Kinderen gillen en schreeuwen op straat, is dat normaal?
Kinderen spelen op straat, op de speelplaats en in de buurt. Volgens meerdere onderzoeken spelen kinderen steeds minder vaak buiten, toch horen we ze ontzettend vaak. Zelfs tot in de late uren van de avond. Waarom schreeuwen en gillen de kinderen tegenwoordig zo hard buiten, dat het overkomt alsof hen iets ernstig wordt aangedaan, is dat normaal?Locatie: openbare speelplaats in de wijk.
Van 's morgens vroeg tot 's avonds laat is de openbare speelplaats in de buurt geopend voor de kinderen uit de wijk.De speelplaats en het buurtgebouwtje zijn een goed initiatief om de kinderen de mogelijkheid en de ruimte te bieden, zichzelf te vermaken en buiten te spelen. In iedere wijk zou plaats moeten worden geboden aan dergelijke initiatieven.
In de vroege ochtend komen de jonge moeders met kleine kinderen naar de speelplaats voor de wipkip en de kleine draaimolen. De kids spelen vrolijk en veilig rond, onder toeziend oog van de moeders, die ondertussen gezellig met elkaar kletsen. In de middag is de speelplaats voor de iets oudere kinderen, die dan net van school komen. Zonder moeders, uitgebreid ravotten om de energie kwijt te kunnen voor het avond eten. In de avond is de speelplaats voor de jonge tieners die met elkaar rondhangen en tienerzaken bespreken.
In de wijken moet veelvuldig plaats geboden worden voor dergelijke initiatieven, aangezien het van belang is dat kinderen de ruimte en de mogelijkheid wordt gegegeven samen te ontwikkelen en te genieten.
Opvoedkunde: een vak apart.
Aanstaande moeders zijn regelmatig onzeker over het vraagstuk: Ben ik capabel genoeg, opvoedkunde succesvol in de praktijk te brengen?Door de verhalen, frustraties en klachten, die we met een zekere regelmaat van de samenleving te horen krijgen, lijkt dat de mate van opvoeden tot een zorgwekkend laag niveau is gedaald. Zijn deze zorgen en klachten gegrond? Besteden de ouders van nu, minder aandacht aan de kinderen? Is de wijze van opvoeden wellicht met de tijd meegegaan en is opvoedkunde anno 2007 gewoon gebaseerd op zelfstudie en vrije ontwikkeling? Zelfs in de politiek is dit vraagstuk tegenwoordig veel besproken.
Kinderen schreeuwen en gillen op straat alsof hen iets ernstig wordt aangedaan, is dat normaal?
Als ik drie verschillende keren schreeuw "BRAND!", maar er is helemaal geen brand, komen de buren mij dan de 4e keer toch opnieuw hulp aanbieden?Het is één van de lessen, die je absoluut behoort mee te krijgen: Schreeuw alleen om hulp als je het daadwerkelijk nodig hebt. Indien je regelmatig gilt om hulp of brand, zonder reden, word je niet meer serieus genomen. Als je dan eens echt hulp nodig hebt en hierom roept, denkt men dat het wederom loos alarm is en wordt je geen hulp geboden. Een belangrijke wetenschap, zou je zeggen. Toch lijkt deze boodschap tegenwoordig niet meer in de opvoeding te worden meegenomen.
Dagelijks kan men het gegil en geschreeuw horen van 'spelende' kinderen. Wordt het "moord-spel" soms veel gespeeld?
Regelmatig zijn buurtbewoners op het gegil en geschreeuw afgegaan. De schoenen aangetrokken, de huissleutel gepakt en naar buiten. Het klonk toch echt alsof een kind hevig ten val was gekomen en zich ernstig had bezeerd. Niets was minder waar; spelende kinderen, geen noodzaak. Ook is men wel naar buiten gerend nadat het gegil en geschreeuw had geklonken alsof een kind door een ander tegen de zin werd meegenomen. Wederom loosalarm. Natuurlijk is iedereen meer blij met loos alarm, dan met een kind dat pijn heeft. De teleurstelling betreft echter niet de staat van het kind.
De teleurstelling betreft het feit, dat meerdere buurtbewoners nu nooit meer naar buiten gaan om te kijken wat er aan de hand is. Het zijn tenslotte steeds slechts 'spelende' kinderen geweest. Er wordt niet om hulp gevraagd met het gegil en geschreeuw van kinderen tegenwoordig. Dan moet men een knop omzetten in het hoofd en het gegil en geschreeuw van kinderen, laten voor wat het is. Zonde toch? Het laatste stukje sociale controle wordt hiermee teniet gedaan. Ouders? Wat vindt U van deze ontwikkeling?
