InfoNu.nl > Mijn kijk op… > Wetenschap > Evolutie: Wat vertelt DNA ons?

Evolutie: Wat vertelt DNA ons?

Evolutie: Wat vertelt DNA ons? Het DNA molecuul is het ingewikkeldste molecuul op deze aarde. Een gemiddeld persoon heeft 50 triljoen cellen in zijn lichaam. Elke cel bevat 46 DNA moleculen. Deze hoeveelheid zou slechts 2 eetlepels kunnen vullen maar bevat alle erfelijke informatie die nodig is. Het bevat meer data dan alle computerprogramma’s die ooit geschreven zijn bij elkaar! De hoeveelheid informatie is zo groot dat er nieuwe getallen uitgevonden moesten worden om het te kunnen meten. Iets wat zoveel gegevens bevat, moet ons meer kunnen vertellen over de oorsprong van ons bestaan.

DNA cijfers

  • Zouden we het DNA van één persoon uitrekken dan kunnen we er 6000 keer mee naar de maan en terug! (De afstand tot de maan is 384.000 km.)
  • Vanaf de conceptie tot aan de geboorte van een baby worden er 15.000 cellen per minuut toegevoegd aan het lichaam. Elke cel is ingewikkelder dan een spaceshuttle. U zult maar directeur van een fabriek zijn die 15.000 spaceshuttle per minuut maakt! Dat is menselijk gezien onmogelijk. Wanneer we de informatie die al deze cellen bevat zouden opschrijven in boeken, hebben we voor één mens genoeg boeken om de Grand Canyon te vullen!
  • Stelt u zich voor dat u een collectie boeken krijgt waarin exact staat beschreven hoe een prachtige vis die in een koraalrif leeft, gemaakt moet worden. Alle details staan exact vermeld voor iedere cel en elk weefsel, voor de plaatsing van de organen, hoe groot elk orgaan, oog of vin moeten zijn, welke kleur en markeringen het dier heeft en hoe elk deel gepositioneerd moet worden in het lichaam. Zelfs met een speldenknop van deze informatie kunnen genoeg boeken gevuld worden om 500 keer op en neer naar de maan te gaan!
  • Het is van groot belang dat de informatie in het DNA precies goed geordend is. Eén klein foutje kan resulteren in een erfelijke ziekte, kleurenblindheid, een zenuwziekte, lichamelijke handicap enzovoorts.

Aanpassingsvermogen en grenzen

Elk wezen bevat deze zeer uitgebreide instructies voor het leven in zijn DNA. In het DNA zit een ingebouwde flexibiliteit. Deze flexibiliteit maakt aanpassingen mogelijk in grootte, kleur en patroon.

Er is echter nooit waargenomen dat een diersoort in een andere diersoort veranderde. Men heeft nooit een reptiel in een vogel zien veranderen, zoals evolutionisten menen. De evolutionisten maken het zichzelf bijzonder moeilijk met deze bewering want het feit dat er nog steeds reptielen leven, spreekt deze evolutie rechtstreeks tegen.

Er zijn ingebouwde grenzen in het DNA aan de mate van verandering die kan plaatsvinden. Deze zorgen ervoor dat een dier nooit zover verandert dat het een ander type dier wordt. Een hond zal altijd een hond voortbrengen en heeft dat ook altijd gedaan. Een paard kan wel met een ezel gekruist worden omdat deze dieren van hetzelfde type zijn. Zo kan een nieuw ras of soort zoals een muilezel ontstaan. De nakomeling zal wel altijd een paardachtige zijn. Een paard kan nooit gekruist worden met een koe. Een kruising tussen verschillende paardachtigen zoals een ezel en een paard is wel mogelijk, maar levert een onvruchtbare nakomeling op wat de vorming van de muilezel als soort onmogelijk maakt. Dit geeft duidelijk de grens aan die er is tussen diertypen.

Beschermingsmechanisme

Dit betekent dat paarden alleen paarden voort brengen, vissen alleen vissen en krokodillen alleen krokodillen. Deze voortplantingsfeiten zijn al eeuwenlang waargenomen. Tegenwoordig blijkt uit studie dat er zich een mechanisme in DNA bevindt dat aantasting van de gecodeerde informatie voorkomt.

