Seculiere intolerantie jegens gewetensbezwaarde ambtenaren

"Iedere ambtenaar dient iedereen te trouwen: heteroseksueel of homoseksueel. PVV-fractie wil via wetswijziging af van weigerambtenaar," twitterde PVV-leider Geert Wilders op 25 oktober 2011. Hij kondigde hiermee aan dat de PVV de wet wil wijzigen teneinde weigerambtenaren te verbieden. Nu de PVV heeft gezegd dat elke ambtenaar verplicht moet worden zowel hetero’s als homo’s te trouwen, bestaat er in de Tweede Kamer een meerderheid die deze ambtenaren zal dwingen op te zouten.

'Er is geen enkele reden om ambtenaren te dwingen tegen hun geweten in te handelen'

Ambtenaren van de burgerlijke stand zijn nu niet wettelijk verplicht om elk huwelijk te sluiten. Bij de behandeling van de wet die het homohuwelijk mogelijk maakte, is dat uitdrukkelijk gezegd en later voortdurend bevestigd. Kees van der Staaij van de SGP vindt dat dat vooral zo moet blijven. "Erken dat er gewetensbezwaren zijn", vindt Kees van der Staaij. "Zolang er in elke gemeente homohuwelijken voltrokken worden, is er geen enkele reden om ambtenaren te dwingen tegen hun geweten in te handelen."[1]

Bij de totstandkoming van de wet ging met ervan uit dat elke gemeente de wet zal moeten volgen, wat inhield dat dat een gemeente een andere ambtenaar van de burgerlijke stand zou kunnen en moeten vinden die het huwelijk wel zou willen sluiten als de eerst aangewezen ambtenaar daartegen principiële bezwaren zou hebben. De sluiting van homohuwelijken komt in de praktijk niet in gevaar doordat er een handjevol weigerambtenaren zijn.

Gewetensdwang door de Partij voor de Vrijheid

Dagblad Trouw stelt in haar commentaar dat een algemene regel, zoals de PVV voorstelde, nadrukkelijk riekt naar gewetensdwang.[2] Scribent Isser van De Dagelijkse Standaard, spreekt over een berufsverbot.[3] Voor gewetensbezwaarde ambtenaren is in onze democratische samenleving geen plaats meer. Terwijl de erkenning van gewetensbezwaren een belangrijke functie vervult bij de integratie (niet assimilatie!) en participatie van minderheden. Het treffen van een regeling tussen staat en bezwaarden, waarmee beide partijen zich kunnen verenigen, is gericht op co-existentie van minderheden.[4] Dit zou moeten betekenen dat de in dit geval orthodox-religieuze minderheden er mogen zijn en dat zij niet worden weggedrukt in de marge van de samenleving, omdat zij er een andere kijk op het huwelijk op na houden.

Een partij die de vrijheid hoog in het vaandel zegt te hebben en er zelfs naar verwijst in haar naamgeving, moet wars zijn van iedere vorm van gewetensdwang. Men zou van de PVV mogen verwachten — net als alle andere seculier-liberale partijen — dat zij op de barricaden gaan staan voor de positie van gewetensbezwaarde ambtenaren. Maar dat doen ze niet en daarmee vallen ze ongenadig door de mand.

Het Katholiek Nieuwsblad komt met een heldere analyse:

"Voornamelijk onder de paarse kabinetten zijn de meeste politieke partijen antichristelijk geworden. Partijen als D66 en GroenLinks noemen zich 'liberaal', maar in wezen zijn ze dat niet. Heeft het liberalisme de vrijheid van het individu als uitgangspunt, de huidige seculiere liberale politieke partijen zijn juist extreem intolerant jegens alle minderheden met een ander moraal dan zij. Sterker nog: ze leggen hun fundamentalistische 'religie' aan alle bevolkingsgroepen op en willen letterlijk vrijheden ontnemen aan iedereen die anders denkt dan zij."[5]

Ruimte bieden aan minderheden

Nederlanders gaan er vaak prat op dat zij tolerant zijn. Vanuit zo'n houding zou begrip moeten zijn voor de diepgaande en principiële bezwaren van trouwambtenaren die gewetensbezwaren hebben tegen het tien jaar geleden ingevoerde 'homohuwelijk', ook al is men zelf een andere overtuiging toegedaan. Een huwelijk voltrekken is immers geen administratieve handeling aan de gemeentebalie, maar heeft een sterk ceremonieel karakter. Maar een dergelijke verdraagzame houding is tanende in onze steeds agressiever wordende seculiere monocultuur.

Het wezen van de democratische rechtsstaat is dat ze ruimte biedt aan minderheden en mogelijkheden creëert tot co-existentie en participatie van minderheden. Dit betekent insluiting in plaats van uitsluiting van minderheden die er een opvatting op nahouden die tegen het zere been is van de meerderheid. Dát is ware tolerantie! Maar dat begrijpt men allang niet meer. Het zijn deze tolerantieweigeraars die alle weigerambtenaren willen wegwerken, die de democratie tot op het bot verzieken.

Uitsluiting van gewetensbezwaarden

Gewetensbezwaarde ambtenaren hebben helemaal niets tegen homo’s als persoon. Ook wijzen ze hen niet af vanwege hun seksuele oriëntatie. Nee, zij wijzen geen mensen af, maar zij wijzen een homohuwelijk af, omdat dit in strijd is met hun Bijbelse geloofsovertuiging. Het huwelijk zien zij op Bijbelse gronden als een verbond tussen één man en één vrouw voor het leven. Mogen ze? De progressief-seculiere meerderheid heeft op basis van hun opvattingen het homohuwelijk geïntroduceerd. Waarom moet hun kijk op het huwelijk dwingend worden opgelegd aan anderen, die nota bene veel oudere en bredere papieren hebben? De consequentie is nu dat weigerambtenaren moeten opkrassen en niet langer hun werk mogen uitoefenen. Hierbij is sprake van intolerantie én uitsluiting: niet om seksuele oriëntatie maar om het geloof.


Noten

1. http://www.sgp.nl/Page/sp719/ml1/from_sp_id=641/nctrue/system_id=15845/so_id=993/Index.html
2. http://www.trouw.nl/tr/nl/4328/Opinie/article/detail/2995321/2011/10/27/De-lijn-van-Donner-rond-weigerambtenaren-verdient-de-voorkeur-boven-dwang.dhtml
3. http://www.dagelijksestandaard.nl/2011/10/pvv-beperkt-keuzevrijheid
4. Henk Post: Gelijkheid als nieuwe religie - een studie over het spanningsveld tussen godsdienstvrijheid en gelijkheid, Wolf Legal Publishers, Nijmegen, 2010, p.175.
5. http://www.cip.nl/nieuwsbericht_detail.asp?id=23497

Lees verder

• Gemeenteraad Amsterdam intolerant jegens chr. organisaties
• PVV: Joods-christelijke traditie/onverdoofd ritueel slachten