Kinderbruiden, waarom?

Kinderhuwelijken komen in veel verschillende culturen voor. Niet alleen in de lagere rangen, maar ook in de middelbare en de hogere rangen. Denk maar aan landen als Jemen, Afghanistan, Ethiopië, India. Waarom accepteren de ouders dit en waarom word er niets aan gedaan? Het is toch verschrikkelijk voor een kind van dertien jaar om uitgehuwelijkt te worden aan soms wel een man boven de dertig.

Waarom staan de ouders dit toe?

Om te weten waarom ouders dit hun dochter aandoen moeten we ons zien te verplaatsen in hun situatie. In de landen waar de man de baas is durven de vrouwen niet in opstand te komen. Voor vrouwen is het dus moeilijk om hier tegenin de gaan. Het is immers hun cultuur en het zijn hun gewoonten die al decennia lang een rol spelen in hun manier van leven.

In sommige landen is het erg gevaarlijk voor vrouwen en kinderen. De kans om verkracht te worden is zo groot en vooral voor de kinderen die in overvolle bussen naar school moeten. Dit risico is gewoonweg te groot. Wanneer een vrouw ontmaagd is voor het huwelijk wil niemand haar meer. Vandaar dat vooral de vaders, diegene de beslissingen nemen, dit willen voorkomen door hun kinderen al zo vroeg mogelijk uit te huwelijken.

Ook spelen vrouwen in sommige landen geen rol in het verkrijgen van een inkomen. Dit is mannenwerk en het huishouden behoort tot de taken van vrouwen. Een meisje is dus in hun ogen onhandig en niet gewild.

Soms worden kinderen uitgehuwelijkt om familiebanden te versterken. Volkstammen vinden het idee dat meisjes hun man uitkiezen en zelf kiezen waar ze willen wonen ronduit idioot. De meeste huwelijken worden dan ook geregeld door de ouders, zonder dat het kind er wat over te zeggen heeft of het überhaupt in de gaten heeft . Voor de ouders gaat het in het huwelijk niet om de verbintenis tussen twee mensen, maar een verbintenis tussen twee families en zoiets moet je niet aan meisjes overlaten.

Hoe staat de regering hier tegenover?

Ook in het parlement van Jemen zijn de meningen over kinderbruiden verdeeld. Zo zegt het ene parlementslid dat als het gevaarlijk was, Allah het wel verboden had. Mohammed was immers ook getrouwd met een de negen jarige Aïsja. Het andere parlementslid maakt zich juist zorgen over de gevolgen van kinderhuwelijken, door verkrachting kunnen namelijk complicaties optreden die fataal voor het meisje kunnen zijn. Met fatale complicaties worden dingen als een gescheurde vaginawand, inwendige zweren, fistels of kinderen die inwendige wonden oplopen en uiteindelijk doodbloeden.

In sommige landen zijn kinderhuwelijken verboden. In India mogen meisjes vanaf hun 18e pas trouwen. In het Jemen vanaf hun 15e al, maar wanneer ouders vinden dat hun kind eerder klaar is om in het huwelijksbootje te stappen dan mag dat. Zelfs in België worden kinderen uit dit soort culturen nog uitgehuwd. De huwelijken vinden ver in de nacht pas plaats, omdat het illegaal is.

De strijd tegen kinderhuwelijken is haast onbegonnen werk. Wanneer een huwelijk in de nacht plaatsvindt, word het sowieso al lastiger om er wat tegen te doen en de dorpen houden hun mond over de nachtelijk bruiloften die er plaatsvinden.
Bij de regering ligt de kwestie kinderbruiden dus nog ter discussie, maar één ding is zeker. Kinderen worden er ongelukkig door en de regering moet er snel wat tegen doen, want er worden jaarlijks miljoenen kinderen uitgehuwelijkt, terwijl als al deze meisjes gewoon naar school zouden gaan ze een goede toekomst hebben en de economie kunnen ondersteunen.

Wat maakt zo’n uitgehuwelijkt meisje allemaal mee?

Meisjes die op jonge leeftijd al worden uitgehuwd zijn meestal doodongelukkig. Ze worden mishandeld of verkracht door hun eigen man. Deze meisjes worden onderdrukt en als ze niet luisteren worden ze mishandeld. Voor sommigen lijkt zelfmoord de enige uitweg. Dit doen ze vaak via verbranding. Vrouwen die jong zijn uitgehuwelijkt zien dit als enige manier om van het huiselijk geweld af te komen of om uit het huwelijk te stappen. Vaak overleven de vrouwen de zelfverbranding ook nog en moet zwaar verminkt verder met hun leven.

Meestal durven deze meisjes niet in opstand te komen. Wat wil je ook als je nog maar tien jaar bent, maar natuurlijk zijn er ook uitzonderingen zo won de tien jaar oude Najoud. Ze ging naar de rechter en vroeg een echtscheiding aan. Ondanks dat de rechter Najoud eigenlijk te jong vond een echtscheiding aan te vragen gaf hij haar gelijk.