Soms komen mutaties voor wanneer cellen delen en daarbij hun DNA kopiëren. Deze mutaties zouden zeer destructief zijn zonder het beschermingsmechanisme zoals DNA-polymerase. Bij nieuwe celvorming zorgt dit mechanisme ervoor dat elk bouwplan exact overeenkomt met de originele code. Het is in feite net als het controleren van fotokopieën. DNA-polymerase stopt mutaties en beschermt tegen nadelige veranderingen.

Op geen enkele wijze kan informatie aan DNA worden toegevoegd. Dat betekent dat de aanpassingen die soms voorkomen bij dieren niet complexer van structuur worden. Dit is wel nodig om de macro-evolutietheorie te ondersteunen. Dat betekent dat er nooit nieuwe diersoorten geproduceerd kunnen worden, maar alleen variaties of nieuwe soorten binnen diertypen die al bestaan. Darwin wilde deze grenzen tussen diertypen niet aanvaarden, maar ze zijn er nu eenmaal wel.

Overeenkomsten

De evolutietheorie gaat uit van overeenkomsten tussen dieren. Het meest bekende voorbeeld is de overeenkomt tussen de aap en de mens. De mens zou daarom van de aap afstammen. Als bewijs wordt aangevoerd dat het DNA van mens en aap sterk overeenkomt. De overeenkomst van het DNA van een mens en een chimpansee is ruim 98 procent. Maar wist u dat het DNA van een komkommer en een mens ook voor 70 procent overeenkomt? Zijn wij dan verre neven van de komkommer? Of misschien stammen we toch af van de muis want daarmee is de overeenkomt 80 procent. Als we het op deze wijze bekijken, zijn we verwant aan alles hier op aarde. Deze redenering snijdt dan ook geen hout.

Zoals reeds eerder gezegd, kan één klein foutje of één kleine verandering in DNA grote gevolgen hebben. DNA van verschillende diersoorten heeft altijd sterke overeenkomsten. Vruchten bestaan bijvoorbeeld voor 98 procent uit water. De overige 2 procent zorgt echter wel voor het verschil in vorm, grootte, kleur en smaak tussen de vruchten. Het zijn de kleine verschillen die een totaal andere diersoort tot gevolg hebben. DNA codes bevatten miljarden stukjes informatie voor elke levensvorm. In werkelijkheid is 2 procent verschil een enorme hoeveelheid! Dat DNA sterk overeenkomt , is dus absoluut geen bewijs voor evolutie.

En hoe zit het met de verschillen? Of worden deze eenvoudigweg genegeerd in de evolutie omdat dit niet in het model past? Evolutionisten benadrukken de overeenkomsten om duidelijk te maken dat we een gemeenschappelijk voorouder hebben. De overeenkomsten bewijzen alleen dat dieren in dezelfde leefomgeving een aantal gemeenschappelijk functies en vermogens hebben. Evolutionisten negeren het feit dat aanpassingen alleen nieuwe rassen voortbrengen en nooit nieuwe diertypen.

Iedereen kan zien dat schubben verschillen van veren en veren verschillen van vacht. Ze zijn gemaakt van verschillend materiaal. Een reptiel die een vogel wil worden, heeft dus een probleem. Waar haalt hij het nieuwe materiaal vandaan voor veren? Waar komt de nieuwe gecodeerde informatie vandaan? Er zou een nieuwe DNA blauwdruk moeten ontstaan. Lichaamsdelen moeten opnieuw ontworpen worden om ruimte te maken voor de veranderingen. Het reeds genoemde beschermingsmechanisme in het DNA voorkomt dergelijke veranderingen. Dat is de reden waarom er alleen variaties kunnen ontstaan van een bestaande soort.

Natuurlijke selectie

De evolutietheorie gaat uit van natuurlijke selectie. Dat betekent dat de sterkste dieren overleven en de zwakken sterven. Evolutionisten willen daarmee aantonen dat bij elke generatie de intelligentie en de informatie in de genen toeneemt. Hiermee snijden zij zich echter flink in de vingers.

