Het uithollen van de democratie, de nabeschouwing

De dag na Prinsjesdag 2007. De algemene beschouwingen zijn begonnen. Na 10 maanden is het kabinet eindelijk aanwezig en aanspreekbaar. Wat staat de burger te wachten onder het zoveelste kabinet Balkenende?

Het begrotingsoverschot

Het gaat goed met Nederland. Nederlanders zijn bovengemiddeld gelukkig en vol vertrouwen in de toekomst. Tenminste, dat beweert het officieuse pr-bureau van de regering; het Sociaal en Cultureel Planbureau. Wanner de regering alvast wat draagvlak wil creëren bij het volk, komt het bureau met zonnige cijfers en grafieken die vervolgens gehoorzaam door de publieke en commerciële omroepen worden afgevuurd op het volk. En een beetje extra draagvlak is altijd welkom, wanneer je het volk wil wijsmaken dat men nog meer moet inleveren om te investeren in een nog mooiere toekomst.

Het dak repareer je niet als het regent, maar als de zon schijnt. Dat is de populaire metafoor, waarmee dit kabinet wil verklaren, nog meer geld van ons nodig te hebben. Het kabinet gaat de Nederlandse schuld versneld aflossen. En daar moeten wij met zijn allen voor sparen. Het gaat om een totaal van ongeveer 12 miljard, verdeeld over de komende kabinetsperiode. Vorig jaar werd de "afrekening" van het vorige kabinet Balkenende gecontroleerd en goedgekeurd. Dat er 5 miljard was verdwenen onder de post ontwikkelingssamenwerking, was geen reden om kritische vragen te stellen. Het volk valt daar namelijk niet over. Sterker nog, het volk komt daar niet eens achter.

Welke burger weet, dat het kabinet op een doordeweekse dag 2 miljard schenkt aan de Antillen. Ik zeg bewust geen Nederlandse Antillen, want Nederland heeft weinig meer te vertellen op de Antillen. De voormalige kolonieën moeten zelfstandig worden, en aangezien wij, het Nederlandse volk, verantwoordelijk zijn voor het stichten van deze kolonieën, blijven wij hiervoor betalen. Noem het het afbetalen van de verantwoordelijkheid voor ons verleden als slavendrijvers.
Maar toch, 2 miljard. En volgend jaar? En daarna? Inmiddels weten we dat ook dit niet genoeg is voor de Antillen:Nederland wil af van de Antillen, Antillen eisen meer geld

Europa en het volk

De gemiddelde Nederlandse burger heeft geen inzage in de concrete cijfers over Europa. Wat kost het ons en wat levert het op? Kan Europa ons niet een handje helpen als we wat extra geld nodig hebben? Voor het bouwen van wegen, het versterken van dijken en het broodnodige onderhoud aan onze infrastructuur. Wat vertelt het kabinet tegen het volk? " Wees niet bang voor Europa, Europa wordt van ons allemaal. Als we niet meedoen met Europa, blijven we achter op economisch gebied. Als we de Euro niet accepteren, verliezen we onze handelspositie. Als we niet meedoen, kunnen we ook niet meepraten en meebeslissen op Europees niveau."

En toch was de gemiddelde Nederlander er niet gerust op...En het werd nee. Nee tegen de Europese grondwet. In een referendum, het scherpste instrument van de democratie, gaf grofweg tweederde van de Nederlanders aan, nog niet klaar te zijn voor een Europese grondwet. De lobby van ons kabinet had gefaald. Alle kostbare spotjes, bekostigd met Europese en Nederlandse fondsen. Alle dreigementen over economisch verval en zelfs een heuse oorlog in Europa konden de Nederlandse burger niet overtuigen zijn souvereiniteit af te staan. En nu blijkt dat alle argumenten die ons dagelijks via de media werden voorgeschoteld, niet op de werkelijkheid te berusten. Geen economische recessie, geen onrust en geen oorlog. Wellicht is het Verenigd Koninkrijk het beste voorbeeld van onze twijfels. Geen Euro, lage bijdragen aan de E.U. en toch een van de machtigste leden van de E.U.

De burger had zijn mening gegeven en rekende erop dat zijn democratisch gekozen regering, de vertegenwoordiging van het volk, zijn mening zou handhaven en verdedigen in de Europese arena. Het volk wil inspraak. Het volk eist inspraak. En dan, zonder waarschuwing, houd de droom van democratie op. Balkenende onderhandelt namens het Nederlandse volk. Er komt toch een verdrag. Nederland heeft geen vetorecht. Nederland blijft teveel afdragen aan de E.U. Nederland mag bezwaar maken, maar moet wel mee blijven doen. Op Europees niveau kunnen beslissingen worden genomen, die ons allemaal dagelijks raken. Nederland mag bezwaar maken, maar moet blijven meedoen.