Wanneer weet ik nu, of mijn hulp nodig is?
Gerelateerde artikelen
Cluster 4 scholen (RENN 4 scholen) Het basisonderwijs in Nederland is grofweg verdeeld in regulier (gewoon) onderwijs en…Schreeuwende papegaai Dat de meeste papegaaien wel eens schreeuwen is algemeen bekend. Het is ook normaal gedrag. Een paa…
Taken van de pedagoog De pedagogiek houdt zich bezig met de opvoeding. Een andere naam voor pedagogiek is opvoedingsleer,…
Opvoedingsstijlen Als opvoeder voed je je kind op op de manier waarop je denkt dat het goed is. Maar je hebt verschillend…
Overgewicht door emo-eten is niet normaal Verdriet of frustratie. Dat kan voor sommige mensen aanleiding zijn om zich vol…
Reageer op het artikel "Kinderen gillen en schreeuwen op straat, is dat normaal?"
Moeike, 28-09-2011 00:59
Ik ben moeder van 3 zoons en ja helaas ook zij schreeuwen, gillen en hebben een behoorlijke stemformule "helaas" zeg ik. Helaas lees ik dat er volgens jullie niet ÉÉN ouder meer in Nederland woont die hier hun kinderen op aanspreekt. Zodra ik hoor dat mijn kinderen gaan schreeuwen zowel in huis als buiten, roep ik ze bij me. Ik vertel ze duidelijk dat het gewoonweg niet kan dat gillen want we hebben buren en de buren hebben ook nog een pasgeboren baby dus met andere woorden ze moeten gewoon normaal spelen en dat kan ook met een normale stemgeluid. Hoor ik weer dat 1 van hen aan het gillen gaat, haal ik ze binnen en mogen ze fijn na gaan denken op de trap.
Het probleem dat kinderen gillen is "ze schreeuwen om aandacht"! Ik heb hier in de straat geen autovrijplekje waar mijn 2 jongste kunnen spelen, de oudste mag wel iets verder van huis weg dus die heeft geluk maar de 2 jongste, als die net even aan het fietsen zijn het zijstraatje moeten ze weer aan de kant voor een idiote automobilist die met 50 km per uur de straat inkomt rijden inplaats van 30 km per uur. Staat de buurman zn auto te wassen, moeten mijn kinderen oprotten omdat er anders wellicht eens schade aan de auto gebracht kan worden door die irritante spelende kinderen die totaal niet meer door de maatschappij welkom zijn. zo had ik ook eens gezellig alle kinderen uit de straat in mn tuin, was super gezellig en ik had een leuk zomers liedje opgezet voor hun (3 uur smiddags) 1 liedje maar die ze helemaal geweldig vonden, moet kunnen, daarna zou de muziek weer uitgaan. Nee komt buurman aan mn deur of die klote herrie uit mocht!!! nu word ie mooi....zaterdag ochtend, de zelfde buurman die aan mijn deur kwam klagen staat om 9 uur zijn schutting te schuren, is door de hele straat te horen... mijn zoon zat buiten rustig in de zandbak te spelen en riep van buiten af naar mij luid en duidelijk...MAMMA, WAAROM MAG DE BUURMAN WEL LAWAAI MAKEN!!!! Dat geschuur van de buurman horen wij nu toch ook!!!!???? Zooo buurman die mag je in je broekzak steken....goedzo zoon!!!!
Mensen....please probeer je niet om ieder ding druk te maken overdag zijn er geluiden jaaa, als het s'avonds maar rustig is. We hoeven toch niet als een stelletje dooien de dag door te brengen, We leven!!! Wat zou het een saaie boel worden zeg als we alle geluiden, gezellig of niet weg zouden halen. En oja haal niet alle ouders over 1 kam please. want deze moeder doet er degelijk wel wat aan.
Giva, 25-09-2011 12:06
Bij mij in de buurt woont een meisje wat de hele dag ijzingwekkend loopt te gillen. Zó hoog, dat je je telkens ROT schrikt! Er is niets aan de hand, het gaat 'spelenderwijs'! Daarnaast moet je genoegen nemen met de hele dag blaffende honden, jongens die met een leren bal vlakbij je auto spelen, terwijl er op nog geen 25 meter speelvelden zijn! Als je daar op een fatsoenlijke manier iets van zegt, krijg je een woedende vader aan je deur; waar wij ons mee bemoeien, het is 'maar' een jongen van 10 jaar, die niet zo hard tegen een leren bal schopt! Ik vind het té walgelijk voor woorden dat kinderen tegenwoordig de dienst uitmaken zonder dat de ouders ingrijpen! Nee, die zijn te DRUK met zichzelf bezig, werken de hele week hard en hebben geen zin om in het weekend hun kinderen in het gareel te laten lopen! Conclusie: dit soort ouders zijn asociaal en laten hun kinderen gewoon aan hun lot over, waardoor de kans groot is dat hun kinderen het voorbeeld van de ouders volgen. Betalen WIJ ons dáár nu blauw voor?! Óók dit soort overlast zou bestraft moeten worden, vind ik.