Het feit dat een dier overleeft, komt door zijn overlevingsdrang en levensreddende eigenschappen. Dit ligt al vast in de genen. Zou dit niet zo zijn, dan zou het dier niet kunnen overleven omdat hij daar geen drang toe heeft. Het dier heeft dus overlevingsdrang door informatie die opgeslagen ligt in de genen. Het is niet mogelijk dat deze informatie ontstaat door overleven, want het overleven zelf is zonder de informatie niet mogelijk. De natuurlijke selectie zoals onderwezen wordt door evolutionisten is onmogelijk. Zij draaien de werkelijkheid om.

De kans dat één DNA molecuul zichzelf ordent is 10 tot de macht 119.000 (10 119.000). Laten we hierbij rekening houden met het feit dat:
  • Eén klein foutje in het DNA enorm grote gevolgen kan hebben voor het menselijk lichaam zoals een afwijking of ernstige ziekte.
  • Dit volgens evolutionisten door toeval en selectie is ontstaan.
Er zou dan geen enkele fout in het DNA gemaakt mogen zijn bij de natuurlijk selectie en bij de geleidelijke verandering. Dit is statistisch gezien onmogelijk.

Daarnaast zien we heden ten dage met grote regelmaat dieren of mensen met een afwijking op één of ander vlak. Als evolutie waar zou zijn, zouden we onnoemlijk veel dieren en fossielen tegen moeten komen met ziektes en afwijkingen. Eenvoudigweg omdat de kans zo enorm klein is dat één goede DNA molecuul ontstaat vanuit het niets, dat er ook talloze mislukkingen moeten zijn geweest. Waarom zien we hier niets van terug? Nog één van de vele ‘missing links’ misschien?

Verschillende diersoorten in dezelfde omgeving

De kans dat een DNA molecuul ontstaat door toeval is nagenoeg nul. Nu zijn er veel diersoorten die op verschillende wijze zijn aangepast op dezelfde omgeving. In bijvoorbeeld koraalriffen is er een zeer grote variëteit in vissen en andere diersoorten. Als de kans op het ontstaan van één DNA molecuul al zo klein is, hoe kan het dan dat er zoveel verschillend DNA is ontstaan om al deze diersoorten in één omgeving mogelijk te maken? Die kans is nul. En waarom zijn deze dieren eigenlijk op een verschillende manieren aangepast? Door toeval? Dat is volslagen onmogelijk. Hier moet een brein met onnoemlijk veel intelligentie en creativiteit achter zitten. Een schepper is de enige logische verklaring.

Kortom: DNA heeft niets bewezen van de evolutie. Sterker nog, het maakt evolutie onaanvaardbaar.

Lees verder

© 2012 - 2017 Bubo, het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Schepping vs. evolutieGod, evolutie, schepping in zes dagen of zes perioden. Allemaal vragen nogmaals aangewakkerd door Andries Knevel en het…
Er is geen hard bewijs voor de evolutietheorieEr is geen hard bewijs voor de evolutietheorieIs het leven op onze planeet ontstaan door evolutie of door schepping van een hogere macht. Een vraag die ons zal bezigh…
Joodse filosofie - Chabad 7: De paradox van ons bestaanIs ons bestaan echt of slechts een illusie? En als het echt is wat voor doel heeft het dan? Volgens het Jodendom is ons…
Drogredenen: het vals dilemma (voorbeelden uit de praktijk)Drogredenen: het vals dilemma (voorbeelden uit de praktijk)Drogredenen: het vals dilemma - voorbeelden uit de praktijk. Het vals dilemma wordt in het latijn 'argumentum ad ignoran…
Religie en biologie: een veelbewogen relatieReligie en biologie: een veelbewogen relatieToen Darwin in 1859 zijn boek The Origin of Species publiceerde, werd dit onmiddellijk een doelwit voor conservatieve re…
Bronnen en referenties
  • Video.google.com
  • www.natuurinformatie.nl
  • www.wat-is-waarheid.info/evolutie.htm

Reageer op het artikel "Evolutie: Wat vertelt DNA ons?"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Reacties

Huub, 27-06-2017 17:46 #7
Aanhakend bij mijn vorige reactie: hetzelfde proces is aan het werk waar gefokt wordt met dieren. Het proces wordt dan gemanipuleerd door de fokker. Hij selecteert dieren met bepaalde eigenschappen (die verankerd zijn in hun dna) en laat ze met elkaar paren, omdat hun jonkies die eigenschappen waarschijnlijk eens te meer zullen hebben. Vandaar dat je reusachtige maar ook mini-hondjes hebt, en allerlei andere variëteiten.

