Een Ander Joods Geluid en Max Wieselmann

De hypocriete hulde van Een Ander Joods Geluid

Infoteur: Etsel

Op de website van Een Ander Joods Geluid staat een artikel van Max Wieselmann over Hulde aan de drie parlementariërs die het initiatief hebben genomen om met een vertegenwoordiger van Hamas te praten tijdens het bezoek van de Vaste Kamercommissie voor Buitenlandse Zaken in het Midden Oosten. Hier volgt mijn kritische beschouwing op het artikel.


Max Wieselmann is voorzitter van Een Ander Joods Geluid. Een Ander Joods Geluid is een in 2000 opgerichte joodse organisatie, die kritisch staat tegenover het Israëlische beleid in de veroverde gebieden van 1967. Ze wil het taboe doorbreken dat joden en niet-joden niet kritisch mogen zijn op Israël. Haar aktiviteiten zijn o.a., informatie, educatie, politieke beïnvloeding, samenwerking Israëli's en Palestijnen, acties en steun aan instanties en individuen in Israël die zich voor vrede inzetten. Verdere informatie is te vinden op de Website van Een Ander Joods Geluid.

Er is meer te lezen over kritiek op Israël in mijn special Israëls strijd tegen antizionisme en antisemitisme.

Max Wieselmann
Max Wieselmann
Max Wieselmann vindt de zienswijze dat Hamas gezien wordt als een obstakel in het vredesproces onhoudbaar, zeker in het licht van een aantal historische feiten:

Eerdere erkenning door de PLO van (het bestaansrecht van) Israël heeft geen enkele vooruitgang in het vredesoverleg gebracht, in tegendeel de annexatie van Palestijns gebied is alleen maar toegenomen.
Er wel wel vooruitgang geboekt, alleen minder dan gehoopt. Dit kwam voornamelijk door het geweld van palestijnse zijde tijdens de onderhandelingen.

Noch president Arafat, noch de 'gematigde' president Abbas zijn op geen enkele wijze door Israël of het westen tegemoet gekomen, zodat zij in staat waren geweest het draagvlak voor geloof in een vreedzame oplossing bij de Palestijnen te vergroten.
Israël en het westen zijn wel tegemoet gekomen. Op financieel gebied is meer hulp geboden per hoofd van de bevolking dan tijdens het Marshallplan voor de europese landen. Daarnaast heeft Israël zich uit bepaalde gebieden teruggetrokken hetzij via vredeshonderhandelingen, hetzij eenzijdig (Gaza).

De Road map, het vredesinitiatief van de USA, Rusland, de VN en de EU, is indertijd volledig door de Palestijnen omarmd, terwijl Israël tientallen voorbehouden heeft gemaakt.
Het voorbehoud treft het het geweld en de terugkeer van palestijnse vluchtelingen. Zelfs de linkse Israëlische schrijver David Grossman vindt dat laatste absurd. Dan zou er een nieuw joods 'vluchtelingenprobleem' ontstaan.

De voorwaarden van de Roadmap in de vorm van een democratisch gekozen Palestijnse regering zijn ingevuld, de verkiezingen waren vrij en democratisch.
Hitler is ook democratisch gekozen en toch heeft dat voor veel ellende gezorgd. Hamas wil alleen met Israël onderhandelen zonder het van tevoren te erkennen.

De zege voor Hamas in de laatste parlementsverkiezingen was volgens alle waarnemers en deskundigen vooral een proteststem tegen de onmacht en corruptie van Fatah en dus geenszins een opmaat naar fundamentalisme of terrorisme.
De Palestijnen hebben de zelfmoordaanslagen van Hamas altijd verheerlijkt. Bovendien schrijft Wieselman zelf al dat er geen draagvlak was voor een vreedzame oplossing omdat Fatach niets bereikte. Daarnaast is Hamas druk in de weer met anti-joodse propaganda.

Dit nieuwe regiem werd desondanks door de partijen in de Roadmap 'verwelkomd' met een boycot, met de duidelijk uitgesproken intentie een regiemwisseling te bevorderen.
Hitler is ook democratisch gekozen en toch heeft dat voor veel ellende gezorgd. Hamas wil alleen met Israël onderhandelen zonder het van tevoren te erkennen. Een boycot is dus terecht.

De daaruit voortvloeiende extra verslechtering van de situatie binnen Palestina wel haast de situatie tussen partijen binnen Palestina op scherp moest zetten.
Als Hamas Israël erkent en Fatach niet corrupt is dan waren er geen spanningen geweest.

Vorig jaar werden al de spanningen tussen de partijen door de buitenwereld op scherp werden gezet door wapenleveranties aan Fatah door Israël en Amerika en dus werd een burgeroorlog bewust uitgelokt.
Israël en Amerika hebben geen baat bij een burgeroorlog. Ze willen alleen maar Fatach steunen omdat die bereid is te onderhandelen. En bovendien is altijd het verwijt geweest dat Israël de militaire infrastructuur van Fatach heeft vernietigd zodat deze het terrorisme niet meer kon bestrijden.

Hamas heeft desondanks zeer terughoudend gereageerd met een duidelijk bestand en niet mis te verstane signalen over de bereidheid om te onderhandelen. Die opening is steeds geblokkeerd door de eis dat Hamas eerst moest voldoen aan allerlei condities, die slechts als resultaat van het onderhandelingsproces kunnen worden gezien zoals de erkenning van Israël.
Hamas wil Israël vernietigen net zoals Fatach vroeger. Toen Fatach Israël erkende heeft ze resultaat bereikt voorzover dit niet werd getorpedeerd door geweld.

Die condities zijn ook heel eenzijdig gesteld, want waar is de erkenning van het recht van de Palestijnen op een eigen volwaardige en vrije staat met erkende grenzen?
Het recht van de Palestijnen op een eigen staat hangt voornamelijk af van hun bereidheid om democratische instituties op te richten die noodzakelijk zijn voor het goed functioneren van een levensvatbare staat. De grootte van de staat is niet zo belangrijk. Kijk maar naar de staatjes Hong Kong en Singapore.

Meer over EAJG is te lezen in mijn special Website Een Ander Joods Geluid: anti-Israëlische lariekoek.
© 2007 - 2008 Etsel, gepubliceerd in Mens en Samenleving (Mijn kijk op...) op 03-08-2007, laatst gewijzigd op 05-01-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Etsel is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

Bronnen en/of referenties

  • Website Een Ander Joods Geluid

Reageer op het artikel "De hypocriete hulde van Een Ander Joods Geluid"


Er zijn nog geen reacties geplaatst op dit artikel.