En wie maakt er bezwaar namens het volk. Daar, ver weg in Brussel. Daar, waar alleen de rijkste en machtigste lobbyisten het beleid maken. Wie maakt daar bezwaar namens het Nederlandse volk? Wie behartigt de belangen van het volk, en niet alleen de belangen van Nederlandse multinationals en bedrijven? Op het moment dat het Nederlandse volk het verdrag accepteert, is er geen weg terug. En daarom werd het nee. Helaas heeft het kabinet een andere mening dan het volk. Nu blijkt dat we nee zeggen, wanneer het ons wordt voorgelegd, wordt door het kabinet besloten, dat het niet meer gevraagd mag worden. En het kabinet, waarvan elk lid een vorstelijke zetel wacht in het Europese paleis, of in de directie van een bedrijf dat wel beschikt over een legertje lobyisten in Brussel, het kabinet verandert van mening. Het volk heeft het fout. Het volk heeft het niet helemaal begrepen. Het volk is niet capabel genoeg om een besluit te nemen over zoiets belangrijks. Het kabinet besluit om ja te zeggen. Het kabinet besluit dat een tweede referendum niet nodig is. Het einde van de democratie in Nederland. Als het volk daar maar niet achter komt....

Vertrouwen

Het volk blaakt van het vertrouwen. Vertrouwen in de toekomst, en vertrouwen in het kabinet. Aldus het pr-bedrijf van de regering. Ondanks dat onze rechten afnemen en onze plichten groter en zwaarder worden. We moeten erop vertrouwen dat het kabinet naar ons luistert. Ze hebben niet alleen veel geld uitgegeven tijdens de 100 dagen promotietoernee, maar ook
"goed naar het volk geluisterd". We moeten vertrouwen hebben in onze minister-president, die het volk de rug toekeerde op het moment dat hij dat mooie dure gebouw in Brussel binnenliep om ons standpunt te handhaven.

We moeten vertrouwen hebben in Wouter Bos, de bewaker van de Nederandse schatkamer. De man die de verkiezingen jammerlijk verloor, de man die zijn principiële standpunt over een onderzoek naar de oorlog in Irak direct liet varen en snel weer een stropdas om knoopte.
We moeten vertrouwen hebben in Hirsch Ballin. De man die in een grijs verleden ook al eens de functie van minister van justitie bekleedde, en vanwege de IRT-affaire moest opstappen. Een man die mensen als Joris Demming en andere pedofiele en corrupte elementen binnen justitie consequent de hand boven het hoofd houdt.
We moeten vertrouwen hebben in minister Donner. De minister van Sociale zaken en Werkgelegenheid beweert dat de enige manier om 200.000 werklozen aan het werk te helpen, ligt in het versoepelen van het onstlagrecht. Hoe makkelijker mensen ontslagen kunnen worden, hoe minder werklozen.
Als het volk dat maar gelooft....

Corruptie en vriendjespolitiek

Corruptie in de politiek. Vroeger dacht men dat dat was voorbehouden aan minder democratische regeringen in minder ontwikkelde landen. Sinds de bouwfraude weten we beter. De Nederlandse bevolking is jarenlang gedupeerd door de grote bouwbedrijven, die prijsafspraken maakten en zodoende miljarden verdienden door de regering en ons teveel te laten betalen voor allerhande bouwprojecten. Toevallig zaten veel bestuurders van deze bouwbedrijven ook in de politiek. Voormalig minister Jorritsma had veel geld te besteden aan bouwprojecten. Zeker toen ze nog minister van Verkeer en Waterstaat was. Gelukkig zat ze zelf in het bestuur van een groot bouwbedrijf, dus wist ze wel aan wie deze projecten moesten worden aanbesteed. Haar bedrijf werd later schuldig bevonden aan het maken van prijsafspraken. Tegenwoordig is ze burgemeester van Almere. Een post die ze kado kreeg na haar trouwe dienst als kamerlid voor de VVD. En er wordt driftig gebouwd in en om Almere. De boete die werd opgelegd voor de bouwfraude viel mee.Bedrijven kregen namelijk korting op hun straf als ze meewerkte aan het onderzoek. Helaas krijgt de burger nooit korting. De burger financiert deze carrieéres .
Als het volk daar maar niets over hoort.....