Huub, 24-06-2017 23:44 #6
Waar het om gaat is dat er binnen een populatie altijd variatie is. Jouw DNA is niet hetzelfde als dat van mij. Stel dat jij langer bent dan ik en dat we in een gebied leven waar voedsel van hoge takken moet worden geplukt (ik verzin maar even iets) dan ben jij in het voordeel, en heb je meer kans om te overleven dan ik en dus ook meer kans om je voort te planten. Je kinderen zijn waarschijnlijk langer dan die van mij zouden zijn geweest. Maar de een is nog wat langer dan de ander en dus weer in het voordeel, etc etc. Gaandeweg wordt de groep langer en langer. Maar stel dat ik met mijn korte neefjes naar een ander gebied zou trekken waar kortheid een voordeel is, bv omdat je in kleine grotten moet schuilen tegen een bepaald soort daar voorkomende roofdieren, dan treedt hetzelfde proces op, maar andersom. De twee groepen groeien steeds verder uit elkaar tot ze zover uit elkaar gegroeid zijn (in het extreme geval) dat ze niet eens meer kinderen van elkaar kunnen krijgen. Dan zijn het twee verschillende soorten geworden.

Fire-Kromanti, 21-08-2016 23:32 #5
Ik denk dat alles per toeval is ontstaan, en de schepper van het leven op aarde niet perse de schepper van het heelal is. Mijn redenatie is, omdat het heelal, en alles daarbuiten zo oud is dat alle kansen die er kon plaatsvinden, zich hebben plaatsgevonden. Een mens kan daarom weer opnieuw geboren worden in de toekomst, omdat het slechts een kwestie van kans, en tijd is, voor die persoon zal het dan net lijken alsof hij net wakker is geworden uit een slaap! Alles wat er nu gebeurt heeft zich in een eerdere situatie al plaatsgevonden, daarom krijgen we af en toe een dejavu…

Raúl, 20-01-2016 12:28 #4
Soorten kunnen over miljoenen jaren veranderen. Het is niet makkelijk te bewijzen, omdat het in zo'n langzaam proces plaats vindt en dat reptielen niet in vogels geëvolueerd kunnen zijn omdat er nog steeds reptielen zijn is geen goede reden. Er zijn ook nog steeds vissen terwijl alle landdieren geëvolueerd zijn van vissen, volgens evolutionisten. Ook zijn er nog steeds apen. Dat is zo omdat evolutie niet betekent dat diersoorten evolueren in nieuwe soorten, maar dat er door evolutie verschillen ontstaan in het dna door mutaties die na miljoenen jaren 1 soort zou kunnen uitbreiden in 2 nieuwe soorten. Fossiele vondsten zijn minimaal, maar wel bewijs dat dit gebeurt is. Nooit is bewezen dat een soort niet kan veranderen en evolueren in 2 nieuwe soorten. Reactie infoteur, 20-01-2016
‘dat reptielen niet in vogels geëvolueerd kunnen zijn omdat er nog steeds reptielen zijn is geen goede reden.’
Dat is het zeker wel. Waarom zou een dier evolueren als het in zijn huidige staat goed functioneert?! Evolutie is survival of the fittest, niet toevallige mutaties. Als er uit vissen een andere diersoort ontstaat, was de vis kennelijk niet ‘the fittest’. De vis zou dan niet hebben kunnen overleven, dus het is zeker raar dat vissen nog bestaan als de evolutie waar zou zijn. U zegt het zelf:’ Er zijn ook nog steeds vissen terwijl alle landdieren geëvolueerd zijn van vissen, volgens evolutionisten’ Het is dus duidelijk; evolutie kan niet waar zijn.
De miljoenen jaren zijn bedacht om het sprookje aannemelijk te maken.

‘Nooit is bewezen dat een soort niet kan veranderen en evolueren in 2 nieuwe soorten.’
U heeft het artikel niet goed gelezen. Het beschermingsmechanisme in DNA bewijst dat …. U draait de zaak bewust om. Het is ook nooit bewezen dat een meloen niet paars is van binnen voor je hem open snijdt…

Walid, 25-11-2015 18:45 #3
Geachte heer/mevrouw,


Interessant artikel. Ik zou graag meer willen weten over de missing links/fossielen. Zijn daarover boeken te vinden?