El Burro, 18-08-2010 12:21
Goh, wat een bekend verhaal... De buren hebben ook een kind wat ze de hele dag negeren en alles gaat doen om aandacht te trekken. Zo was de buurjongen flink vervelend aan het doen waarna ik er wat van zei, nou daar kwam pa Tokkie met zijn biertje in de hand dat ik mijn "smoel" moest houden, anders zou ik er nog wel achter komen...
Dan denk je dat je met een koophuis van die tokkies af bent, maar helaas... Niets is minder waar... Mensen willen 2 auto's, een te dure hypotheek etc etc om maar indruk te maken op anderen, maar ondertussen is het veel werken, schulden en flinke stress...
Als het kind dan vervelend is, mogen ze op straat gedumpt worden, want daar hebben de ouders dan geen zin in. Liefde en aandacht wordt afgekocht met fietsen en skelters en nintendo's, waardoor die koters weten dat ze overal mee weg komen. Wat ze ook flikken...
Zodra deze economische crisis voorbij is en de huizenmarkt weer aantrekt, komt er een te koop-bord voor het huis te staan en dan ga ik op zoek naar een minder kinder-"rijke" buurt...
Liz, 25-04-2010 19:10
Alles draait tegenwoordig om de kinderen.
Dat leek vroeger heel anders en toen werden kinderen nog opgevoed. Toen was er ook gegil maar toen werd er nog wat van gezegd.
De tijden zijn veranderd, oke, en tot 22.00u mag men lawaai maken. Maar dat gegil is gewoon uit de hand gelopen en niet normaal meer.
Als mensen zich naar binnen laten jagen door het geschreeuw dan geef je je eigenlijk gewonnen en wordt er niks aan het probleem (want het is een probleem) gedaan.
Tot 22.00u mag dus ook de radio aan. Aangezien sommige kinderen tot 's avonds laat buiten lopen te gillen. Met de volumeknop op 17 als dat mogelijk is, dan hoor je dat geschreeuw misschien minder. Soms helpen oordoppen of een ipod niet eens als je zelf buiten zit. Om over gehoorschade maar niet te spreken.
Als je gezondheidsproblemen hebt, of gewoon even geen zin hebt in muziek, of gewoon even rust wilt, dan wordt het knap lastig ja.
Het is ronduit belachelijk dat alles en iedereen maar moet wijken voor dat kindergegil! Mensen hebben rekening met elkaar te houden en dat lukt niet als je het ene wel toelaat en het andere niet.
Alex, 04-01-2010 13:55
Het is helaas kenmerkend voor de verloedering van de Nederlandse maatschappij...
Ouders willen/kunnen vaak geen tijd besteden aan het consequent opvoeden van de kinderen...
En het wordt steeds makkelijker te zeggen, dat het 'normaal' is dat gegil, omdat de groep
gillende kinderen steeds groter wordt... Onlangs zat ik in de bus, toen een groep kinderen
van de buitenschoolse opvang de bus instapte met 3 begeleiders.. De begeleidster schreeuwde
op onacceptabel hard niveau dat de kinderen rustig moesten doen.. U begrijpt dat de kinderen
heerlijk op hoog decibel-niveau met elkaar gingen communiceren... Het doet letterlijk pijn
aan de oren.. Het is normaal tegenwoordig...
Zolang de ouders elkaar het hand boven de hoofd houden door te zeggen dat het normaal is
én onze minister van Binnenlandse Zaken zelfs de intentie heeft het decibel-limiet voor kinderen
af te schaffen, is het eind zoek...
Blijkbaar is het afschaffen van de regels de enige oplossing om overlast uit de statistieken te houden...
Onacceptabel en belachelijk! Het recht op rust is in Nederland verdwenen...
Bij het zoeken naar een nieuwe woning, controleer ik of er geen pleinen, speelterreinen of scholen
in de buurt zijn... En het liefst woon ik zo hoog mogelijk, ver van de straat... En natuurlijk geen
buren met (schreeuwende) kinderen...
Het woongenot is tegenwoordig ondergeschoven en minder belangrijk dan de 'vrijheid' van kinderen
om te schreeuwen...