Sparen voor later

Volgens het kabinet is het noodzakelijk te sparen voor later. ondanks economische groei krijgt de burger er geen geld bij.
Het geld dat wordt gegenereert door dezelfde burger. Eigenlijk is dat het enige positieve dat over de burger verteld kan worden. Volgens het kabinet is het onze eigen schuld. We worden te duur. We worden oud en grijs, werken te kort of helemaal niet, nemen te weinig kinderen, of teveel, we roken, drinken en vervuilen het milleu. We kosten handenvol geld. Dat word ons elke dag verteld. In 2 Vandaag, het RTL nieuws, op CNN, op de radio, via internet. Vergrijsing, werkloosheid, kosten van gezondheidszorg, kosten van sociale voorzieningen. Volgens het kabinet is het allemaal onbetaalbaar aan het worden. De werkloosheid is historisch laag. Het kabinet wijst graag naar een groep werklozen, die maar moeilijk aan de slag komt. Dit is de groep die nu de prijs betaalt van decennia bezuinigen op het gebied van onderwijs.

De Nederlandse pensioenfondsen zijn de rijkste ter wereld. Na de recente dalingen in het aantal aanvragen van uitkeringen, kan dit bedrag alleen van de rente al betaald worden. En daarna blijft er nog een goed pensioen gegarandeerd, voor elke Nederlander. Of is onze collectieve spaarpot bedreigd? Zijn we echt langzaam failliet aan het gaan? In de afgelopen tijd, waarbij het financiële nieuws in de ban is van de dreigende recessie en de crisis op de huizenmarkt in de Verenigde Staten, wordt geen aandacht besteed aan de investeringen van de pensioenfondsen PGGM en ABP in de Amerikaanse huizenmarkt.
Enkele jaren geleden werd dit met trots peresenteerd als een rotsvaste investering in onze financiële toekomst. Wellicht is dat de reden voor het kweken van draagvlak voor het "sparen voor later".

Belastingen omhoog

Vroeger konden we onze hoge belastingen makelijker verklaren. En onze belastingen kun je zeer hoog noemen. Van wat we verdienen, moeten we minimaal de helft inleveren. Van wat we kopen moeten we een kwart inleveren. Brandstof kost twee keer zoveel, drinken 4 keer zoveel en roken 8 keer zoveel. Vroeger kreeg je daar iets voor terug. Je kon een auto rijden, of betaalbaar met de trein. Als je ziek was, was je verzekerd, werd je werkloos of arbeidsongeschikt, dan kreeg je steun van de regering. Daar betaalde je de hoge belasting voor. Nu moet er geld bij. En veel ook. We betalen extra voor onze energie, onze auto, onze ziektekostenverzekering. We betalen voor ons huurhuis, ons koophuis, het parkeren, het tanken, het roken, het drinken, het leasen.

Hoe kan de regering dat verkopen aan het volk. Dit vraagt meer dan alleen "een goed verhaal". Zolang het volk gelooft dat de maatregelen nut hebben, daalt de weerstand tegen die maatregelen. "Omdat het volk rookt en drinkt, lopen de kosten voor gezondheidszorg op". "Omdat het volk rijdt, vliegt en energie verslindt, gaan we de kosten van rijden, vliegen en energie verhogen. Hiermee sparen we het milleu". Draagvlak creëren is het motto. Draagvlak voor maatregelen om het volk iets meer in te laten leveren. Ietsje meer nog. Nog een beetje. En nog een beetje. Stap voor stap, haast ongemerkt. Het volk heeft het aan zichzelf te danken. Als het volk dat maar blijft geloven....

En het volk?

Het volk is even bezig. Bezig de eindjes aan elkaar vast te knopen. Terwijl onze Koningin de troonrede voorleest, is de Nederlandse burger onderweg. Staat de burger in de file. Is bezig kinderopvang te regelen. Is zelf maar voor zijn ouders aan het zorgen. Is aan het werk. Is op zoek naar de leraar. Is bang voor Al Qaeda. Moet zijn lening aflossen. Moet rekeningen betalen.

De inhoud van de troonrede bereikt het grootste gedeelte van het volk niet. De inhoud van de algemene beschouwingen wordt in samenvattingen van enkele seconden weergegeven door de media. Niemand weet wat het kabinet van plan is, totdat de inhoud door een redactie in hapklare mediaklonten wordt gehakt.Commerciële en publieke omroepbedrijven bepalen welke klonten op de kaart komen. Een sausje links? Een snufje populistisch rechts? Zoveel nieuws en zo weinig tijd om het te laten zien..Wie bereid deze maaltijd van opinie en wie bepaald hoe en aan wie het wordt uitgeserveerd? Zijn het de aandeelhouders van de mediamonopolisten? Zijn het de mensen die het nieuws creëren? Of zijn het gewoon de kijkcijfers?

Dat zou een mooie gedachte zijn. Kijkcijfers om onze mening te vertegenwoordigen.
Het volk spreekt. Démos Krateo.