David, 02-12-2013 21:45 #2
Beste Bubo,

U schrijft: "De kans dat één DNA molecuul zichzelf ordent is 10 tot de macht 119.000… " Dit is de kans dat een DNA-molecuul zichzelf spontaan in één keer zo ordent. Hierbij gaat u voorbij aan twee zaken:

1. als we wel willen geloven in evolutie, nemen we per definitie aan dat DNA zich niet in één keer heeft gevormd, maar zich over een periode van miljarden reproducties (telkens met een kans op mutatie) heeft gemaakt tot wat het nu is. Sterker nog, DNA kent voorlopers, wat te denken van RNA? De kans dat DNA in feite zichzelf heeft gemaakt, zij het met ontelbaar veel tussenstappen, is dus helemaal geen 10^119.000
2. Als u een kans van 1:10^119.000 klein vindt, is dat een grove onderschatting van het aantal dingen die in het universum gebeurt, vooral als de 'leeftijd' van het universum meegerekend mag worden. Er gebeuren ongetwijfeld wel vaker dingen waarvan de kans dat het zou gebeuren even klein was of nog kleiner.

Met vriendelijke groet,
David Reactie infoteur, 01-01-2014
Dank voor uw reactie.

Wat ik mij even afvraag: Heeft u het artikel goed gelezen? Uw redenering maakt de kan sop slagen van evolutie nog kleiner! Hoe groot is de kans dat er een goed functionerend dier ontstaat middels miljarden reproducties, waarbij elke mutatie de juiste moet zijn geweest (kans op kans op kans etc. geeft een zeer minimale kans tot onmogelijkheid in dit geval) en daarbij ook nog rekening houdend dat één kleine afwijking in het DNA enorme afwijkingen in het lichaam tot gevolg kan hebben (waardoor een dier meest sterft)?

U kiest ervoor de factor tijd toe te voegen, wellicht om het in uw ogen realistisch te maken? Houdt er rekening mee dat deze factor door de 'wetenschap'is aangenomen en nooit en te nimmer bewezen is of kan worden (dit bewijst de continue aanpassingen in tijd die de wetenschap telkens weer doet)

Koen, 18-04-2013 21:42 #1
Beste Bubo,

Ten eerste mooie site. Toch een vraagje, in bovenstaand stuk zeg je "Er zijn ingebouwde grenzen in het DNA aan de mate van verandering die kan plaatsvinden. Deze zorgen ervoor dat een dier nooit zover verandert dat het een ander type dier wordt".
Heb je hier bewijs of aanwijzingen voor?

groet,
Koen Reactie infoteur, 20-04-2013
Het antwoord op uw vraag staat reeds genoemd het artikel. In studie is aangetoond dat er een mechanisme in DNA zit dat gecodeerde informatie beschermt. Dit voorkomt veranderingen in het DNA daar veranderingen van DNA veelal destructief zijn voor een soort.

Verder geeft de natuur zelf deze grens aan. Een hond kan nooit gekruist worden met een kat, een paard niet met een koe en een vis niet met een vogel. Een dier kan enkel kruisen met een dier binnen zijn soort en zal altijd een dier voortbrengen met kenmerken van deze soort. Bovendien geeft een kruising binnen een soort bijna altijd een onvruchtbaarheid dier, zoals bij een muildier. Dit wijst duidelijk op bescherming ter behoud van de soort.

Zou het toch gebeuren dat een dier een kenmerk van een andere soort vertoont dan betekent dit het einde van dit dier omdat het dan niet kan overleven, zoals ook genoemd in het artikel. Dit is het welbekende foutje van de natuur, foutjes waar het beschermingsmechanisme in het DNA tegen beschermt.

Met vriendelijke groet

Infoteur: Bubo
Gepubliceerd: 12-05-2012
Rubriek: Mijn kijk op…
Subrubriek: Wetenschap
Bronnen en referenties: 3
Reacties: 7
Mijn kijk op…
Deze rubriek bevat artikelen welke naast objectieve informatie ook een mening en/of ervaring beschrijven.
Schrijf mee!