kritiek op zijn boek te verduren omdat hij volgens critici selectief met historische gegevens zou zijn omgesprongen en deze slechts in het nadeel van Israël zou hebben uitgelegd. Als je het boek van Carter leest dan zou je kunnen denken dat de Holocaust nooit heeft plaatsgehad, terwijl Israël juist een opvangplaats is voor overlevenden van de Holocaust. Door de Holocaust te negeren geeft Carter steun aan degenen die de Holocaust en het bestaansrecht van Israël ontkennen. Nu hij een storm van kritiek krijgt, verdedigt hij zichzelf met antisemitische stereotypen. Hij begrijpt niet dat Israël de bedreigingen van de Iraanse president Ahmadinejad of Hamas serieus neemt.

Road Map for Peace

In een artikel in het NRC: "Ik ben helemaal niet tegen Israël, ik ben voor vrede" (23 januari 2007), maakt Jimmy Carter zich sterk voor de Road Map for Peace met een twee-statenoplossing en volledige erkenning van Israël door de Arabische staten in ruil voor een Palestijnse staat met de grenzen van 1967. Zelfs Hamas leider Haniyeh is voor zo'n oplossing. Uit onderzoek blijkt echter dat slechts 50 procent van de Israëliërs en Palestijnen dit willen. Nog lager is het percentage (40 procent) inzake de verdeling van Jeruzalem en de terugkeer van Palestijnse vluchtelingen. Ook Carters bewering dat Haniyeh tot vrede met Israël bereid zou zijn klopt niet. Hamas heeft recentelijk zijn aanbod herhaald om een langdurig bestand met Israël te sluiten, in ruil voor volledige Israëlische terugtrekking uit de Westelijke Jordaanoever en Oost-Jeruzalem. Dat is geen aanbod tot vrede, zeker in het licht van de grote aantallen wapens die sinds Israëls terugtrekking uit de Gazastrook via de grens met Egypte de Gazastrook in worden gesmokkeld. Hamas heeft onlangs beweringen dat het bereid zou zijn Israël indirect te erkennen tegengesproken. Zelfs de als gematigd bekend staande president Abbas laat zich zeer strijdlustig uit en noemt alle Palestijnse strijders, inclusief plegers van zelfmoordaanslagen 'martelaren', en zegt geen centimeter van de heilige stad Jeruzalem te zullen opgeven. Israëls weigering de bezette gebieden op te geven is dus niet het enige obstakel voor vrede en een twee-statenoplossing.

Antisemitisme

In verdediging valt Carter terug op antisemitische stereotypen, zoals de opmerking dat de meeste kritiek van Joods-Amerikaanse organisaties afkomstig is. Ook blijkt volgens professor Alan M. Dershowitz van de Harvard University dat Carter geld heeft aangenomen van Zayed bin Sultan Al Nahayan, een beruchte Saoedi Arabische anti-Joodse sjeik. De Zayed Stichting noemt Joden de vijanden van alle naties, verklaart dat Israël John Kennedy heeft vermoord, dat de aanslagen van 11 september door Amerika zelf zijn gepleegd en dat de Holocaust een fabel is. Carter had volgens Dershowitz het geld moeten teruggeven voor zijn eigen geloofwaardigheid.

Jimmy Carter ontmoet Hamasleiders

Tegen het zere been van Amerika en Israël heeft Jimmy Carter in april 2008 Hamasleiders ontmoet. Carter meent dat er met Hamas moet worden onderhandelt. Amerika en Israël willen Hamas juist isoleren zodat Hamas ophoudt met het geweld en Israël erkent. Carter doorbreekt met zijn bezoek de ban.

Voor meer info. over het Midden-Oosten lees mijn special Het Midden-Oostenconflict (deel II). Er is meer te lezen over kritiek op Israël in mijn special Israëls strijd tegen antizionisme en antisemitisme.
© 2007 - 2010 Etsel, gepubliceerd in Mens en Samenleving (Mijn kijk op...) op 17-08-2007, laatst gewijzigd op 10-05-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Etsel is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

Bronnen en/of referenties

  • Palestine: Peace, not Apartheid - Jimmy Carter
  • AISH - Deborah Lipstad
  • AISH - Alan M. Dershowitz
  • Wikipedia
  • Ratna Pelle

Reageer op het artikel "Jimmy Carter en Israël - Palestine: Peace not Apartheid"


Door Etsel (infoteur) op 23-08-2007

Kritiek op Israël is legitiem, maar niet als je goede contacten onderhoudt met antisemieten zoals pindaboer Jimmy Carter doet. Dan kom je niet meer geloofwaardig over.

Feit is dat Ariel Sharon met zijn Brigade Israël heeft gered dankzij zijn enorme militair strategisch inzicht en niet zozeer het tekort aan wapens. Als Israël gewild had dan hadden ze door kunnen stoten naar Cairo. De les die getrokken kan worden uit de Jom Kippoer oorlog van 1973 is, dat er betere analyses gemaakt moeten worden door de Aman (Israëls militaire inlichtingendienst). In 1967 (Zesdaagse-oorlog) is dit beter gelukt.

Israël is zeker niet gebaat bij een langdurig conflict. Daarom wil het ook onderhandelen met mensen die niet tijdens de onderhandelingen naar de wapens grijpen, zoals de Palestijnen vaak hebben gedaan.

Jeruzalem als Brussel. Volgens mij worden de tegenstellingen tussen Vlamingen en Walen alleen maar groter. Het zal me niets verbazen als binnen tientallen jaren België niet meer als één land bestaat. Bovendien wie moet landspresident worden over Jeruzalem? Noch de Palestijnen, noch de Israëli's zullen zo'n oplossing voorstaan. Daarvoor is de haat te groot.

Door Tvdh op 23-08-2007

Sinds wanneer is kritiek hebben antisemitisch?? Carter is nota bene de man van de Camp David akkoorden. Als er 1 man is die de situatie door en door kent is het good old Jimmy Peanut farmer Carter wel die recht heeft om kritiek te hebben. Dankzij hem is Israel niet meer aangevallen. Let wel Jom Kipoer was op het randje. De Misr tanks waren al in de Negev! Mosje Dayan stond te huilen bij Vredeling om antitankwapens. De belanghebbenden hebben zich allemaal ingegraven en zijn het overzicht op de werkelijkheid kwijt geraakt. Jimmy breekt dit open om weer een discussie te beginnen. Ben je er niet mee eens kan je zijn boek ook negeren. Feit is dat op de lange termijn Israel er niet bij gebaat is dat dit conflict maar doorgaat. De palestijnse (filistijnse) bevolking groeit en groeit door terwijl de israelische afneemt. De politieke leiders zijn alleen maar baantjesjagers en helpen het land verder de put in. Waarom geen Belgische oplossing. Jeruzalem als Brussel, een palestijns en israelisch bestuur onder 1 landspresident. Carter is tenminste een denker aan oplossingen. Niet als alle andere oud regeringsleiders die hun mond houden.