Helaas heeft de mens een alarmsysteem in het lichaam ingebouwd gekregen... Zodra een bepaald
decibel-niveau wordt bereikt door kinderen, gaat dit alarm bij volwassenen af... Ook juist als het niet
je eigen kind is... Het klinkt als alarm, alsof hulp nodig is en dit alarm doet bijna pijn... Dat alarm
is bij mij de afgelopen jaren bijna dagelijks afgegaan.. Steeds bleek het vals-alarm.. Mijn hulp
was niet nodig... Het bleek slechts een slecht opgevoed kind met een aandachtsyndroom...
Ik zou willen dit interne alarm te kunnen uitschakelen..
Blijkbaar kunnen vele ouders dit alarm wel uitschakelen..
Mij het is nog altijd niet gelukt...
De Nederlandse maatschappij verloerderd... Drastisch en snel...
Niet voor niets wil 75% van de Nederlanders op het platteland of aan de kust wonen...
Buiten de steden...
Jammergenoeg is dit niet voor iedereen mogelijk...
Ik wens u allen veel sterkte!
Lucia, 04-01-2010 12:16
Ik woon pas in een kinderrijke buurt, ik moest de stad uit voor verkeerslawaai nu heb ik last van schreeuwende kinderen op een schoolplein en in de omgeving,kerstvakantie veel vuurwerk en nu weer dit.ik ben aan huis gebonden wegens chronische ziekte en heb tinnitus aan de oren. lijkt wel of die kids niet binnen les meer krijgen. en vroeger als kind gilden wij niet op t schoolplein.waar woon ik dan rustig? de maan? heb een 5jrskontrakt dus zit vast aan een duur huis ,ga wel zorgen voor inwoning van een rustig persoon uit t buitenland.
Samer, 20-08-2009 13:03
Ik kan me geheel vinden in hetgeen hier wordt beschreven. Ik woon in een afgesloten hofje, waar zeker 3 gezinnen zijn met peuters die de hele dag door ongecorrigeerd alles bij elkaar mogen krijsen, zo lijkt het. Ik heb geen ADHD maar kan ook absoluut niet tegen dit geluid! Ik begrijp inderdaad deze ouders niet, die hun kinderen zo'n vrijbrief geven te doen wat ze willen. Ben erg benieuwd wat dit voor consequenties heeft, wanneer deze gillende kleuters pubers gaan worden. Bescheidenheid lijkt ver te zoeken. Zoals gezegd; en maar kinderen maken, maar opvoeden ho maar. Helaas is het 'not done' om hier iets van te zeggen tegen de 'zogenaamde' ouders, omdat je je dan met diens zaken bemoeit.
En dan nog iets; ik kan mij niet herinneren dat dit 10 jaar geleden ook het geval was ! Wat is er gebeurd in de tussentijd, vraag ik mij af....
Joost Ramakers, 10-08-2009 22:48
Nieuwe juppen-families in deze 19e eeuwse wijk in Amsterdam beschouwen de tuin als duur betaald en compromisloos verlengstuk van hun woonkamer. Lekker in het (bijna) centrum van Amsterdam en toch een tuin. Jippie! Stel je "Schatjes" voor, 6 tot 12 uur lang gillen, schreeuwen, janken, jennen, en je staat verbaasd wat ze nog meer met die mond kunnen de hele dag door, en dat zowat ELKE (mooie) dag. In Kroatie zag ik in het stadje en op het strand tientallen spelende kinderen die bij elkaar minder lawaai maakten dan deze kinderen per stuk! Het kan dus echt wel. Welke kinderen zijn later beter af, vraag ik me af, kinderen die discipline hebben meegekregen of de kinderen die volledig stuurloos en ongecorrigeerd zijn opgevoed? De Tokkies mogen dit niet, ik mag niet een uur mijn muziek hard zetten (als ik dat al zou willen, want ik wil wel rekening houden met mijn buren), maar deze kleine geluid-terroristjes mogen blijkbaar ALLES. Volledig ongecorrigeerd schreeuwen ze hun stembanden zowat kapot. Ze staan boven de wet, ook al produceren ze onwettig hoge decibelen... Ik vind een uur of desnoods 2 uur per dag niet erg, maar dit houdt gewoon nooit op, en ik woon er nog geen 10 meter tegenover, ik kan wel janken van ellende, ik word er echt flink gestoord van! Ik heb ADHD, geluid komt sowieso ongefilterd bij me binnen, zit in de WAO, ik probeer echt te relaxen, het van de andere kant te bekijken, ik kijk "Schatjes" om enig begrip op te kunnen brengen, maar hoe kan ik rustig worden, me niet proberen te ergeren, eventueel rustig te gaan praten met mijn buren, als ze je eerst volledig ongevraagd en ongewenst opzadelen met krankzinnig lawaai. Hoe kan ik mediteren met constant gekrijs op de achtergrond? Hoe word ik rustig en sereen, om dit vervolgens op een volwassen manier te bekijken of aan te pakken? 150 huishoudens moeten continu mee genieten met (vooral) 2 families. Ik probeer er maar steeds de vinger op te leggen, maar het lukt me niet... Ben ik zuur, oud (ik ben 51), heb ik een persoonlijkheidsstoornis, een probleem, ben ik niet fris in mijn hoofd, en/of ben ik jaloers dat ik zelf geen al dan niet krijsende kinderen heb? Of is het toch gewoon puur en super asociaal om je kinderen de hele dag in de tuin te dumpen en zelf binnen te gaan zitten achter het dubbel glas (dat huurders in deze buurt niet hebben)?
Reactie infoteur, 11-08-2009
Geachte heer Ramakers,
Ik begrijp uw reactie woord voor woord. Het is helaas geen uitzondering, de situatie waarin u zich bevindt. Het is tegenwoordig de regel: kinderen gillen, schreeuwen en produceren onwettige decibellen met dagelijkse regelmaat, uren achtereen. Ook hier is dat dagelijks aan de orde.
U bent niet zuur, niet oud, u hebt geen probleem, u bent fris in uw hoofd en u lijkt me niet jaloers op het stel krijsende kinderen: het is heel gewoon om het gekrijs en onacceptabel geproduceerde aantal decibellen niet te kunnen accepteren.
Heel veel mensen ervaren dagelijks hetzelfde. En het meest vervelende is uiteindelijk het gebrek aan vermogen er iets aan te doen. Als ik aan de kinderen vraag op het plein hierachter of ze nu na twee uur gillen alsof ze vermoord worden, even een niveautje minder hard geluid willen maken, schreeuwt hun moeder vanaf haar balkon dat ik maar in Bloemendaal of Wassenaar moet wonen als ik geen geluid van kinderen wil horen.
Het is te gek voor woorden! Ik zou maar moeten verhuizen, omdat mevrouw besluit kinderen te nemen, maar er bewust kiest ze vervolgens niet op te voeden.
Het kost nu eenmaal moeite en energie om consequent te zijn en op te voeden. Ouders van tegenwoordig kiezen voor de gemakkelijke weg. Blijkbaar hebben zij zelf een filter waardoor zij het gekrijs en gegil niet horen, maar zadelen anderen er wel mee op. Dát is pas a-sociaal, maar wordt niet als dusdanig benoemd. Dat ik er iets van zeg, maakt mij in de algemene opinie a-sociaal. Niets is minder waar natuurlijk.
Ook de heel nette mevrouw van verderop, met haar bakfiets en man in 3-delig kostuum, laat haar twee dochtertjes van een jaar of 3 a 4 alleen achter op het plein. De vrouw loopt weg en tijdens het weglopen beginnen de twee dochtertjes al te huilen en hysterisch te krijsen. MAMAAAA 30x achtereen op hysterische toon met enorme decibellen. Mevrouw negeert haar krijsende kinderen, gaat naar haar huis, doet de deur en de ramen dicht en vindt het wel ok. Maar haar kinderen zitten op enkele meters van mijn huis te krijsen. Ik heb geen filter, ik kan het niet uitzetten en ik zit er mee opgezadeld. Uren achtereen. Hoe a-sociaal is dat?
De mentaliteit is compleet onacceptabel en de maatschappij verloedert. De kinderen betalen de rekening. Met een gebrek aan regelmaat, consequent gedrag, discipline, persoonlijke aandacht en stimulering, komt er uiteindelijk niets van terecht.
En tot die tijd, worden anderen opgezadeld met het probleem. Wel kinderen maken, geen kinderen opvoeden. De kinderen gillen hysterisch omdat ze geleerd hebben alleen op die manier aandacht te krijgen. Verder negeren de ouders de kinderen gewoon.
Had ik maar zo'n filter, kon ik hen maar negeren. Maar het gekrijs en hysterisch gegil gaat bij mij door merg en been.
Met dit mooie weer, zit ik niet in mijn tuin. Met dit mooie weer, heb ik geen ramen open. Met dit mooie weer laat ik me opsluiten in mijn eigen woning, door de a-sociale ouders van tegenwoordig. Dagelijks geconfronteerd, dagelijks machteloos. En het wordt ieder jaar erger.
Onacceptabel toch?
Ik wens u veel sterkte.
Met vriendelijke groeten.